Η 37η διοργάνωση του διεθνούς φεστιβάλ κινηματογράφου του Σάο Πάολο που  θα πραγματοποιηθεί φέτος από τις 18 έως 31 Οκτωβρίου περιλαμβάνει συνολικά δέκα ελληνικές ταινίες σε δύο διαφορετικές κατηγορίες.

Για δύο εβδομάδες, θα προβληθούν περίπου 350 ταινίες από όλο τον κόσμο, η επιλογή των οποίων παρέχει μια επισκόπηση του παγκόσμιου σύγχρονου κινηματογράφου, καθώς και των τάσεων, των θεμάτων και της αισθητικής που παράγονται παγκοσμίως. Το φεστιβάλ του Σάο Πάολο περιλαμβάνει πέντε ξεχωριστές κατηγορίες: Την κατηγορία διαγωνιστικού για νέους σκηνοθέτες, τις διεθνείς προοπτικές, τη ρετροσπεκτίβα όπου παρουσιάζονται τα έργα από  σημαντικούς σκηνοθέτες ή λιγότερο γνωστούς, τις ειδικές παρουσιάσεις και την προβολή εγχώριων παραγωγών.

Αναλυτικά στην κατηγορία του διαγωνιστικού για νέους σκηνοθέτες, στην οποία συμμετέχουν σκηνοθέτες  που έχουν πραγματοποιήσεις μέχρι δύο ταινίες μεγάλου μήκους, θα προβληθούν οι εξής ταινίες:

Miss Violence του Αλέξανδρου Αβρανά. Η ταινία που απέσπασε τον αργυρό λέοντα στο φετινό φεστιβάλ Βενετίας αποτελεί ένα σύγχρονο σχόλιο σχετικά με τη δομή και λειτουργία της οικογένειας: Η εντεκάχρονη Αγγελική πηδά από το μπαλκόνι την ημέρα των γενεθλίων της, χαμογελώντας. Και ενώ η αστυνομία και οι κοινωνικές υπηρεσίες προσπαθούν να ανακαλύψουν τα αίτια της αυτοκτονίας, η οικογένεια της Αγγελικής επιμένει πως ήταν ατύχημα. Το σενάριο ανήκει στους Αλέξανδρο Αβρανά και Κώστα Περούλη και η παραγωγή στις εταιρίες Faliro House Productions και Plays2place Productions, με παραγωγούς τους Βασίλη Χρυσανθόπουλο, Αλέξανδρο Αβρανά, executive producer τον Χρήστο Β. Κωνσταντακόπουλο, με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

Συγχαρητήρια στους Αισιόδοξους; σε σενάριο και σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Βούλγαρη. Η Ηλέκτρα, 32 χρονών, ζει στην Αθήνα της κρίσης. Παράλληλα με τη ζωή στην πόλη που αλλάζει συνεχώς, η Ηλέκτρα βιώνει τη δική της προσωπική κρίση. Ερωτευμένη με έναν πολιτικό κρατούμενο, με σπουδές στο Λονδίνο που δεν έχουν αντίκρισμα, με γονείς από τη γενιά του Πολυτεχνείου που ακόμα περιμένουν να ενωθεί η αριστερά, η ταινία «Συγχαρητήρια στους Αισιόδοξους?» είναι μια προσωπική, υποκειμενική καταγραφή της σημερινής πραγματικότητας με χιούμορ, θυμό και αγάπη. Η  παραγωγή ανήκει στους  Μίτος, ΕΡΤ και Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.

Wild Duck σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιάννη Σακαρίδη. Κεντρικός ήρωας είναι ο Δημήτρης, μηχανικός τηλεπικοινωνιών, που αναγκάζεται να κλείσει την επιχείρησή του. Ο ίδιος εμπλέκεται σε μία έρευνα με τηλεφωνικές υποκλοπές μαζί με έναν πρώην συνάδελφό του. Η αναζήτηση τους, τους οδηγεί σε ένα ύποπτο διαμέρισμα μίας πολυκατοικίας. Η προσοχή του Δημήτρη πέφτει αμέσως σε μια άρρωστη γυναίκα που ζει στο από πάνω διαμέρισμα. Γεμάτος τύψεις, ο Δημήτρης ξεκινά να την κατασκοπεύει. Μετά από ένα ταξίδι στη γενέτειρά του στη βόρεια Ελλάδα, αναγκάζεται να αντιμετωπίσει την αλήθεια και τα ηθικά διλήμματα του. Η ταινία είναι συμπαραγωγή των Γιάν Φόγκελ, Αλέξανδρου Λογοθέτη, ΕΡΤ, Πόλα  Μπούσιου, Χρήστου Παπαγεωργίου, Γρηγόρη Καρύδη, Γιώργου Πυρπασόπουλου, Προσέγγιση, Δημήτρη Σακαρίδη, με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου

Η ταινία Στο Λύκο της Χριστίνας Κουτσοσπύρου και του Αραν Χιούζ χρησιμοποιεί τη μυθοπλασία και το ντοκιμαντέρ, προσπαθώντας με τη χρήση αλληγορικών εικόνων να κάνει ένα σχόλιο πάνω στη φτώχεια που εξαπλώνεται στον πυρήνα της Ευρώπης. Η παραγωγή ανήκει στη French Kiss Production.

Στην κατηγορία διεθνείς προοπτικές, όπου παρουσιάζονται πρόσφατα κινηματογραφικά έργα του παγκόσμιου κινηματογράφου θα προβληθούν:
 
11 Συναντήσεις με τον πατέρα μου του Νίκου Κορνηλιου. Η Εύα, ένα νέο κορίτσι που σπουδάζει κλασσικό τραγούδι, αποφασίζει να συναντήσει για πρώτη φορά τον πατέρα της, ο οποίος αγνοεί την ύπαρξή της. Ο Θωμάς είναι φύλακας σ’ ένα χώρο με φορτηγά, ζει σ’ ένα κοντέινερ και είναι παραιτημένος από κάθε προσδοκία. Η συνάντησή τους θα είναι η συνάντηση δύο διαφορετικών κόσμων και η σχέση που θα δημιουργήσουν μια ιδιότυπη, «δική τους» σχέση, έξω από τις συνηθισμένες κατηγορίες. Η παραγωγή είναι του Νίκου Κορνηλιου και της ΕΡΤ

Δημοκρατία, ο Δρόμος του Σταυρού σε σκηνοθεσία του Μάρκου Γκαστιν. Το ντοκιμαντέρ έχει θέμα τις  εκλογές της 6ης Μαΐου 2012. Παρακολουθώντας βήμα-βήμα το «δρόμο του σταυρού» τεσσάρων υποψηφίων, η ταινία εξερευνά τα πολιτικά ήθη που ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τη δραματική κατάσταση του τόπου. Η παραγωγή ανήκει στη Minimal films.


Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού σε σενάριο και σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου. Η πολυβραβευμένη ταινία, έχοντας σαφείς αναφορές στην οικονομική κρίση και τις δύσκολες συνθήκες που βιώνουν πολλοί Έλληνες, περιγράφει τρεις μέρες από τη ζωή ενός άνεργου νέου που κατοικεί στην Αθήνα και μοιράζεται όλα του τα υπάρχοντα με το καναρίνι του. Η παραγωγή ανήκει στους Έκτορα Λυγίζο, Stefi, Guanaco, σε συμπαραγωγή με τους 2|35, Oxymoron Films και Φαντασία Οπτικοακουστική.

