{mosimage}Μπορείς να αποδευσμευτείς από αυτά που δεν σου ταιριάζουν; Μπορείς να ξεκινήσεις από την αρχή και να ζήσεις μια ζωή που να σε κάνει νιώθεις καλύτερα; Ο Στράτος Τζίτζης μετά το «Σώσε με» επιστρέφει σε μια από τις αγαπημένες του θεματικές, τη γυναίκα και την πόλη, και παρουσιάζει τα «45m2», μια ταινία που θα αποσπάσει εύκολα το ελληνικό ενδιαφέρον με τον επίκαιρο χαρακτήρα της, καθώς αποτελεί μια εύγλωττη μαρτυρία και περιπλάνηση στους χώρους μίας σύγχρονης μεγαλούπολης μέσα από τα μάτια της Χριστίνας, μιας νεαρής πωλήτριας, αντιπροσωπευτικό μέλος της γενιάς των 700 ευρώ (που προσφάτως καλωσόρισε την γενιά των 500), που αποφασίζει να ζήσει μόνη της σε ένα διαμέρισμα 45m2 μακριά από ότι της στερεί το δικαίωμα της στην ελευθερία. Η κάμερα του Τζίτζη καταγράφει την καθημερινότητα των νέων ανθρώπων σε μια αφιλόξενη πόλη όπως η Αθήνα, που αντί να προσφέρει ευκαιρίες, αφαιρεί κάθε προοπτική.
Τα «45m2» έχουν ήδη ταξιδέψει ως το Αμβούργο και την Ουγγαρία για να προβληθούν στο επίσημο πρόγραμμα των αντίστοιχων Διεθνών Κινηματογραφικών Φεστιβάλ στις 2 και 6 Οκτωβρίου, ενώ αναμένονται να κατακτήσουν το κοινό της Κύπρου και του Καίρου στις 15 Οκτωβρίου και 2 Δεκεμβρίου αντίστοιχα.

ΣΥΝΟΨΗ
Η σχέση χρήματος - ελευθερίας μέσα από τα μάτια μιας 23χρονης είναι η θεματική της εξαιρετικά επίκαιρης, λόγω της οικονομικής κρίσης, νέας ταινίας του Στράτου Τζίτζη. Στη σημερινή εποχή οικονομικής ανασφάλειας, όπου οι νέοι δεν τολμούν να αποχωριστούν το πατρικό τους, η Χριστίνα, που εργάζεται ως πωλήτρια στο Κολωνάκι, αποφασίζει να πιάσει σπίτι μόνη, για να βρει τον εαυτό της, μακριά από την υπερπροστατευτική φροντίδα της μητέρας της και τις παρέες της από το Λύκειο που πλέον της φαίνονται λίγες και χωρίς προοπτική. Υπερβαίνοντας τις οικονομικές δυνατότητες που της προσφέρει ο μισθός της πωλήτριας, νοικιάζει ένα διαμέρισμα 45 τετραγωνικών σε τιμή ευκαιρίας κάπου στην Αχαρνών, σε μια περιοχή απλησίαστη από Έλληνες,  γεμάτη από ξένους. Νιώθοντας και εκείνη ξένη ανάμεσα τους, κάνει τα πρώτα βήματά της στην ελευθερία. Με το που μένει μόνη, αρχίζει να ξεδιπλώνεται ο κρυμμένος αληθινός της εαυτός και σταδιακά διαφοροποιείται από την παρέα της, ξεκόβει από μια αδιάφορη σχέση που είχε και ζητάει αύξηση στη δουλειά της, αν και χωρίς αποτέλεσμα. Στο σπίτι ανακαλύπτει κάτι ξεχασμένες κούτες, από τον προηγούμενο ενοικιαστή. Μαθαίνει ότι ανήκουν σε έναν μυστηριώδη νέο, τον Φώτη που πήγε υποτίθεται στα νησιά να δουλέψει για να χρηματοδοτήσει τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Εν αγνοία του η Χριστίνα παίρνει δύναμη από τον κόσμο που αυτός εκπροσωπεί, από τις σημειώσεις, τα βιβλία, τις μουσικές του, σχέδια και εικόνες που ανακαλύπτει μέσα στις κούτες και την συγκινούν. Σύντομα, όμως, έρχεται η πρώτη του μηνός και η Χριστίνα πρέπει να πληρώσει το ενοίκιο. Βρίσκεται σε αδιέξοδο αλλά δεν εγκαταλείπει τη μάχη. Ώσπου, ο Φώτης επιστρέφει να πάρει πίσω τις κούτες που είχε αφήσει πίσω στην γκαρσονιέρα των 45m2. 

