Το 27ο διεθνές φεστιβάλ οπτικοακουστικών προγραμμάτων (FIPA) στο Biarritz που διεξάγεται από 21 - 26 Ιανουαρίου 2014 ανακοίνωσε πρόσκληση ενδιαφέροντος, με καταληκτική ημερομηνία τις 11 Νοεμβρίου 2013, για συμμετοχές στο 10ο φεστιβάλ νέων δημιουργών βίντεο-κινηματογράφου, που διοργανώνεται με την υποστήριξη του γαλλογερμανικού καναλιού ARTΕ.

Σχετικές ιστοσελίδες:

http://art4eu.net/art4eu.php?page=article&id_secteur=9&id_rubrique=139&id_article=1174&aff=139
http://www.fipa.tv/

Ο Αλέξανδρος Αβρανάς επιστρέφει μετά το πολυβραβευμένο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 2008, Without, και καταδύεται για μια ακόμη φορά στα μυστικά και ψέματα που ευδοκιμούν σε μια φαινομενικά τυπική ελληνική οικογένεια. Το Miss Violence καταπιάνεται με την άσκηση εξουσίας,  τη σκληρή οικογενειακή βία, την αποσιώπηση.  Η διεισδυτική ματιά του σκηνοθέτη φροντίζει να ξεσκεπάσει, τόσο αφηγηματικά όσο και αισθητικά, την απόγνωση που κρύβεται κάτω από την τακτοποιημένη εικόνα της κανονικότητας.
Σύνοψη:
Την ημέρα των γενεθλίων της, η εντεκάχρονη Αγγελική πηδάει από το μπαλκόνι και πέφτει στο κενό με ένα χαμόγελο σχηματισμένο στα χείλη της. Η αστυνομία και η κοινωνική πρόνοια προσπαθούν να εξιχνιάσουν τον λόγο της πιθανής αυτοκτονίας. Η οικογένεια όμως υποστηρίζει σθεναρά πως ήταν ατύχημα. Ποιο μυστικό πήρε μαζί της η μικρή Αγγελική; Γιατί η οικογένεια επιμένει να την «ξεχάσει» και να συνεχίσει τη ζωή της; Αυτές είναι οι απαντήσεις που αναζητά η κοινωνική πρόνοια, όταν τους επισκέπτεται στο άψογα τακτοποιημένο τους σπίτι. Ο πατέρας έχει φροντίσει να μη λείπει τίποτα. Όλα βρίσκονται στη θέση τους. Φαίνεται ότι τίποτα δεν μπορεί να τους προδώσει. Όμως ο καλογυαλισμένος κόσμος της οικογένειας θα θρυμματιστεί σταδιακά και όλοι θα αναγκαστούν να έρθουν αντιμέτωποι με αυτό που για χρόνια έκρυβαν ή που δεν άντεχαν να δουν.

Visit:
www.missviolence.com
www.feelgoodentertainment.gr
www.facebook.com/feelgoodentertainment.gr

Κριτικές:
Εκπληκτικά ελεγχόμενη αφήγηση, ερμηνείες κουρδισμένες με ακρίβεια, The Playlist/Indiewire
Ο τρόπος που χειρίζεται ο Αβρανάς τη σταδιακή αποκάλυψη και τον χώρο του διαμερίσματος είναι εξαιρετικός. Οπότε το θείο δώρο εδώ είναι ότι αναγνωρίζουμε μια ταινία που δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερες ερμηνείες και δομή για να επιτύχει τη ζοφερή του ένταση, British Film Institute
Ο Αβρανάς διεκδικεί μια θέση στους κορυφαίους σκηνοθέτες διεθνώς, Indiewire
Τρομερός ηθοποιός ο Θέμης Πάνου… Δεν είναι μόνο η σχέση του αυτουργού με τα θύματα που έχει ενδιαφέρον, αλλά και η συνενοχή των θυμάτων που συναινούν, που , ανταγωνίζονται για την προσοχή και τη σκληρότητα του διώκτη τους. La Republica
Μια ιστορία φρικτής ενδοοικογενειακής βίας που διαδραματίζεται σε ένα εντυπωσιακά ελεγχόμενο αφηγηματικό πλαίσιο, Screen International
O Αβρανάς δεν επιστρατεύει την ειρωνεία και προσδίδει στις πιο λεπτομερείς σκηνές ενδοοικογενειακής και σεξουαλικής κακοποίησης μια συσσωρευτική δύναμη που μουδιάζει, Variety
Ένα σμιλεμένο με ακρίβεια πορτρέτο μιας ερμητικά κλειστής οικογένειας, The Hollywood Reporter