Η Κόρη, βραβευμένη από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου και τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του Θάνου Αναστόπουλου, σε παραγωγή του ιδίου και της Στέλλας Θεοδωράκη, θίγει μέσα από την ιστορία ενός δεκατετράχρονου κοριτσιού, το φλέγον ζήτημα της κρίσης αξιών, σε μια Ελλάδα που τα τελευταία χρόνια ταλαιπωρείται αφάνταστα σε όλους τους τομείς.

Μετέωρα του Σπύρου Σταθουλόπουλου. Η ιστορία εκτυλίσσεται σε μοναστήρι στα Μετέωρα τον 12ο αιώνα. Ο νέος μοναχός Θεόδωρος και η μοναχή Ουρανία, έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στις αυστηρές τελετουργίες και τις πρακτικές της κοινότητάς τους. Ένα δυνατό συναίσθημα, μια ξεχωριστή αγάπη που γεννιέται ανάμεσά τους, θέτει υπό αμφισβήτηση ασκητική ζωή τους. Η ταινία είναι σε συμπαραγωγή Ελλάδας- Γερμανίας και η παραγωγή ανήκει στους  Essential Filmproduktion GmbH, Polyplanity Productions και ZDF/Arte. Συμμετείχε στο 62ο φεστιβάλ κινηματογράφου του Βερολίνου.

Unknown Land σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μάνουελ ντε Κόκο, σε συμπαραγωγή Ελλάδας, Κύπρου και Υεμένης. Γυρίστηκε στην Υεμένη (Σοκότρα) κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης και στο Ισραήλ. Πρωταγωνιστές είναι απλοί άνθρωποι και όχι επαγγελματίες ηθοποιοί, οι οποίοι δεν γνώριζαν το σενάριο, αλλά μόνο την κεντρική ιδέα της ταινίας. Η  παραγωγή είναι των Other side Films και ΒΒ World Pictures με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

 

 

 

 

 

 

Βραδιές ελληνικού ντοκιμαντέρ θα είναι φέτος το χειμώνα οι βραδιές κάθε Πέμπτης. To Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και ο Ιανός, σε συνεργασία με την Ένωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ θα προβάλλουν κάθε Πέμπτη στις 22:30 στον Ιανό (Σταδίου 24), ταινίες ντοκιμαντέρ, καλύπτοντας συνολικά ένα ευρύ φάσμα θεματολογίας, από αφιερώματα σε πρόσωπα, έως κοινωνικά, ιστορικά, επιστημονικά και οικολογικά ζητήματα.

Σκοπός της πρωτοβουλίας αυτής είναι η ανάδειξη της σημασίας του ντοκιμαντέρ, αφού  αποτελεί σημαντικό κομμάτι της σύγχρονης κινηματογραφίας και ένα μέσο αποτύπωσης του πραγματικού κόσμου. Ο κάθε δημιουργός χρησιμοποίει την  πραγματικότητα ως πρώτη ύλη, καταγράφοντάς τη χωρίς  υπερβολές, δίνοντας τη δυνατότητα στο θεατή να ενημερωθεί για ζητήματα που τον ενδιαφέρουν, να προβληματιστεί και να διδαχθεί από το παρελθόν, χρησιμοποιώντας τη γνώση που αποκτά, για να βελτιώσει το μέλλον του.

Ο κάθε μήνας θα περιλαμβάνει ντοκιμαντέρ όχι μόνο πρόσφατης αλλά και παλιότερης παραγωγής καλύπτοντας μια ξεχωριστή θεματική ενότητα. Η έναρξη γίνεται το μήνα Οκτώβριο, που  είναι αφιερωμένος στην παράδοση, τη σημασία και τη δύναμη του ντοκιμαντέρ στην Ελλάδα του σήμερα, ενώ στη συνέχεια, κατά το μήνα Νοέμβρη θα  προβληθούν ντοκιμαντέρ με θέμα τη βία.
 
Η είσοδος σε όλες τις προβολές θα είναι ελεύθερη.

Αναλυτικά το πρόγραμμα του Οκτώβρη:

•Πέμπτη 10/10 στις 22:30:
Προβολή του Ντοκιμαντέρ Ο μανάβης, 2013, διάρκ. 82'
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος.
Οδοιπορικό στα χωριά της Νοτιοδυτικής Πίνδου μαζί με τον Νίκο Αναστασίου, μανάβη, ο οποίος, από τη δεκαετία του ’80 κάθε εβδομάδα, κάνει με το φορτηγάκι του ένα δρομολόγιο 75 χλμ.

•Πέμπτη 17/10 στις 22:30:
Προβολή των ντοκιμαντέρ Ακρόπολη και Τι ώρα είναι;
Σκηνοθεσία: Εύα Στεφανή.
Ακρόπολη, 2001, Διάρκ. 30’
Ο παραλληλισμός του βράχου που διαχρονικά σηματοδοτεί την πόλη με το γυναικείο σώμα. “Η Ακρόπολη παρομοιάζεται με μια γυναίκα βουβή, που υπάρχει μόνο μέσα από το βλέμμα των άλλων”, σημειώνει η ίδια η Εύα Στεφανή. Ένα ετερόκλητο μίγμα κινηματογραφικών υλικών (found footage από super 8, αρχειακό υλικό και ρετρό πορνογραφικές ταινίες) αναδεικνύει αντιφάσεις ως προς την ιδεολογική χρήση της Ιστορίας.
Τι ώρα είναι;, 2007, Διάρκ. 26’
Δύο άνδρες ζουν σε έναν κόσμο όπου το σέλινο δεν είναι σέλινο, η κόκα-κόλα είναι κρασί, η φαντασία τρέφει την πραγματικότητα και ο χρόνος κυλά διαφορετικά. Δύο άνδρες κι ένα ξυπνητήρι.

•Πέμπτη 24/10 στις 22:30:
Προβολή του ντοκιμαντέρ Αγέλαστος πέτρα, 2000, Διάρκ. 87'
Σκηνοθεσία; Φίλιππος Κουτσαφτής.
Η ταινία έχοντας ως θέμα την Ελευσίνα ακολουθεί τις ζωές ορισμένων κατοίκων της. Καθημερινοί, απλοί άνθρωποι παρελαύνουν μπροστά από τον φακό απαθανατίζοντας έτσι το κομμάτι της Ελευσίνας που κρατάνε μέσα τους. Τα γυρίσματα της ταινίας διήρκεσαν 10 χρόνια.

•Πέμπτη 31/10 στις 22:30:
Προβολή του ντοκιμαντέρ Τα λόγια της σιωπής, 2002, Διάρκ. 74'
Σκηνοθεσία: Λουκία Ρικάκη
Ένα ντοκιμαντέρ για την ελληνική νοηματική γλώσσα, την εγχώρια κοινότητα των κωφών, τις σχέσεις τους με τους ακούοντες, καθώς και για τον τρόπο με τον οποίο τους αντιμετωπίζει πολύς κόσμος.