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
«Με αυτήν την ταινία ήθελα να μιλήσω για τους οικονομικούς περιορισμούς μας και την ανάγκη να τους ξεπεράσουμε, προκειμένου να εκφράσουμε τις βαθύτερες επιθυμίες μας. Σε μια εποχή που η καπιταλιστική λογική έχει κυριαρχήσει παντού, υπαγορεύοντας το παραμικρό στη ζωή μας, η ηρωίδα της ταινίας αντιδράει και φέρεται «παράλογα».
Η Χριστίνα, μην αντέχοντας άλλο να μένει στης μητέρας της, πιάνει ένα μικρό διαμέρισμα, χωρίς να έχει λεφτά, έστω για να μείνει εκεί λίγο και να τη βγάζει με ελάχιστα. Προτιμά να «κοιμάται στο πάτωμα», αρκεί να ζει ελεύθερη, για να βρει τον εαυτό της και τι θέλει από τη ζωή. Η λαχτάρα του αυτοπροσδιορισμού είναι κοινή σε όλους τους νέους, πολλοί από τους οποίους αναγκάζονται να μένουν με τους γονείς τους ακόμη και όταν έχουν μεγαλώσει, επειδή απλά δεν έχουν τα λεφτά να φύγουν. Αυτός ο εγκλωβισμός μπορεί να τους τσακίσει. Η ταινία θα ήθελε να τους σπρώξει να αντιδράσουν, να κάνουν κάτι για αυτό, να φερθούν ακόμη και παράτολμα, και να μη παραιτηθούν.
Τα «45m2» είναι η δεύτερη ταινία της τριλογίας μου με θέμα τη γυναίκα και την πόλη, μετά το «Σώσε με». Κοινό χαρακτηριστικό της τριλογίας και κυρίαρχο στοιχείο στα 45m2 είναι ο ρεαλισμός των καταστάσεων, που παρουσιάζονται με εντελώς ανεπιτήδευτο τρόπο και ερμηνεύονται από τους ηθοποιούς με τέτοια φυσικότητα, έτσι ώστε όλα να μοιάζουν απόλυτα αληθινά.
Η επιλογή μου να εμπιστευτώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην Έφη Λογγίνου με δικαίωσε με το παραπάνω. Είναι μια νέα ηθοποιός τεράστιων δυνατοτήτων και έχει φυσική παρουσία που «γράφει» μοναδικά στο «πανί». Η πλαισίωσή της από τους άλλους ηθοποιούς, μικρούς και μεγάλους, συμπλήρωσε το καστ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Είμαι πολύ χαρούμενος που δούλεψα μαζί τους».

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
ΣΕΝΑΡΙΟ-ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΖΙΤΖΗΣ
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΖΙΤΖΗΣ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΚ, ΕΡΤ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: ΝΑΝΣΥ ΚΟΚΟΛΑΚΗ
Δ.ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΝΝΕΛΗΣ
ΣΚΗΝΙΚΑ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΟΠΚΑΡΑΣ, ΕΙΡΗΝΗ ΔΕΛΗΓΙΩΡΓΗ
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: ΙΩΑΝΝΑ ΤΙΜΟΘΕΑΔΟΥ
ΜΑΚΙΓΙΑΖ: ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΙΑΤΡΑΚΟΥ
ΗΧΟΣ: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΖΕΛΚΑΣ
ΜΟΝΤΑΖ ΗΧΟΥ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑΣ: ΑΓΓΕΛΑ ΔΕΣΠΟΤΙΔΟΥ
ΜΙΞΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΥΠΟΜΠΙΩΤΗΣ
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: ΕΦΗ ΛΟΓΓΙΝΟΥ, ΡΑΝΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ, ΑΝΤΙΝΟΟΣ ΑΛΜΠΑΝΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΙΡΗΝΗ ΑΝΤΥΠΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΘΑΝΟΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ

Trailer Download Link:http://www.dailymotion.com/video/xewbls_45m2_shortfilms

{mosimage}Την αναβάθμιση του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου "Κινηματογραφικές Μέρες - Κύπρος 2011" σε διεθνές διαγωνιστικό φεστιβάλ ανακοίνωσε το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου.Συγκεκριμένα, το φεστιβάλ το οποίο λειτουργεί εφέτος για 9η φορά, θα διαθέτει  ξεχωριστό διαγωνιστικό τμήμα υπό τον τίτλο “Glocal Images”, στο οποίο θα  μπορούν να συμμετέχουν κυπριακές και ξένες ταινίες  μυθοπλασίας. Η επιλογή των ταινιών στο διαγωνιστικό τμήμα γίνεται από την τριμελή καλλιτεχνική επιτροπή του φεστιβάλ, τους Άδωνι Φλωρίδη (σκηνοθέτης), Δρ. Κώστα Κωσταντινίδη (Ακαδημαϊκός), Κωνσταντίνο Σαρκά (Δημοσιογράφος). Το φετινό φεστιβάλ, το οποίο θα πραγματοποιηθεί από τις 8 έως τις 17 Απριλίου του 2011, θα λάβει χώρα όπως και τα προηγούμενα χρόνια σε Λευκωσία και Λεμεσό. 