Σημείωμα Σκηνοθέτη:
Αθήνα 2013. Κάπου κοντά στο κέντρο της πόλης. Χρωματιστές πολυκατοικίες  δημιουργούν έναν γκρίζο κόσμο. Η ησυχία μιας αφόρητης καθημερινής ρουτίνας διακόπτεται από την αυτοκτονία ενός εντεκάχρονου κοριτσιού. Τι είναι άραγε αυτό που οδηγεί ένα παιδί στην απόφαση ότι δεν θέλει πια να ζει; Και γιατί κανείς δεν γνώριζε την αλήθεια της; Το κορίτσι αυτό, σαν σύμβολο πολλών σημερινών παιδιών που αναγκάζονται να υποταχθούν στους κανόνες μιας σκληρής κοινωνίας χωρίς ελπίδα, απογυμνώνει και αποκαλύπτει κάθε μορφή δυνατής εκμετάλλευσης και χειρισμού που πραγματοποιείται σε ένα σύστημα, το οποίο κάποιοι ακόμη αποκαλούν οικογένεια. Ο Πατέρας, ως αρχηγός, διατάζει και ορίζει τη λειτουργία της οικογένειας μέσα από τρόπους που δε διαφέρουν πολύ από τον χειρισμό της κοινωνίας. Τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας είναι θύματα που δεν μπορούν πλέον να λειτουργήσουν με άλλους κανόνες παρά μόνο με αυτούς με τους οποίους έχουν ανατραφεί.
Από την παιδική μου ηλικία, αναρωτιόμουν ποιος έχει τη δύναμη: αυτός που χτυπάει ή αυτός που νιώθει τον πόνο; Η πιο σκληρή βία είναι αυτή της σιωπής. Του ανείπωτου. Της κανονικότητας που συγκαλύπτει κάθε συναισθηματικό κενό που δημιουργείται από την άσκηση εξουσίας.
Ένα κλειστό παράθυρο σ’ ένα μπαλκόνι με καλλωπιστικά φυτά. Μια κεντημένη κουρτίνα κι ένα φως που δεν σβήνει ποτέ. Όλα μοιάζουν να είναι όπως πρέπει, ήρεμα και γαλήνια. Τίποτα δυσάρεστο δεν θα μπορούσε να συμβαίνει σ’ αυτό το διαμέρισμα. Όλα είναι φυσιολογικά και δείχνουν φυσιολογικά. Αυτή είναι η εικόνα που μένει στον θεατή. Ή, ενδεχομένως, αυτή με την οποία θέλει να μείνει; Μέχρι ποιού σημείου θέλουμε ή αντέχουμε να δούμε τι συμβαίνει πίσω από μια ολόλευκη καλοσιδερωμένη κουρτίνα; Η Ελένη έχει τρία παιδιά, χωρίς σύζυγο όμως. Ο Πατέρας αφαιρεί τις πόρτες των δωματίων, γιατί ανησυχεί. Άλλωστε, αυτή η οικογένεια δεν έχει τίποτα να κρύψει. Η Μητέρα ντύνει τα παιδιά με σχεδόν χειμωνιάτικα ρούχα το καλοκαίρι. Αυτά είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία που έρχονται σε αντίθεση με την κοινή λογική και την κανονική οικογενειακή ζωή, αλλά μετά από ένα τόσο ακραίο και τραγικό γεγονός μπορούν να κατανοηθούν και να εξηγηθούν.
Η κινηματογράφηση και οι ερμηνείες ούτε αποκαλύπτουν ούτε υπονοούν κάτι. Η κάμερα παρατηρεί και καταγράφει με μοναδικό σκοπό την αφήγηση της ιστορίας και όχι την ψυχολογική παρέμβαση μέσω του κάδρου. Η δραματουργία της κινηματογράφησης εκτυλίσσεται σύμφωνα με τη ροή της ιστορίας. Η οικογένεια έχει ήδη αρχίσει να αποδομείται και το σύνολό της έχει αρχίσει να διασπάται στα επιμέρους στοιχεία του. Όταν σταδιακά η κάμερα καταφέρνει να εισχωρήσει στο κλειστό αυτό σύστημα, δεν μένει αμέτοχη, αλλά ακολουθεί τον συναισθηματικό άξονα των ηρώων, έχοντας την ανάγκη να τους απομονώσει και να τους παρακολουθήσει στον επώδυνο αυτό δρόμο της απελευθέρωσης.