CINE IANOS
Σταδίου 24, τηλ. 210 3217810
www.ianos.gr

 

 

 

 

Η ιδιαίτερη σχέση της Θεσσαλονίκης με το σινεμά γεννάει, διαρκώς, ιδέες και θεσμούς, όπως το «Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους». Το TiSFF ξεκίνησε πριν από 7 χρόνια κι έχει εξελιχθεί σ’ έναν πυρήνα προβολής και προώθησης νέων κινηματογραφιστών από ολόκληρο τον κόσμο. Πρωτεργάτης και ψυχή της υπόθεσης, ο Γιάννης Ζαχόπουλος, ένας από τους πιο σινεφίλ «ήρωες» στη γειτονιά του Θερμαϊκού. «Το φεστιβάλ αυτό αναδεικνύει τις δουλειές ταλαντούχων παιδιών από την Ελλάδα και τον κόσμο και προσφέρει στους σινεφίλ της πόλης την ευκαιρία να δούνε μερικές από τις καλύτερες μικρού μήκους ταινίες, με την υπογραφή των Terry Giliam, Denis Villeneuve, Polanski, Kieslovski κ.α... καθώς κι έργα βραβευμένα σε Αμερική (Όσκαρ) κι Ευρώπη (Κάννες- Λοκάρνο- Βερολίνο........)».
Πολλά από τα έργα που προβάλλονται στην Θεσσαλονίκη, έχουν διακριθεί σε ξένα φεστιβάλ, ενώ το TiSFF, αποτελεί πλέον, έναν πολυσυζητημένο θεσμό στα «short film» κινηματογραφικά στέκια της Λισαβώνας, του Βελιγραδίου,  της Σμύρνης, του Μπρίστολ, της Βαρκελώνης και του Λος Άντζελες.
Οι λάτρεις των ταινιών μικρού μήκους έχουν ένα ακόμα παγκόσμιο ραντεβού. Στον Λευκό Πύργο. Το φετινό πρόγραμμα έχει και «οσκαρικό» χαρακτήρα: θα προβληθούν οι πέντε υποψήφιες για Όσκαρ ταινίες του 2013- και η βραβευμένη.
Παράλληλα, θα παρακολουθήσουμε αφιερώματα στο νέο Ρωσικό και στο Βελγικό σινεμά, στην περίφημη παρισινή σχολή κινηματογράφου «LA FEMIS», σε τρεις γυναίκες σκηνοθέτιδες από τη Σερβία και και σε τρεις άνδρες, έναν Έλληνα, έναν Δανό κι έναν Ισπανό: τον Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο, τον Martin de Thurah και τον Alex Flora. Πάντα υπάρχει κι ένας φιλοξενούμενος-έκπληξη. Συνολικά θα προβληθούν 100 περίπου ταινίες από 17 χώρες. Πέρα από τις προβολές και τις συζητήσεις στις αίθουσες, προγραμματίζοναι και masterclasses- με τον Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο και με τον σκηνοθέτη και «σύμμαχο» του Φεστιβάλ, Γιάννη Οικονομίδη («Σπιρτόκουτο», «Ψυχή στο στόμα», «Μαχαιροβγάλτης» και προσεχώς «Γκρίζο Φως»).
Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους είναι μια ακόμα γιορτή του σινεμά, με πρωταγωνιστές τους σκηνοθέτες και τους δημιουργούς της επόμενης μέρας. Μ’ αυτήν την αισιόδοξη ματιά στο μέλλον, πέφτουν οι «τίτλοι» των 48ων Δημητρίων. Η σκυτάλη περνάει τώρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Συμπαραγωγή τής THESS FEST και τού AZA cinema-club.

 

Ο Τζίμης είναι ένας ευκατάστατος μαθητής λυκείου, γύρω στα 17. Η Μαίρη, είναι μια ασκούμενη δικηγόρος γύρω στα 30. Ο Μάκης, ένας 50αρης οικογενειάρχης, ιδιοκτήτης ενός ψιλικατζίδικου. Τρεις πολύ διαφορετικοί άνθρωποι μεταξύ τους και η καθημερινότητά τους. Μέσα στο πλαίσιο μιας συμβατικής ζωής που τους πιέζει όταν όλα γι’ αυτούς μοιάζουν ακίνητα και αναμενόμενα, τα τρία αυτά πρόσωπα βρίσκουν το δικό τους τρόπο διαφυγής. 


Trailer
http://www.youtube.com/watch?v=7LFA-YYdUwk&feature=youtu.be
http://www.dailymotion.com/video/x13ykab_luton-official-trailer_shortfilms


Σημείωμα σκηνοθέτη
Ένα από τα πράγματα που πάντα με ενδιέφεραν γύρω μου και παρατηρούσα, είναι η «αόρατη» ψυχολογική πίεση και η βία που ασκούν πάνω μας οι απαιτήσεις μίας «κανονικής ζωής». Πόσο στενό και δύσκαμπτο μπορεί να γίνει το κοινωνικό πλαίσιο που καλούμαστε να κινηθούμε, αν θέλουμε να θεωρούμαστε κοινωνικά αποδεκτοί. Και πόσο πιεστικό μπορεί να είναι αυτό το πλαίσιο για τον καθένα μας χωριστά, όπου αναγκαστικά για να μπορέσει κάποιος να προσαρμοστεί, διαστρεβλώνεται, στριμώχνεται, χάνει τον εαυτό του, και οδηγείται σε παθολογικές συμπεριφορές ως μόνη εκτόνωση της κατάστασης του. Παράλληλα, παρατηρούσα όλα αυτά τα ξεσπάσματα βίας που σημειώνονται και σταδιακά αυξάνονται σε όλα τα μέρη του κόσμου. Αποτρόπαιες πράξεις από ανθρώπους κανονικούς, που κανείς δεν θα περίμενε στη ζωή τους να προβούν σε μια τόσο βίαιη και ακραία πράξη.   
Όλα αυτά συνδέθηκαν μέσα μου ως μία αλυσίδα αιτιατών πραγμάτων. Και αυτή ήταν η αφετηρία μου για το Luton. 
Χρησιμοποίησα ένα σχήμα τριών συγκεκριμένων προσώπων για βασικούς ήρωες της ταινίας μου, τρία πρόσωπα συνηθισμένα, που όλοι τυχαίνει να γνωρίζουμε σε όποια δυτική κοινωνία και αν ζούμε.
Διάλεξα να αναπαράγω την καθημερινότητα τους εστιάζοντας σε περιστατικά και συμβάντα που επαναλαμβάνονται στη ζωή τους και είναι χαρακτηριστικά για αυτούς.

Έτσι, η κάμερα, ακολουθεί αυτά τα τρία πρόσωπα εστιάζοντας στη λεπτομέρεια, βάζοντας στο μεγεθυντικό φακό τη ζωή τους, και τα συναισθήματα τους, επιχειρώντας να τους καταλάβουμε καλύτερα.