Η προβολή ποιοτικού κινηματογράφου και η επαφή του με το κυπριακό κοινό υπήρξε ο κυριότερος στόχος του Φεστιβάλ από την πρώτη κιόλας χρονιά διοργάνωσής του, το 2003. Ο στόχος παραμένει ο ίδιος και για το διεθνές διαγωνιστικό τμήμα “Glocal Images”, καθώς αναμένεται η συμμετοχή ανεξάρτητων δημιουργιών που αναδεικνύουν τους χρωματισμούς μιας τοπικής κουλτούρας και μια ιδιαίτερη προσέγγιση θεμάτων που ενδιαφέρουν την παγκόσμια γνώμη.

Η βράβευση των ταινιών που θα υποβληθούν στο διαγωνιστικό τμήμα του φετινού φεστιβάλ, θα ανατεθεί σε διεθνή Κριτική Επιτροπή τα ονόματα της οποίας θα ανακοινωθούν στη συνέχεια. Οι κατηγορίες βραβείων θα είναι οι εξής: (το) Α’ Βραβείο Καλύτερης Ταινίας συνοδευόμενο από το ποσό των € 7.000 και Β’ Βραβείο Καλύτερης Ταινίας συνοδευόμενο από το ποσό των € 3.000.

Με την προσθήκη ενός Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος Ταινιών μυθοπλασίας στο φεστιβάλ αναμένεται μια ενδιαφέρουσα χρονιά που ευελπιστεί να ανακαλύψει νέα ταλέντα και νέες ιστορίες από όλο τον κόσμο.

Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να υποβάλουν αίτηση συμμετοχής μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 2011.Λεπτομέρειες σχετικά με τους όρους και την αίτηση συμμετοχής μπορούν να εξασφαλιστούν  στις ιστοσελίδες http://www.filmfestival.com.cy/ και http://www.cyprusfilmdays.com/. Για επιπλέον πληροφορίες στα τηλέφωνα επικοινωνίας 77 77 25 52, στο 25 34 39 02 και στο  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

 

Στις 13 Ιανουαρίου θα αρχίσει να προβάλλεται στις αίθουσες η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη Άρη Μπαφαλούκα. Έχοντας ήδη αποσπάσει το βραβείο κοινού στο πρόσφατο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης αλλά και με το βραβείο FIPRESCI της διεθνούς ομοσπονδίας κριτικών στο ίδιο φεστιβάλ, η Άπνοια βγαίνει στους κινηματογράφους ενώ ταυτόχρονα έχει και φεστιβαλική πορεία. Έχει ήδη συμμετάσχει στο διαγωνιστικό τμήμα του διεθνούς Φεστιβάλ του Μόντρεαλ και θα συμμετάσχει επίσης στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ της Γλασκώβης.

Ακολουθώντας τη τάση της εξωστρέφειας που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα για τις ελληνικές ταινίες, ο σκηνοθέτης επιλέγει ένα θέμα προσωπικό και ταυτόχρονα κοινωνικό. Ο πρωταγωνιστής, ένας πολύ νέος άνθρωπος,  όσο κι αν προσπαθεί να παραμείνει  'ασφαλής' και 'απομονωμένος' στις συνθήκες που επιβάλει η διαδικασία επίτευξης των προσωπικών του στόχων, έχει την οικογένεια του με τα προβλήματα της, τις προσωπικές του ανησυχίες και κυρίως την ανάγκη του να ερωτευτεί, που τον κάνουν να δει τις βαθύτερες επιθυμίες του και να τις αντιμετωπίσει.

Σύνοψη:
O Δημήτρης, ένας 23χρονος κολυμβητής, βουτάει στο νερό μιας σκοτεινής πισίνας μετά την επιτυχία του στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Έχει εκπληρώσει το όνειρο της ζωής του αλλά νιώθει πιο κενός από ποτέ. Όπως το σώμα του επιπλέει στην επιφάνεια του νερού, εικόνες και μνήμες πλημυρίζουν το μυαλό του, θυμίζοντας του την σχέση του με την Έλσα, μια περιβαλλοντική ακτιβίστρια που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς.
 