Ελένη Ρουσσινού
Η 37χρονη ηθοποιός, που υποδύεται τη μητέρα της 11χρονης που αυτοκτονεί επισημαίνει για τις προεκτάσεις του ρόλου της: «Γνωρίζει τα πάντα σε σχέση με την κακοποίηση που λαμβάνει χώρα στην οικογένεια της, αλλά είναι παθητική και εγκλωβισμένη στον μικρόκοσμο της. Και στην πραγματική μας ζωή αντιλαμβανόμαστε όταν κάτι δεν πάει καλά στο περιβάλλον μας. Γνωρίζουμε ότι κάποιος υφίσταται λεκτική βία. Στην ταινία, γίνεται και ένας παραλληλισμός με την άμεση και έμμεση βία που υφιστάμεθα στην κοινωνία ως άτομα. Πρέπει να είμαστε λιγότερο παθητικοί, να αντιδρούμε».
Όσο για την πρώτη της συνεργασία με τον Αλέξανδρο Αβρανά η ηθοποιός σχολιάζει: «Ο Αλέξανδρος ήξερε από την πρώτη στιγμή τι ακριβώς ήθελε να κάνει. Είναι πάρα πολύ οργανωμένος, αλλά σου δίνει και μια απόλυτη ελευθερία μέσα στην όλη οργάνωση του».
Τα νοσηρά μυστικά και η αποκαθήλωση της ιερής ελληνικής οικογένειας, που βρίσκονται στο επίκεντρο της πλοκής, κάνουν την ταινία ιδιαίτερα απαιτητική για έναν ηθοποιό. «Το θέμα της ταινίας είναι πάρα πολύ δύσκολο, βασίζεται σε αληθινή ιστορία που έχει συμβεί στη Γερμανία. Αν και έχω γερό στομάχι και δεν έρχομαι εύκολα σε δύσκολη θέση, όταν διάβασα το σενάριο, σοκαρίστηκα. Κυρίως επειδή ήξερα ότι δεν πρόκειται για μυθοπλασία. Τέτοια περιστατικά συμβαίνουν ακόμα και σε ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Και καθώς στην ταινία έπαιζαν και μικρά παιδιά, οφείλαμε να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί. Συμβουλευτήκαμε ψυχολόγους, είχαμε φυσικά τη συναίνεση των γονιών τους και τους εξηγήσαμε το θέμα της ταινίας. Τους τονίσαμε ότι με την ταινία αυτή πολλά παιδιά που περνάνε άσχημα στο σπίτι τους θα βοηθηθούν. Καθ’ όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων επικρατούσε μελαγχολία, αλλά φέραμε στο φως κάτι που συνήθως κρύβεται καλά πίσω από κλειστές πόρτες, καλοσιδερωμένες κουρτίνες και προσποιητά χαμόγελα. Ο κινηματογράφος μπορεί να ξεσκεπάσει το θέατρο που παίζουν πολλές οικογένειες» εξηγεί η Ελένη Ρουσσινού.
Για να ανταποκριθεί στις δυσκολίες του ρόλου, η ηθοποιός κατέφυγε στις προσωπικές της εμπειρίες. «Ξεκίνησα από καθημερινές καταστάσεις. Για παράδειγμα, στο μετρό μπορεί να με σπρώξει κάποιος και να μην αντιδράσω, ενώ θέλω να του πω “τι σου έκανα και μου φέρεσαι έτσι;”. Και αναρωτιέμαι ποια είναι η λύση. Να αρχίσω να σπρώχνω κι εγώ ή να μπαίνω στο μετρό με πανοπλία; Και μετά ανέσυρα κάποιες ατυχείς ερωτικές σχέσεις μου, όπου έχω καταπιεστεί. Έρχεται αυτή η στιγμή που αναθεωρείς και αναρωτιέσαι γιατί δεν φεύγεις». Βέβαια, η κάθαρση στην ταινία, η στιγμή αυτή που κάποιος επιτέλους παίρνει την κατάσταση στα χέρια του είναι μετέωρη. Σύμφωνα με την ηθοποιό: «Δεν πρόκειται ακριβώς για κάθαρση, γιατί κάποιος άλλος παίρνει τη θέση του θύτη. Και ίσως ακολουθήσει και άλλος μετά από αυτόν. Απλώς ελπίζεις ότι ο επόμενος δυνάστης θα είναι πιο ελαστικός. Όλοι χρειαζόμαστε έναν αρχηγό. Το σύνδρομο της Στοκχόλμης έχει πλήξει και την Αθήνα».