Τελικά αυτή η καθημερινότητα είναι πιο δυνατή από εμάς;
Είναι ίσως η καταστολή που ενισχύεται στην καθημερινή ζωή που τους καθιστά ανίκανους να αντιδράσουν;
Έχουν μείνει οι ήρωες της ταινίας χωρίς επιλογές, μόνο και μόνο επειδή δεν διαθέτουν τις απαραίτητες δεξιότητες για να σταθούν απέναντι στους ρόλους που επιλέγουν για τον εαυτό τους ή τους επιβάλλονται;
Τι είδους απάντηση περιμένουμε από αυτούς; Μέσα σε ποια λογική και μέσα σε ποιό ηθικό ή συναισθηματικό πλαίσιο; Εάν υπάρχει ..


10 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους από τη Feelgood


Συντελεστές Σκηνοθεσία: Μιχάλης Κωνσταντάτος Σενάριο: Μιχάλης Κωνσταντάτος – Στέλιος Λυκουρέσης Παίζουν: Νικόλας Βλαχάκης, Ελευθερία Κόμη, Χρήστος Σαπουντζής, Γιώτα Αργυροπούλου, Θαλασσινή Βοσταντζόγλου, Κόνυ Ζήκου, Άννα Κουρουπού, Στηβ Κρικρής, Μάγδα Λέκκα, Αγλαΐα Παππά, Γιώργος Τσεμπερόπουλος, Μαρία Τσιμά, Munse Kamal Hossain. Έκτακτη φιλική συμμετοχή: Νέλλη Αγγελίδου Διεύθυνση φωτογραφίας: Γιάννης Φώτου Μοντάζ: Γιώργος Μαυροψαρίδης Ήχος: Λέανδρος Ντούνης Σκηνικά: Κική Πίττα Κοστούμια: Λίτα Κοκκονάρη Παραγωγός: Γιώργος Τσούργιαννης Executive producer: Χρήστος Β. Κωνσταντακόπουλος Συμπαραγωγός: Fabian Massah Παραγωγή: Horsefly productions Συμπαραγωγή: Faliro House productions, Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, ΕΡΤ, Arctos Broadcast Facilities, 2|35 Two Thirty Five, Endorphine Production, Κώστας Βαρυμποπιώτης, Γιάννης Φώτου. 


Με την ευγενική χορηγία του ΟΠΑΠ


Βιογραφικό & φιλμογραφία σκηνοθέτη
Ο Μιχάλης Κωνσταντάτος σπούδασε Σκηνοθεσία στη σχολή Σταυράκου, Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και παρακολούθησε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα του τμήματος Αρχιτεκτονικής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο με τίτλο «Σχεδιασμός Χώρου και Πολιτισμός». Από το 2002 έχει σκηνοθετήσει ταινίες μικρού μήκους, πολιτιστικές εκπομπές και σίριαλ για την τηλεόραση, μουσικά video clip, θεατρικές παραστάσεις -είναι συνιδρυτής και σκηνοθέτης της θεατρικής ομάδας «blindspot» - ενώ έχει σχεδιάσει δύο installations για δημόσιους χώρους στην Αθήνα. Έχει γράψει και σκηνοθετήσει δύο ταινίες μικρού μήκους που βραβεύτηκαν στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το Luton είναι η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία.
Φιλμογραφία

LUTON (100′, 2013)
TWO TIMES NOW (35mm, 9’, 2007)  Βραβείο καλύτερης ταινίας, Stockholm Film iFestival  και Portable Film Festival  ONLY FOR EVER (35mm, 11’, 2003)   Βραβείο «Κίνητρο» του ΕΚΚ, Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας 

 

 

Ο Michael Haneke έχει καθιερωθεί ως ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους κινηματογραφικούς σκηνοθέτες. Από τις πρώτες του ταινίες μέχρι τη Λευκή Κορδέλα και την Αγάπη, που απέσπασαν τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών, πραγματεύεται τα προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών και τους υπαρξιακούς μας φόβους.
Η ταινία παρουσιάζει το πορτρέτο και το έργο ενός σπάνιου καλλιτέχνη μέσα από τις μαρτυρίες των ηθοποιών του και ανέκδοτο αρχειακό υλικό. To ντοκιμαντέρ θα προλογίσει ο Γάλλος σκηνοθέτης Yves Montmayeur, ο οποίος είναι στενός συνεργάτης του Haneke.  Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό μετά την προβολή.
Με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών, της Πρεσβείας  της Αυστρίας και της Πρεσβείας  της Γαλλίας

Η ταινία θα προβληθεί Κυριακή 13 Οκτωβρίου στο Κινηματογράφο ΔΑΝΑΟΣ
Η ταινία προβάλλεται με ελληνικούς υπότιτλους.  

Τιμή εισιτηρίου 6 ευρώ.
 
Βιογραφία
Ο Yves Montmayeur στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 ίδρυσε το συγκρότημα Warsaw Pact, με επιρροές από την αγγλική  post-punk και τη cold wave μουσική,  ενώ το 1983 δημιούργησε την καλλιτεχνική ομάδα Prima Linea, που συνδύαζε τη μουσική, τις τέχνες και τα βίντεο. Το 1993 ξεκίνησε την καριέρα του ως κριτικός κινηματογράφου και εργάστηκε σε περιοδικά όπως « Le Cinéphage », « 7 in Paris », « Libération» κ.α. Από το 1999, ο Yves σκηνοθετεί κινηματογραφικά ντοκιμαντέρ.  Έχει κάνει επίσης πολλά πορτρέτα εκκεντρικών συγγραφέων και ασυνήθιστών προσωπικοτήτων όπως ο σκηνοθέτης Michael Haneke, διευθυντής φωτογραφίας Christopher Doyle και η ιταλίδα ηθοποιός - σκηνοθέτης, Asia Argento.

Σημείωμα Σκηνοθέτη Yves Montmayeur
Ο Michael Haneke επαναλαμβάνει συνεχώς ότι δεν θέλει να μιλάει για τον εαυτό του. «Η προσωπική μου ζωή δεν πρέπει να επεμβαίνει στον τρόπο που το κοινό αντιλαμβάνεται τις ταινίες μου!» 
Για αυτόν τον λόγο, κάνοντας ντοκιμαντέρ για ένα σκηνοθέτη που απαγορεύει οποιαδήποτε έρευνα για την ιδιωτική του ζωή,  χρειάστηκε να υιοθετήσω μια προσέγγιση που ξεπερνά την "επαγγελματική" ζωή του και την τόσο άκαμπτη απόσταση που δημιουργεί σκόπιμα.   Γι 'αυτό αποφάσισα να κάνω ένα πορτρέτο του Haneke γύρω από το έργο του. Μέσα από τη διαδικασία της δημιουργίας που ακολουθεί ο Haneke μπορούμε να ανιχνεύσουμε τον άνθρωπο που κρύβεται από πίσω.
Τα τελευταία 20 χρόνια, ο Haneke με έχει τιμήσει δίνοντάς μου μικρές και μεγάλες συνεντεύξεις, σχετικά με τις ιδέες του για την σκηνοθεσία. Έχω κατανοήσει πως οι αντιλήψεις του για τον κόσμο παράγουν την κινηματογραφική του προσέγγιση. Σαν αποτέλεσμα αυτής της εμπιστοσύνης και της φιλίας ανάμεσα μας, έχω καταφέρει να κινηματογραφήσω τις περισσότερες ταινίες του. 
Συνέχισα να ερευνώ τις ανθρωπιστικές του προκλήσεις, τους υπέρμετρους χαρακτήρες του και τους καλλιτεχνικούς του δισταγμούς, συμμετέχοντας έτσι στην δουλειά του. Ξεκινώντας με το τελευταίο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, όπου κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα με την ταινία Amour, ενώ γυρνώντας πίσω τον χρόνο στα γυρίσματα της Γαλλία και της  Γερμανία, και στα πρώτα του σκηνοθετικά βήματα, θα αποκαλυφθεί το εύρος του σκηνοθέτη Michael H.