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Άρης Μπαφαλούκας
Ερμηνεύουν: Σωτήρης Πάστρας, Γιούλικα Σκαφιδά, Γιώργος Καραμίχος, Ανδριάννα Μπάμπαλη, Λυδία Φωτοπούλου, Ακύλλας Καραζήσης, Ηρώ Μουκίου, Νίκος Νικολάου, Γιώργος Συμεωνίδης, Βαγγέλης Ρόκος, Αντώνης Καρυστινός, Αλέξανδρος Μπαλαμώτης, Νάταλι Παβλόφ, Δώρα Σαμσώνα.
Σενάριο: Γιάννης Τσίρος
Μουσική: ΝίκοςΚυπουργός
Ιστοσελίδα: http://www.apnea-film.com/

Σημείωμα του σκηνοθέτη:
Υπάρχουν κάποιοι υπόγειοι μηχανισμοί που οδηγούν τον συγχρόνο άνθρωπο να κυνηγάει και να υπηρετεί πράγματα που δεν επιθυμεί, δημιουργώντας του ένα αίσθημα ασφυξίας. Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι η κοινωνία είναι έτοιμη να εκραγεί σαν ηφαίστειο αφού πυρήνας του δυναμικού της αποτελείται απο άτομα πολύ πιεσμένα. Ο σημερινός άνθρωπος κραυγάζει υπόκωφα μέσα του.
Σ’ αυτή την ταινία ήθελα να μιλήσω για έναν απο τους πολλούς νέους που είναι ακούσια και ασυνείδητα εγκλωβισμένος στις επιταγές της κοινωνίας για καταξίωση και επιτυχία και τις συναισθηματικές συνέπειες του γεγονότος αυτού σε ένα περιβάλλον που θεωρείται απο τους περισσότερους ότι προάγει αξίες και ιδανικά «ανώτερα» για τον άνθρωπο.

 

Το 2ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνων Ταινιών της Ρώμης  “Francofilm”  (19-26/3/2011)  προσκαλεί τους δημιουργούς από την Ελλάδα (ως μέλος της Διεθνούς Οργάνωσης Γαλλοφωνίας) να υποβάλουν αίτηση συμμετοχής. Στο Φεστιβάλ μπορούν να συμμετέχουν ταινίες μεγάλου μήκους, πρόσφατης παραγωγής (από το 2008 και μετά) και υποτιτλισμένες στα γαλλικά.

 

Για περισσότερες πληροφορίες, τους όρους και την αίτηση συμμετοχής, μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα : http://www.francofilm.it/ .

{mosimage}Η Αμνηστία  η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του Μπουγιάρ Αλιμάνι, θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα  της στο επερχόμενο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου (10 – 20 Φεβρουαρίου 2011) στο τμήμα Φόρουμ. Πρόκειται για την πρώτη αλβανική ταινία που παρουσιάζεται στην ιστορία του φεστιβάλ Βερολίνου.  Η Αμνηστία είναι μια παραγωγή του Μπουγιάρ Αλιμάνι (90 Productions) σε συνεργασία με τον Θάνο Αναστόπουλο (Φαντασία Οπτικοακουστική) του οποίου η ταινία διόρθωση, στην οποία κρατούσε ένα μικρό ρόλο ο Μπουγιαρ Αλιμάνι, έκανε επίσης την διεθνή της πρεμιέρα στο Φόρουμ του Φεστιβάλ Βερολίνου το 2008. Την συμπαραγωγή συμπληρώνει ο γάλλος παραγωγός Guillaume de Seille (Arizona Films).  H ταινία συνολικού προϋπολογισμού 800.000 ευρώ έχει την ενίσχυση του Αλβανικού Κέντρου Κινηματογράφου, του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του Ευρωπαικού Ταμείου Eurimages.  

Σύνοψη:
Ένας καινούργιος νόμος που επιτρέπει για πρώτη φορά ερωτική επαφή ανάμεσα σε συζύγους στις φυλακές των Τιράνων. Η Έλσα ταξιδεύει από το μακρινό Πόγκραντετς μια φορά τον μήνα για να συναντήσει τον άντρα της στην φυλακή. Ο Σπετίμ επίσης επισκέπτεται την φυλακή για να δει την γυναίκα του. Μια ιστορία αγάπης ανάμεσα τους θα αρχίσει να ζει έξω από την φυλακή μέχρι που τα πράγματα μετά από την Αμνηστία θα γίνουν πολύ δύσκολα και για τους δυο.    

