{mosimage}«Καλοί μου άνθρωποι…». Ήταν η φράση που προκαλούσε συγκίνηση και τα πιο ζεστά χειροκροτήματα, κάθε φορά που την έλεγε ο Θανάσης Βέγγος, στις όλο και πιο σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις του τα τελευταία χρόνια. Ίσως επειδή συνέχιζε να έχει την ίδια τρυφερότητα στον τόνο της φωνής του, και ίσως επειδή, κάθε φορά που το ακούγαμε, μας έκανε να το πιστεύουμε κι εμείς.  Ο Θανάσης Βέγγος, έφυγε από τη ζωή, στα 84 του χρόνια στο νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός, όπου νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, ύστερα από σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Eίχε γεννηθεί στο Νέο Φάληρο. Τη στρατιωτική του θητεία την πέρασε στην Μακρόνησο εξόριστος, λόγω των αριστερών του φρονημάτων. Εκεί έκανε και την πρώτη ερασιτεχνική παράσταση και εκεί γνωρίστηκε με τον Νίκο Κούνδουρο, ο οποίος τον έπεισε να παίξει στην πρώτη του ταινία Μαγική Πόλις (1954). Το 1955 τον επέλεξε ο σκηνοθέτης Ανδρέας Λαμπρινός για την ταινία Το Κορίτσι με τα Παραμύθια και συνεργάστηκε μαζί του σε ακόμη δύο ταινίες, το Διακοπές στην Αίγινα (1957) και Η περήφανη (1959). Συνέχισε τις εμφανίσεις του σε πολλές δραματικές ταινίες ερμηνεύοντας μικρούς ρόλους, ενώ εργάστηκε και ως φροντιστής και τεχνικός. Μετά την ταινία Ο Ηλίας του 16ου (1959) όπου ερμήνευσε τον πρώτο καθαρά κωμικό του ρόλο αποφάσισε να ασχοληθεί κυρίως με την ηθοποιία.  Πήρε άδεια ηθοποιού και έκανε την πρώτη του θεατρική εμφάνιση στην επιθεώρηση Ομόνοια Πλατς Πλούτς. Οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι στο σινεμά ήρθαν με τις ταινίες του Στ. Τατασόπουλου και αργότερα του Πάνου Γλυκοφρύδη.  Το 1965 γίνεται παραγωγός και γυρίζει εννέα ταινίες με την εταιρεία του «ΘΒ Ταινίες Γέλιου». Τη δεκαετία του 1970 κάνει μια επιτυχημένη στροφή στην καριέρα του με πιο καλλιτεχνικές ταινίες κα ρόλους κωμικοτραγικούς, έχοντας ως βασικό συνεργάτη τον σκηνοθέτη Ντίνο Κατσουρίδη.  Με τις ταινίες του Τι έκανες στο πόλεμο Θανάση; και Θανάση πάρε τ’ όπλο σου κέρδισε δύο βραβεία ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1971 και το 1972. Τις επόμενες δύο δεκαετίες συνέχισε τις εισπρακτικές του επιτυχίες με πιο αραιές εμφανίσεις, ενώ τη δεκαετία του ’90 θα παίξει μικρούς αλλά σημαντικούς ρόλους σε ταινίες μεγάλων σκηνοθετών όπως ο Παντελής Βούλγαρης και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. Η θεατρική του πορεία σφραγίστηκε το 1969 με το έργο Ο Τρελός του Λούνα Πάρκ και η Ατσίδα του Γ. Λαζαρίδη, που επαναλήφθηκε πολλές φορές και αποτέλεσε τη μεγαλύτερη θεατρική του επιτυχία. Συγκρότησε δικούς του θιάσους και έπαιξε σε πολλές επιτυχημένες επιθεωρήσεις. Στα χρόνια της ωριμότητας του εμφανίστηκε στο Φεστιβάλ Επιδαύρου στις παραστάσεις Ειρήνη (1995) και Αχαρνής (1998) καθώς και σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές. Κατέκτησε παρόλαυτα, τον τίτλο του πιο κινηματογραφικού ηθοποιού της μεγάλης οθόνης, και υπηρξε σταθερή αξία για 40 ολόκληρα χρόνια με 117 ταινίες.  To 2008 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας του απένειμε την τιμητική διάκριση του Ταξίαρχη του Τάγματος του Φοίνικα σε εκδήλωση στο Προεδρικό Μέγαρο. Ήταν παντρεμένος με την Ασημίνα και απέκτησε δύο γιούς.

Τα βιογραφικά στοιχεία προέρχονται από το βιβλίο Ελληνικός Κινηματογράφος των Άγγελου Ρούβα και Χρήστου Σταθακόπουλου, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα 2005

 

e-max.it: your social media marketing partner