 

Την Πέμπτη 3 Οκτωβρίου,  έπειτα από ένα on line κινηματογραφικό ταξίδι 38 ημερών, έπεσε η αυλαία του 2ου φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους των Βαλκανίων, altcineAction! Το φεστιβάλ, το οποίο διοργανώνεται από την διαδικτυακή πύλη altcine, γνώρισε και φέτος πολύ μεγάλη επιτυχία. Η τελετή λήξης έγινε στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας, παρουσία πολλών νέων και μεγαλύτερων σκηνοθετών, επαγγελματιών της κινηματογραφικής αγοράς, καθώς και εκπροσώπων του Υπουργείου Πολιτισμού και Πρεσβειών των Βαλκανικών χωρών στην Ελλάδα.

H βραδιά ξεκίνησε με την επίσημη τιμητική πρεμιέρα της ταινίας Red Hulk της Ασημίνας Προέδρου, μεγάλης νικήτριας εφέτος τόσο στο Φεστιβάλ της Δράμας, όσο και στις Νύχτες Πρεμιέρας. Το Red Hulk πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια των χορηγών του 1ου Βραβείου altcineAction! 2012, το οποίο είχε κερδίσει η Ασημίνα Προέδρου με την προηγούμενη ταινία της. Το Red Hulk είναι το αποτέλεσμα των βραβείων της πρώτης διοργάνωσης του  altcineAction!.

Τα βραβεία
Συνολικά, διαγωνίστηκαν 46 ταινίες από 10 χώρες των Βαλκανίων. Η Ελλάδα είχε τη μερίδα του λέοντος με 26 ταινίες. Ακολούθησαν η Αλβανία, η Βουλγαρία, η Κροατία και η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας που είχαν από 3 ταινίες. Από 2 ταινίες είχαν η Ρουμανία, η Τουρκία και η Σερβία, ενώ με μια ταινία διαγωνίστηκαν η Κύπρος και η Σλοβενία. Τα 3 πρώτα βραβεία προέκυψαν από την διαδικτυακή ψηφοφορία του κοινού, ενώ εφέτος, δόθηκαν και τέσσερα βραβεία από ειδικές επιτροπές.

Το 1ο βραβείο, απονεμήθηκε στην ταινία Under Stress του Πάρη Πατσουρίδη.  Το 2ο βραβείο απέσπασε η ταινία A Hardworking Robber του Μιχάλη Φελάνη ενώ το τρίτο βραβείο κέρδισε ο Χάρης Γιουλάτος για την ταινία του Butterfly.
Τα βραβεία αποτελούνται από δύο μέρη. Το πρώτο αφορά έτη σπουδών που φθάνουν έως και την απόκτηση του Bachelor για τον πρώτο νικητή, από τον εκπαιδευτικό οργανισμό New York COLLEGE. Το δεύτερο μέρος των βραβείων αφορά την παραγωγή της επόμενης ταινίας του σκηνοθέτη. Χορηγοί αυτών των παροχών είναι οι εταιρίες   Άρκτος Α.Ε., που προσφέρει τα απαραίτητα για το γύρισμα, οι εταιρίες Accelere, VideoPress, οι οποίες προσφέρουν color correction και DCP, ενώ  τα στούντιο DNA LAB και Κώστας Βαρυμποπιώτης, το sound design και τελικό μιξάζ. Επιπλέον, η εταιρία Melancholy Star στο Λονδίνο προσφέρει τις υπηρεσίες της στα ειδικά εφέ και στο storyboarding.  Όλα όσα χρειάζονται οι σκηνοθέτες μας για να πραγματοποιήσουν το επόμενο βήμα τους!

Το βραβείο των διοργανωτών Altcine Award, από εφέτος μετονομάζεται σε βραβείο Αλίντας Δημητρίου στη μνήμη της σπουδαίας ντοκιμαντερίστριας που έφυγε πρόσφατα από κοντά μας. Το βραβείο αυτό απονεμήθηκε στην ρουμάνικη ταινία The Pill of Happiness, της Cecilia Felmeri. Το βραβείο παρέλαβε για λογαριασμό της σκηνοθέτιδας, ο πρόξενος της Ρουμανίας στην Αθήνα, Radu Boboc, από το επίτιμο μέλος της επιτροπής και σύντροφο της Αλίντας Δημητρίου, Σωτήρη Δημητρίου και τον Σάκη Μπουζάνη, εκπρόσωπο της εταιρείας post-production  2|35, η οποία είναι η αποκλειστική χορηγός του βραβείου και προσφέρει όλη τη διαδικασία post-production για την επόμενη ταινία της νικήτριας.

Φέτος, για πρώτη χρονιά απονεμήθηκαν δύο ειδικά βραβεία.

Η επιτροπή για το Βραβείο  Καλύτερης Φωτογραφίας αποτελούμενη από τους Διευθυντές Φωτογραφίας,  Αργύρη Θέο και Κώστα Σταμούλη, μέλη της της Ένωση Ελλήνων Κινηματογραφιστών (GSC)  και τον Bredrag Bambic, Πρόεδρο της Ένωσης Σέρβων Κινηματογραφιστών, βράβευσε τον Κίριλ Προντάνοβ για την φωτογραία του στην ταινία The Bed (Βουλγαρία). Το βραβείο παρέλαβε η κ. Μαριάνα Πετρόβα, από την Πρεσβεία της Βουλγαρίας και έχει για έπαθλο το software Tiffen Dfx, χορηγία MC Manios

Η επιτροπή για το Βραβείο Καλύτερου Μοντάζ, αποτελούμενη από τους μοντέρ μοντέρ Γιώργο Μαυροψαρίδη από την Ελλάδα, Aleksandra Milovanovic από την Σερβία και Ilir Butka  από την Αλβανία, απένειμε το βραβείο στην Ιωάννα Σπηλιοπούλου για το μοντάζ στην ταινία Κοφ'το του Βασίλη Καλαμάκη.  Το βραβείο αυτό έχει για έπαθλο το software  AVID Media Composer 7, χορηγία Telmaco/Avid.

Ακόμη, το Βραβείο Καλύτερου Κριτή που έγινε θεσμός από πέρυσι, προσφέρει πλέον ένα πολύ μεγάλο δώρο. Σε συνεργασία με το Divan Film Festival ο νικητής θα ταξιδέψει στη Ρουμανία όπου διεξάγεται αυτό το φεστιβάλ και θα παρουσιάσει επιλογές από τις φετινές ταινίες του altcineAction!  Εφέτος, πρόεδρος της επιτροπής για το Βραβείο Καλύτερου Κριτή  ήταν ο Ρουμάνος ακαδημαϊκός και καλλιτεχνικός διευθυντής του Divan Film Festival,  Marian Tutui και μέλη, η ελληνίδα ακαδημαϊκός και θεωρητικός  Λύδια Παπαδημητρίου , καθώς και η Ana Grgic , ερευνήτρια από την Κροατία. Η επιτροπή αποφάσισε ότι η Καλύτερη Κριτής ήταν η Abbie Saunders από την Αγγλία.