Σκηνοθετικό σημείωμα:
Η Έλσα και ο Σπετίμ κουβαλάνε τις ιστορίες πολλών ανθρώπων που γνώρισα στην πατρίδα μου. Οι ήρωες προέρχονται από το βαθύ περιθώριό της, εκεί όπου οι άνθρωποι αγαπούν, πονάνε, ταξιδεύουν. Και οι δύο τους έχουν κάθε λόγο να μην είναι μαζί και όλους τους λόγους να είναι μαζί. Η γυναίκα προσπαθεί να αναγεννηθεί μέσα από τον έρωτα και ο άντρας να βρει τον χαμένο του εαυτό. Αναζητούν καθαρές σταγόνες σε μια λάσπη ζωής που τους πνίγει.  Η παλιά Αλβανία συγκρούεται με την καινούργια. Το ηθικό παλεύει με το πάθος και το τίμημα είναι βαρύ. Όλα αυτά σε μια Αλβανία η οποία προσπαθεί να βρει το πρόσωπο της στον δρόμο προς την Ευρώπη. 

Συντελεστές:
Σενάριο/ Σκηνοθεσία: Μπουγιάρ Αλιμάνι
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Ηλίας Αδάμης
Μοντάζ: Μπονίτα Παπαστάθη
Σκηνικά: Σπετίμ Μπάτσα, Γκέντι Ντέτσκα
Κοστούμια: Εμίρ Τουρκέσι
Ήχος: Λέανδρος Ντούνης
Πρωταγωνιστούν: Λούλι Μπίτρι, Καραφίλ Σένα
Με την ταινία Wasted Youth των Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, Jan Vogel, ανεβάζει αυλαία η φετινή 40η διοργάνωση του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ρότερνταμ, το οποίο θα πραγματοποιηθεί από τις 26 Ιανουαρίου έως τις 6 Φεβρουαρίου 2011.
Το κορυφαίο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ στον πρωτοποριακό κινηματογράφο, επέλεξε το Wasted Youth, όχι μόνο για το Διαγωνιστικό του Τμήμα, στο οποίο φιλοξενεί πρώτες ή δεύτερες ταινίες σκηνοθετών (διαγωνίζονται για έναν από τους τρεις Τίγρεις, ύψους 15.000 ευρώ), αλλά και για την επίσημη πρεμιέρα του. Τους λόγους εξηγεί ο Διευθυντής του Φεστιβάλ, Ρούτγκερ Γουόλφσον:  «Το Wasted Youth σε πείθει από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Σαν ένας βίαιος (ακατέργαστος) οδηγός της Αθήνας του σήμερα, αλλά και μέσα από τους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους, η ψυχολογία και τα προβλήματα των οποίων είναι τελείως αληθινά. Η ταινία σκιαγραφεί με διακριτικό τρόπο τη σχέση ανάμεσα στους πολίτες και τις αρχές, ανάμεσα στις ατομικές ελευθερίες και την οικονομική πραγματικότητα. Το Wasted Youth, χωρίς εύκολους εντυπωσιασμούς, κρατά το ενδιαφέρον του κοινού σε όλη τη διάρκεια αυτού του σύγχρονου, συναρπαστικού δράματος.»
{mosimage}Με ελληνική ταινία -το Ecce Momo! του σκηνοθέτη Ανέστη Χαραλαμπίδη- επιλέγει να ξεκινήσει τον προγραμματισμό της τη νέα χρονιά η Ταινιοθήκη της Ελλάδας. Η ταινία θα αρχίσει να προβάλλεται από τις 6 Ιανουαρίου και η version που θα προβληθεί θα είναι για πρώτη φορά πλήρης και ολοκληρωμένη, καθώς, μέχρι τώρα όσες φορές συμμετείχε σε Φεστιβάλ και αφιερώματα ήταν σε μορφή work in progress.   
To Ecce Momo! έχει συμμετάσχει στο 38ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρότερνταμ το 2008, στο τμήμα Bright Lights, που φιλοξενεί πρώτες και δεύτερες ταινίες νέων σκηνοθετών με ιδιοσυγκρασιακή ματιά και την ίδια χρονιά απέσπασε το βραβείο Digital Wave στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ανέστη Χαραλαμπίδη είναι ένα βίντεο-ημερολόγιο ενός ανθρώπου, του Μόμο, που επιβίωσε από μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας. Στην ταινία δεν τον βλέπουμε, παρόλαυτα η φωνή του συντροφεύει τον θεατή με έναν αφηγηματικό μονόλογο μαζί με μία γοητευτική συρραφή από εικόνες και στιγμές που έχει επιλέξει ο σκηνοθέτης. Εικόνες της πόλης (της Αγίας Πετρούπολης και της Αθήνας ως επί το πλείστον), εικόνες ανέμελων ανθρώπων που συζητούν και περπατούν.