Όλες οι ταινίες που συμμετείχαν στο φεστιβάλ συνεχίζουν βρίσκονται online  στην  ηλεκτρονική διεύθυνση του φεστιβάλ: www.altcineaction.com, όπου μπορεί κανείς να δει και τις βαθμολογίες και τις κριτικές του κοινού.

 

Για δύο βραδιές, το Σάββατο 12 και την Κυριακή 13 Οκτωβρίου, στη Μικρή Σκηνή της Στέγης, όλοι οι σινεφίλ και οι λάτρεις των ηλεκτρονικών μουσικών πειραματισμών συναντιούνται για 4 μοναδικές κινηματογραφικές συναυλίες.
 
Σάββατο 12 Οκτωβρίου
The Wind (1928)
Σκηνοθεσία: Victor Sjöström
Μουσική: Μιχάλης Μοσχούτης (κιθάρα, laptop)
 
Nanook of the North (1922)
Σκηνοθεσία: Robert J. Flaherty
Μουσική: Thomas Köner (laptop) & Ivana Neimarevic (πιάνο)
 
Κυριακή 13 Οκτωβρίου
The Fall of the House of Usher (1928)
Σκηνοθεσία: Jean Epstein
Μουσική: Silent Move (Βασίλης Τζαβάρας: πιάνο, κιθάρα & Γιάννης Παξεβάνης: κιθάρα, tapes)
 
Strike (1925)
Σκηνοθεσία: Sergei Eisenstein
Μουσική: Lawrence English (laptop)
 
Τιμές εισιτηρίων:
18 € (ανά ημέρα) | Μειωμ. 10 € | Άνεργοι 5 €
Τιμές Φίλων της Στέγης:
14 € (ανά ημέρα) | Μειωμ. 9 €

Δεκάδες ταινίες και σενάρια παρουσιάζονται τη φετινή χρονιά στο ετήσιο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου. Όπως πάντα ανεξάρτητο, μαχητικό, προοδευτικό, δημιουργικό και εναλλακτικό, το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λονδίνου είναι έτοιμο να ανοίξει τις πόρτες του και να υποδεχτεί το κοινό του, στις 7 Οκτωβρίου.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό, σε όλες τις προβολές.

Με πείσμα, κόντρα στην κρίση, το φεστιβάλ που αγαπήθηκε από κοινό και δημιουργούς μένει πιστό σε αυτό που έθεσε ως στόχο εξαρχής: να είναι το διεθνές σημείο συνάντησης για το σύγχρονο ελληνικό φιλμ από όλο τον κόσμο.
Φέτος το φεστιβάλ θα διαρκέσει από τις 7 έως τις 18 Οκτωβρίου. Στο διάστημα αυτό θα παρουσιάσει περισσότερες από 60 επιλεγμένες ταινίες στα Westbourne Studios (242 Acklam Road, London W10 5JJ) δίπλα στην πιο καλλιτεχνική συνοικία του Λονδίνου, το Portobello, ενώ θα παρουσιάσει διαδικτυακά και 19 επιλεγμένα σενάρια μικρού και μεγάλου μήκους. Στις ταινίες συμπεριλαμβάνονται: μυθοπλασίας μεγάλου μήκους, μυθοπλασίας μικρού μήκους, ντοκιμαντέρ, πειραματικές ταινίες, animation και ταινίες βιντεοτέχνης.

Το φεστιβάλ δέχεται ταινίες και σενάρια από σύγχρονους Έλληνες δημιουργούς από όλο τον κόσμο, αλλά και από ξένους των οποίων η δουλειά έχει ελληνικό ενδιαφέρον. Αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά γεγονότα παρουσίασης του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού στη βρετανική μητρόπολη και ευρύτερα στην Ευρώπη, προβάλλοντας ένα θετικό και δημιουργικό πρόσωπο της Ελλάδας στο εξωτερικό. Με τα παράλληλα διαδικτυακά projects σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου δημιουργεί τις συνθήκες για την προώθηση των σύγχρονων Ελλήνων δημιουργών, ανοίγει ευκαιρίες δια-δικτύωσης και συνεργασίας και προωθεί τις νέες τεχνολογίες, που συνδυάζουν το παλιό καλό σινεμά με τις νέες δυνατότητες που προσφέρει η εξέλιξη της εποχής μας. 

Το φεστιβάλ θα ολοκληρωθεί στις 18 Οκτωβρίου με τη βραδιά των «Βραβείων Οδυσσέας», όπου και θα βραβευτούν οι καλύτερες ταινίες του φεστιβάλ σε διάφορες κατηγορίες, καθώς και δημιουργοί και καλλιτέχνες.
Το πλήρες πρόγραμμα είναι διαθέσιμο στις ιστοσελίδες του φεστιβάλ, με πλήρη περιγραφή των ταινιών και των σεναρίων – συμπεριλαμβανομένου  φωτογραφικού υλικού και trailers.

Οι ιστοσελίδες είναι οι ακόλουθες:
www.greekfilmfestival.com
και
www.londongreekfilmfestival.com

Η νέα ταινία του Σπύρου Τέσκου «Χαραγμένες Ζωές» βγαίνει στους κινηματογράφους την Πέμπτη 10 Οκτώβρη. Μια ταινία επίκαιρη και διαχρονική, στην οποία ιστορικοί, οικονομικοί αναλυτές, αλλά κυρίως τα πρόσωπα και τα γεγονότα του σημερινού δράματος αποδεικνύουν ότι τα ίδια πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα που χρηματοδότησαν  τον Κάιζερ και τον Χίτλερ παραμένουν σε καίριες θέσεις.
 