 

Έντονη ήταν η παρουσία των ελληνικών κινηματογραφικών σχεδίων στα βραβεία του 8ου Ταμείου Ανάπτυξης Σεναρίου Balkan Fund, του 6ου Φόρουμ Συμπαραγωγών Crossroads και των Works in Progress που δόθηκαν στο πλαίσιο του 51ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.

Τα πρώτα βραβεία της εκδήλωσης δόθηκαν από την κριτική επιτροπή του 8ου Ταμείου Ανάπτυξης Σεναρίου Balkan Fund, η οποία αποτελείται από τους Alex Baciu (σεναριογράφο, Ρουμανία), Πάνο Ιωσηφέλη (σεναριογράφο, Ελλάδα) και Richard Kwietniowski (σεναριογράφο/σκηνοθέτη, Μ. Βρετανία/Πολωνία).

Η κριτική επιτροπή απένειμε το πρώτο βραβείο που αντιστοιχεί σε 7.000 ευρώ, στην ταινία September: σενάριο Κάλλια Παπαδάκη/ Πέννυ Παναγιωτοπούλου, σκηνοθεσία/ παραγωγή Πέννυ Παναγιωτοπούλου, συμπαραγωγός Θανάσης Καραθάνος, Twenty Twenty Vision (Ελλάδα/ Γερμανία).

Η κριτική επιτροπή του Crossroads έδωσε ειδική μνεία στο κινηματογραφικό σχέδιο Home Sweet Home, σε σκηνοθεσία και παραγωγή Κυριάκου Τοφαρίδη, Avra Production (Κύπρος).

Επίσης, η κριτική επιτροπή των Works in Progress, αποτελούμενη από τους Juliete Schrameck (MK2, Υπεύθυνη Τμήματος Αγορών και Συμπαραγωγών, Γαλλία), Karel Och (Διευθυντή Προγράμματος – Karlovy Vary Intl Film Festival, Τσεχία) και Κωνσταντίνα Σταυριανού (παραγωγό – Graal, Ελλάδα) βράβευσαν την ταινία Άδικος Κόσμος σε σκηνοθεσία Φίλιππου Τσίτου, σενάριο Φίλιππου Τσίτου/Δώρας Μασκλαβάνου και παραγωγή Αλεξάνδρας Μπουσίου, Wrong Men (Ελλάδα).

Τέλος, στη 19η Συνεδρίαση του Δικτύου Χωρών Νοτιοανατολικής Ευρώπης SEE Cinema Network, δόθηκε οικονομική υποστήριξη ύψους 7.500 ευρώ στο κινηματογραφικό σχέδιο του Παναγιώτη Καρκανεβάτου με τίτλο Minefield, που είχε υποβληθεί εκ μέρους της Ελλάδας. 

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως χθες 23 Δεκεμβρίου 2010, ο Νόμος υπ’ αριθμ. 3905 (ΦΕΚ 210, τεύχος πρώτο) «Ενίσχυση και ανάπτυξη της κινηματογραφικής τέχνης και άλλες διατάξεις». Παρακάτω θα βρείτε το πλήρες κείμενο σε μορφή pdf:

document

{mosimage}Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος παρουσιάζει την ταινία-ντοκιμαντέρ της Σόφι Φάινς (Sophie Fiennes) THE PERVERT’S GUIDE TO CINEMA PARTS 1, 2,3. Μετά την προβολή θα ακολουθήσει Q & A του διάσημου Σλοβένου φιλοσόφου Σλαβόι Ζίζεκ (Slavoj Zizek), που έχει γράψει και παρουσιάζει την ταινία που σκηνοθέτησε η Σόφι Φάινς. Την συζήτηση συντονίζουν ο Κώστας Δουζίνας και η Μαρία Κομνηνού. Την εκδήλωση συνδιοργανώνουν το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών και Birkbeck Institute for the Humanities. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010 στις 8μμ στις εγκαταστάσεις της Ταινιοθήκης στον Κεραμεικό.