Σύνοψη
Μέσα από την πορεία της ζωής των, Γιώργου Κρόκου, (εκτελεσμένου από τους Γερμανούς την πρωτομαγιά του 1944) και Δημήτρη Χριστούλα (που στις 4/4/2012 προβαίνει σε μια βαθύτατα πολιτική και συμβολική πράξη, δίνοντας τέλος στη ζωή του μπροστά στο ελληνικό κοινοβούλιο), μας δίνεται η ευκαιρία να αναλύσουμε τη σημερινή οικονομική και ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα, καθώς και τις οικονομικές πολιτικές που εφάρμοσε το Γ’ Ράιχ κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αναζητώντας (κοινές πρακτικές και επιδιώξεις, πέρα και πίσω από τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων. Μέσα λοιπόν από τα ιστορικά γεγονότα, ανακαλύπτουμε ότι κάποιοι πολιτικοί μηχανισμοί, εκμεταλλευόμενοι η και δημιουργώντας μια κρίση στην οικονομία, έχουν την ευκαιρία να επιχειρήσουν να πετύχουν κρυφά σχέδια και στόχους, τους οποίους νομίσαμε ότι αποτελούσαν μακρινό παρελθόν για την ανθρωπότητα, μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Ταινία
Η ταινία ανιχνεύει τα στοιχεία της ιστορίας που αποδεικνύουν την επικράτηση της οικονομικής ολιγαρχίας με οποιοδήποτε τίμημα μέσα από ντοκουμέντα. Παράλληλα καταγράφει τα αποτελέσματα του οικονομικού φασισμού στην ελληνική κοινωνία κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, αλλά και σήμερα, αναδεικνύοντας ομοιότητες που σοκάρουν. Το νήμα πιάνεται από τις ιστορίες δύο ανθρώπων, που υπήρξαν θύματα δύο διαφορετικών εποχών. Από την μία ο Ικαριώτης δάσκαλος Γιώργος Κρόκος, που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς την πρωτομαγιά του 1944. Ένας άνθρωπος που αγωνίστηκε για να μεταδώσει ιδανικά και αξίες και έδωσε τη ζωή του γνωρίζοντας ότι «μόνο ωφέλησε, μα κανέναν δεν ζημίωσε» με σκοπό «να είμαστε ελεύθεροι στο μυαλό και να περιβαλλόμαστε από ζωντανούς».
Από την άλλη ο Δημήτρης Χριστούλας που προέβη σε μια βαθιά πολιτική και συμβολική πράξη, δίνοντας τέλος στη ζωή του στις 4 Απριλίου του 2012 μπροστά στο ελληνικό κοινοβούλιο. Ενας άνθρωπος που συνειδητά επέλεξε αυτή την πράξη, θέλοντας να μεταδώσει αισιοδοξία, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται αυτό. Αισιοδοξία για μια ζωή που οι άνθρωποι θα διεκδικούν αυτά που τους αξίζουν, που οι νέοι θα έχουν το δικαίωμα να ελπίζουν. Ο Δημήτρης Χριστούλας θυσιάστηκε με την ελπίδα να αφυπνίσει τον κόσμο ώστε να αντισταθεί σε κάθε είδους δικτατορία. Η εικόνα συμπληρώνεται από εικόνες της σημερινής εξαθλίωσης στη χώρα μας, από τις βίαιες αστυνομικές επιθέσεις, την παραπληροφόρηση ή την απόκρυψη της πραγματικότητας από τα ΜΜΕ, αλλά και την αντίσταση των εξεγερμένων πολιτών στην προσπάθεια υποδούλωσης της Ελλάδας από τον οικονομικό φασισμό.

Σπύρος Τέσκος
O Σπύρος Τέσκος κατάγεται από τις Ράχες Ικαρίας, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958 και σπούδασε σκηνοθεσία στην κινηματογραφική σχολή του Λυκούργου Σταυράκου. Από το 1978 είναι ένας δραστήριος σκηνοθέτης που μετείχε ενεργά
στον προγραμματισμό των προβολών και στη διοίκηση κινηματογραφικών λεσχών, εργάστηκε σαν βοηθός σκηνοθέτη σε πολλές ταινίες, σίριαλ, βιντεοταινίες ενώ σκηνοθέτησε και ο ίδιος αρκετές.

                                                                        


Δώδεκα (12) ταινίες σε post-production που αναζητούν χρηματοδότες θα επιλεγούν στο πλαίσιο των εργασιών Progress  του 5ου Les Arcs European Film Festival θα θα λάβει χώρα από τις 14 έως τις 21 Δεκέμβρη 2013. Δύο σκηνές από κάθε ταινία θα προβληθούν αποκλειστικά σε επαγγελματίες και θα παρουσιάστούν από τον σκηνοθέτη και τον παραγωγό τους.

Προθεσμία υποβολής προτάσεων: 5 Οκτώβριου 2013

Η υποβολή μπορεί να γίνει και on line σε αυτή τη διεύθυνση http://www.lesarcs-filmfest.com/2013/pro-events/work-in-progress-form.php

Τα στοιχεία που πρέπει να αποσταλούν είτε μέσω e-mail ή ταχυδρομικώς:

- Ψηφιακό αρχείο, σύνδεση ή DVD της ταινίας
- Σύνοψη
- Director's Note
- Βιογραφία και φιλμογραφία του σκηνοθέτη
- Προφίλ της εταιρείας παραγωγής
- Προϋπολογισμος

Προυποθέσεις:

• η ταινία να είναι ευρωπαϊκή ταινία μεγάλου μήκους (μυθοπλασίας, κινουμένων σχεδίων, ντοκιμαντέρ) σε postproduction με ελάχιστο μήκος 75 λεπτά.
• ο σκηνοθέτης να είναι ευρωπαίος και να έχει ήδη σκηνοθετήσει ταινίες
• ο Παραγωγός (-οί) θα πρέπει να ψάξουν για συμπληρωματική χρηματοδότηση και / ή ευρωπαϊους coproducers

Η υποστήριξή από άλλο Ευρωπαϊκό Περιφερειακό Ταμείο  (ανάπτυξης ή παραγωγής)  θεωρείται ένισχυτική.


Τα Work-in-Progress που εγκρίθηκαν το 2012:

- A Spell to Ward off the Darkness, Ben Russel and Ben Rivers, UK.

- Concrete Night, Pirjo Honkasalo, Finland.

- Esto es lo que Hay, Léa Rinaldi, France.

- Fields of Dogs, Lech Majewski, Poland.

- Le jour du mineur, Gaël Mocaër, France

- Love Eternal, Brendan Muldowney, Ireland.

- Murieron por encina de sus posibilidades, Isaki Lacuesta, Spain.

- Ossuaires, Bjorn Schmelzer, Belgium

- September, Penny Panayotopoulou, Greece.

- The Unsaved, Igor Cobileanski, Romania.

- Long Bright Days, Nana Ekvtimishvili and Simon Gross, France, Georgia, Germany.

- XL, Marteinn Thorsson, Iceland.

 

To Euro Connection είναι ένα Φόρουμ συμπαραγωγής για ταινίες μικρού μήκους το οποίο πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο πλαίσιο της Αγοράς του Clermont Ferrand της Γαλλίας. Φέτος,  θα πραγματοποιηθεί στις 4 και 5 Φεβρουαρίου 2014. Οι ενδιαφερόμενοι που θα ήθελαν να συμμετάσχουν με στόχο την προσέλκυση του ενδιαφέροντος Ευρωπαίων συμπαραγωγών και πληρούν τις αναγραφόμενες προϋποθέσεις, μπορούν να στείλουν το σενάριο της ταινίας τους και συμπληρωμένη τη σχετική αίτηση μέχρι 31 Οκτωβρίου 2013 στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου στο e-mail:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  με κοινοποίηση στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Να σημειώσουμε ότι, μια από τις βασικές προϋποθέσεις είναι τα υποβαλλόμενα σχέδια ταινιών μικρού μήκους να έχουν εξασφαλίσει μερική χρηματοδότηση από τη χώρα προέλευσής τους. Δεν απαιτείται συγκεκριμένο ποσό χρηματοδότησης, ωστόσο, η μερική αυτή χρηματοδότηση θα πρέπει να προέρχεται από κάποιο οργανισμό (και να αφορά σε επιχορήγηση σεναρίου, ενίσχυση της παραγωγής, κρατική ή τοπική κυβερνητική ενίσχυση, επένδυση τηλεοπτικού σταθμού, χρηματικό βραβείο από οργανισμό ή διαγωνισμό κλπ). Συμμετοχές σε είδος ή επένδυση της εταιρείας παραγωγής δεν μπορούν να θεωρηθούν έγκυρες.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη συνημμένη πρόσκληση ενδιαφέροντος και αίτηση, παρακαλούμε να απευθυνθείτε στη κ. Σταυρούλα Γερωνυμάκη  στο e-mail:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. και στο τηλέφωνο 210-3678530.
 