Λίγα λόγια για την ταινία
Η ταινία The Pervert’s Guide To Cinema Parts 1, 2,3 είναι μια εισαγωγή σε ορισμένες από τις ιδέες και τις απόψεις του Ζίζεκ γύρω από τις φαντασιώσεις, την πραγματικότητα, την επιθυμία και την κινηματογραφική μορφή. Αναζητώντας το υλικό του σε κλασικές ταινίες, ο χαρισματικός Ζίζεκ διερευνά τη μυστική γλώσσα του κινηματογράφου, αποκαλύπτοντας όσα μπορούν να μας πουν οι ταινίες αυτές για τους εαυτούς μας. Είτε κάνει αναφορές στο έργο του Ντέιβιντ Λιντς είτε του Χίτσκοκ, ο Ζίζεκ  δεν σταματά να μας γοητεύει με το πάθος, την ευφυΐα και το χιούμορ του.
Η ταινία έχει γυριστεί είτε στις αυθεντικές τοποθεσίες, όπου γυρίστηκαν οι ταινίες στις οποίες γίνεται αναφορά, είτε σε ντεκόρ αντίγραφα των αυθεντικών. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι ο Ζίζεκ μιλά μέσα από τις ίδιες τις ταινίες. Η συνεργασία της Φάινς με το Ζίζεκ δείχνει την αμεσότητα με την οποία ο κινηματογράφος μπορεί να  μεταφέρει και να κάνει κατανοητές περίπλοκες θεωρίες και έννοιες. Δεν περιορίζεται λοιπόν μόνο στην διερεύνηση της ψυχανάλυσης με τον κινηματογράφο, αλλά σύμφωνα με τη σκηνοθέτιδα προχωρά στην καταγραφή των απόψεων του Ζίζεκ για το κινηματογράφο και επιχειρώντας ‘ίσως να «αιχμαλωτιστεί» η ίδια η διαδικασία της σκέψης ζωντανή σαν περφόρμανς’.
Η ταινία είναι δομημένη σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος, ο Ζίζεκ, με βάση ταινίες των αδερφών Μαρξ και του Χίτσκοκ και χρησιμοποιώντας Φροϋδικές έννοιες, εξηγεί πώς η κινηματογραφική γλώσσα της εικόνας μας γυρίζει στις βαθύτερες αγωνίες μας, ξυπνώντας τις επιθυμίες μας, ενώ ταυτόχρονα τις κρατά σε ασφαλή απόσταση. Στο δεύτερο μέρος αναλύεται η δομή και ο ρόλος της φαντασίωσης μέσα από παραδείγματα από τον Ταρκόφσκι, τον Χίτσκοκ, τον Λιντς, τον Μπεργκμαν και τον Χάνεκε. Το τρίτο μέρος, με αναφορές κυρίως στο «Μάγο του Οζ», παίζει με την ιδέα ότι ‘υπάρχει κάτι πιο αληθινό στην ψευδαίσθηση απ’ ό,τι στην πραγματικότητα πίσω από την ψευδαίσθηση’. Ενώ είναι δομημένη σε τρεις ενότητες, ωστόσο, η δομή της ταινίας παραμένει «ανοιχτή», καθώς τα διάφορα στοιχεία της μπορούν να συνδυαστούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους σχηματίζοντας ένα δίκτυο ιδεών. Η ταινία πρωτοκυκλοφόρησε στη Μεγάλη Βρετανία το 2006, ενώ προβλήθηκε και στις Νύχτες Πρεμιέρας στην Αθήνα.
Λίγα λόγια για τον Σλαβόι Ζίζεκ
Ένας από τους σημαντικότερους διανοητές της εποχής μας, ο Σλαβόι Ζίζεκ είναι διαλεκτικός-υλιστής φιλόσοφος. Έχει γράψει πάνω από πενήντα βιβλία σχετικά με την όπερα, τη θρησκεία, τον κινηματογράφο και τον πόλεμο στο Ιράκ. Έχει διδάξει σε πανεπιστήμια στο Παρίσι και στο Λονδίνο, στο Κολούμπια, στο Σικάγο, στο Ντιουκ, στο Πρίνστον και στο New School της Νέας Υόρκης. Σήμερα κατέχει μια θέση στο Τμήμα Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνα και είναι Επικεφαλής του Birkbeck Institute for the Humanities στο Λονδίνο. Για τον Ζίζεκ έχουν γραφτεί άρθρα στη Guardian και στο New Yorker, στη γαλλική Liberation και στην ιαπωνική Asahi, ενώ ο ίδιος γράφει για τη Guardian, τη London Review of Books και τη Le Monde.
Λίγα λόγια για τη Σόφι Φάινς
Η Σόφι Φάινς μαθήτευσε δίπλα στο σκηνοθέτη Peter Greenaway από το 1987 ως το 1992, υπήρξε μάνατζερ της ομάδας χορού του Michael Clark από το 1992 μέχρι το 1994 και ξεκίνησε να κάνει ταινίες το 1999. Οι ταινίες της διερευνούν τις έννοιες της δράσης-ερμηνείας (performance) και της ταυτότητας. Είναι γνωστή για την παρατηρητικότητα και τη μοναδική ματιά της καθώς και για την αίσθηση της κινηματογραφικής φόρμας. Προηγούμενες ταινίες της είναι μεταξύ άλλων οι: Lars From 1-10 (1999), The Late Michael Clark (2000), Because I Sing ( 2001) και Hoover Street Revival. Οι ταινίες της έχουν προβληθεί στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση αλλά και σε διεθνή φεστιβάλ, όπως αυτά του Sundance, του Τορόντο, του Ρότερνταμ, του Εδιμβούργου, του Σίντνεϋ, του Λονδίνου και άλλων

{mosimage}Συνεχίζεται η καλή παράδοση της παρουσίας ελληνικών ταινιών στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους του Clermont – Ferrand. Στη φετινή 33η διοργάνωση, στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα θα συμμετάσχει η ταινία CASUS BELLI του Γιώργου Ζώη και στην παράλληλη διοργάνωση Euro Connection θα παρουσιαστεί το project «Γράμμα κάτω από το νερο» της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη σε παραγωγή του Άγγελου Τσαούση.
Η ταινία CASUS BELLI είχε συμμετάσχει και στο διαγωνιστικό τμήμα για τις μικρού μήκους ταινίες του πρόσφατου Φεστιβάλ της Βενετίας αλλά είχε επιστρέψει και πολυβραβευμένη από το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας. Επίσης, αυτό το χρονικό διάστημα προβάλεται στις αίθουσες Απόλλων Cinemax Class, Νιρβάνα Cinemax, Κηφισιά Cinemax, Mικρόκοσμος Filmcenter, μαζί με την ταινία μεγάλου μήκους Attenberg της Αθηνάς Τσαγγάρη. Περισσότερες πληροφορίες και υλικό για την ταινία: www.casusbellifilm.com

Σύνοψη
Άνθρωποι διαφορετικών φύλων, τάξεων, ηλικιών, εθνικοτήτων περιμένουν σε εφτά διαφορετικές ουρές δημιουργώντας μια τεράστια ανθρώπινη γραμμή. Φτάνοντας, όμως, στο τέλος της ανθρώπινης ουράς, η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά.  Στο Casus Belli παίζουν 146 ηθοποιοί, ανάμεσά τους οι: Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Τζένη Θεωνά, Ιρις Πόνκενα, Ηλίας Γκόγιαννος, Λάμπρος Φιλίππου, Γιώργος Μπινιάρης.

Συντελεστές
Σενάριο-Σκηνοθεσία: Γιώργος Ζώης
Παραγωγός: Μαρία Δρανδάκη
Executive Producer: Κωνσταντίνος Μωριάτης
Παραγωγή: Pan Entertainment ΑΕ, ΕΡΤ ΑΕ, SQUARED SQUARE, 2:35, HOMEMADE FILMS
35mm, 11’

{mosimage}Δέκα νέοι ταλαντούχοι Ευρωπαίοι πρωτοεμφανιζόμενοι ηθοποιοί θα βρεθούν στο επίκεντρο της προσοχής ως συμμμετέχοντες στην 14η διοργάνωση των Shooting Stars που θα γίνει από τις 12-14 Φεβρουαρίου 2011 στο πλαίσιο της Berlinale. Η επιλογή τους -είχε προηγηθεί μια αρχική λίστα 25 υποψηφίων που είχαν προταθεί από τα μέλη των οργανισμών που συμμετέχουν στο European Film Promotion- έγινε από μια επιτροπή καταξιωμένων επαγγελματιών στον χώρο του κινηματογράφου. Το Shooting Stars υποστηρίζεται από το πρόγραμμα MEDIA της Ευρωπαικής Ένωσης.

Οι δέκα ηθοποιοί για το SHOOTING STARS 2011 είναι:
Μεγάλη Βρεττανία: Andrea Riseborough (Brighton Rock)
Αλβανία: Nik Xhelilaj (The Albanian)
Κροατία: Marija Skaričić (Mother of Asphalt)
Γερμανία: Alexander Fehling (Goethe!)
FYROM: Natasha Petrovic (As If I Am Not There)        Ιρλανδία: Domhnall Gleeson (True Grit)
Σουήδια: Alicia Vikander (Pure)
Ισπανία: Clara Lago (Bunker)
Ολλανδία: Sylvia Hoeks (Tirza)
Δανία: Pilou Asbæk (R)