ec14calleng

Η  Πέννυ Παναγιωτοπούλου με την καινούργια της ταινία "September" επιστρέφει στο κινηματογραφικό προσκήνιο, παραδίδοντας μια ελεγεία για τη μοναξιά και την ανθρώπινη ευτυχία. Η πρώτη της ταινία «Δύσκολοι Αποχαιρετισμοί: Ο Μπαμπάς Μου», είχε  συγκινήσει βαθύτατα και είχε αποσπάσει σημαντικότατες διακρίσεις σε κινηματογραφικές διοργανώσεις του εξωτερικού. Αυτή την εβδομαδα,  το «September» που΄έχει ήδη ξεκίνησει την επιτυχημένη πορεία του σε ορισμένα από τα πιο σημαντικά κινηματογραφικά φεστιβάλ του κόσμου (Διαγωνιστικό τμήμα – Φεστιβάλ Κάρλοβι Βάρι, Τμήμα City to City – Φεστιβάλ Τορόντο, Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Αμβούργου, Φεστιβάλ του Ρέικιαβικ, Νύχτες Πρεμιέρας,…), όπου εξυμνήθηκε από κοινό και κριτικούς για την αφοπλιστική του ειλικρίνεια, θα συναντήσει το κοινό του στις κινηματογραφικές αίθουσες. Από τις 3 Οκτωβρίου, το αφοπλιστικά ευαίσθητο σύμπαν της Πέννυς Παναγιωτοπούλου αναμένεται να προσγειωθεί ως καθρέφτης ανάμεσά μας, με σκοπό να ενισχύσει το βλέμμα μας σε μια επιχείρηση ενδελεχούς παρατήρησης του ψυχισμού τον ανθρώπων, οι οποίοι μας προσπερνούν και προσπερνάμε, καθημερινά, στην προσπάθειά μας να προλάβουμε τη ζωή.

Η ιστορία
Η Άννα ζει με τον σκύλο της τον Μανού σε ένα μικρό διαμέρισμα. Πιστεύει ότι θα ζήσουν μαζί για πάντα. Όταν ο Μανού πεθαίνει, η Άννα ζητά να τον θάψει στον κήπο, του σπιτιού, της απέναντι οικογένειας. Το πρόσχαρο σπίτι γίνεται το καταφύγιό της. Ερωτεύεται την άλλη γυναίκα, τα παιδιά, και την ζωή που ζούνε. Η οικογένεια όμως δεν έχει ανάγκη την αγάπη της Άννας. Η Άννα, που ξέρει καλά τι σημαίνει να είσαι πιστός, δεν το βάζει κάτω. Όπως, ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας που χωρίζει το καλοκαίρι από τον χειμώνα, έτσι και ο «Σεπτέμβρης» της Άννας, είναι μια ιστορία για τα ψυχικά σύνορα, το πως δοκιμάζονται οι αντοχές της αγάπης, της πίστης, αλλά και της διαφορετικότητας. Ο Σεπτέμβρης είναι το σύνορο, μια αχνή παρένθεση ανάμεσα στο καλοκαίρι και τον χειμώνα.

Σημείωμα της σκηνοθέτη
Άκουσα κάποτε μια ιστορία, για μια μοναχική γυναίκα, η οποία στον ελεύθερό της χρόνο γύριζε σε σοκάκια έρημα και σε σπίτια αδειανά, προσπαθώντας να δει τη ζωή της διαφορετικά – σαν να υπήρχανε για εκείνη εκατομμύρια διαφορετικές εναλλακτικές για να διαλέξει την αγαπημένη της.
Έπειτα σκέφτηκα, πως θα ήταν άραγε αν αυτά τα σπίτια δεν ήταν άδεια αλλά αν συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο; Πώς θα ήταν άραγε αν τα σπίτια αυτά ήταν γεμάτα ζωή και ζεστασιά; Πως θα ήταν αν η γυναίκα αυτή ερωτευόταν και ζούσε τη ζωή της με ανοιχτά παράθυρα και φωνές χαρούμενες που έβγαιναν από το εσωτερικό των σπιτιών;  Πως θα ήταν αν η γυναίκα αυτή ερωτευόταν αυτό το υπέροχο περιεχόμενο των σπιτιών αυτών – που δεν είναι δικό της;
Σκεφτόμουν λοιπόν, κι ακόμη σκέφτομαι, αυτή τη γυναίκα. Μέσα στο μυαλό της ηρωίδας μας, οι οικογένειες είναι ροζ και πολύχρωμες και κάνουν φασαρία όταν τα μέλη τους συναντιούνται, κι έχουν εκατομμύρια πράγματα να ασχοληθούν κατά τη διάρκεια της ημέρας - πράγματα που ίσως να μην είναι τόσο σημαντικά αλλά σε κρατάνε, ωστόσο, απασχολημένο και αφοσιωμένο. Κι εκείνη, δίχως να ξέρει τι άλλο να κάνει πια με τη ζωή της, με μια έμφυτη ανάγκη να ανήκει κάπου, διαλέγει μια από όλες τις οικογένειες και προσπαθεί να γίνει σαν κι αυτούς, μια από αυτούς και κομμάτι της οικογένειας. Και τότε, για μια γλυκόπικρη στιγμή, η ευτυχία την αγκαλιάζει σαν να ήταν αυτό το μέλλον για το οποίο αρχικά προοριζόταν.
Γι αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή ήθελα να μιλήσω, αλλά και για τη στιγμή που θα ακολουθήσει αμέσως μετά, όταν τα πάντα θα έχουν χαθεί, ίσως για πάντα… Αλλά και για την επόμενη στιγμή όταν όλα επιστρέφουν στη θέση τους και νιώθεις πως έχει βρει ξανά το δρόμο για το σπίτι σου.

Από 3 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους από την Odeon
Δείτε τα trailer της ταινίας στο Dailymotion:
http://bit.ly/16HpMwP & Youtube: http://bit.ly/15q2awK

Σκηνοθεσία:Πέννυ Παναγιωτοπούλου
Σενάριο:Κάλλια Παπαδάκη - Πέννυ Παναγιωτοπούλου
Παραγωγή:Θανάσης Καραθάνος - Πέννυ Παναγιωτοπούλου
Ηθοποιοί:
Κόρα Καρβούνη
Μαρία Σκουλά
Νίκος Διαμαντής
Χρήστος Στέργιογλου
Αναστάσιος Τζερτζεμέλης
Ειρήνη Κολλιάκου
Μοντάζ: Πέταρ Μάρκοβιτς
Φωτογραφία: Γιώργος Μιχελής
Διάρκεια:100’
Διανομή: Οdeon