Θέμης Πάνου
Ο 53χρονος ηθοποιός με την πολυετή θητεία στο ελληνικό θέατρο, απέσπασε για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στο Φεστιβάλ Βενετίας για τον ρόλο του στην ταινία. Αυτή η διάκριση τον αιφνιδίασε και αναφέρει ότι: «Από τα 96 λεπτά της ταινίας, θεωρώ ότι ήμουν καλός σε κάποιες στιγμές. Τα υπόλοιπα ήταν θέμα συγκυρίας. Κατά τα άλλα, περιμένω να καθίσει η σκόνη και να χωνέψω τη βράβευση».
Σχετικά με τις προκλήσεις του χαρακτήρα που υποδύεται ο ηθοποιός σχολιάζει: «Δεν ήταν εύκολο να παίξω ένα τέρας. Αλλά το ύφος της ταινίας δεν ήταν χυδαίο, ούτε υπήρξε η πρόκληση για την πρόκληση. Δεν θα δείτε ούτε μια σκηνή βίας. Η ταινία λειτουργεί, ως επί το πλείστον, υπαινικτικά. Προσπάθησα να αποδώσω την ψυχοσύνθεση ενός άρρωστου μυαλού. Αν σκαλίσουμε την επιφάνεια, θα ανακαλύψουμε πως και ο ίδιος είναι θύμα. Είναι σίγουρο ότι έχει και ο ίδιος υποστεί στο παρελθόν σωματική και ψυχολογική βία. Αυτό είχα καταγράψει στις σημειώσεις μου και σε αυτό ανέτρεχα κάθε τόσο για να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του ρόλου. Ο χαρακτήρας αυτός κατασκευάζει θύματα και μετέπειτα θύτες σε μια αλυσίδα βίας».
Για το θέμα της ταινίας, την αποδόμηση της ελληνικής οικογένειας, ο πρωταγωνιστής επισημαίνει: «Τι συμβαίνει σήμερα στην οικογένεια; Μήπως οι ρόλοι γονέων και παιδιών έχουν αντιστραφεί; Μήπως οι περισσότεροι γονείς είναι ανεπαρκείς; Μήπως αυτό συμβαίνει γιατί η ίδια η κοινωνία δεν επενδύει στον άνθρωπο, στη δημιουργικότητα και την ουσία του, αλλά στο πρόσκαιρο και στο επιφανειακό. Όσο γίνεται αυτό, τόσο η οικογένεια, ως κύτταρο, αλλοιώνεται. Βέβαια, φρικιαστικά πράγματα συνέβαιναν ανέκαθεν πίσω από κλειστές πόρτες».

Βιογραφικό Αλέξανδρου Αβρανά:
Γεννήθηκε στη Λάρισα στις 24.09.1977. Σπούδασε στο U.d.K στο Βερολίνο. Η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους με τίτλο Without απέσπασε 7 βραβεία στο 49ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενώ ήταν υποψήφια για Καλύτερη Φωτογραφία στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μιλάνου.

Φιλμογραφία του Αλέξανδρου Αβρανά:  
Miss Violence (99m), 2013
Άτιτλο, Ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους για τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο, 2012 work in progress
Μικρή Κατήχηση για τις Κατώτερες Τάξεις, Αύγουστου Στρίντμπεργκ, Θέατρο BIOS.
Home Made, (30m) ντοκιμαντέρ, 2010, ΕΡΤ ΑΕ, ΣΕΕ productions
Without, 80 min, 2009, NIKS movies Productions
"TOPOI" (35min), ντοκιμαντέρ, Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Eleusina, Mon Amour (ca15min), 2007, ντοκιμαντέρ, παραγωγή ΕΑΣΑ
Pic Nic (ca 23min), 2007, παραγωγή Αλέξανδρος Αβρανάς
Happy Together (15min), 2006, παραγωγή Αλέξανδρος Αβρανάς
Beside, (ca 22min) 2005, παραγωγή Αλέξανδρος Αβρανάς
Love is Pain (ca15min), παραγωγή Αλέξανδρος Αβρανάς

Credits:
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Αβρανάς
Σενάριο: Αλέξανδρος Αβρανάς, Κώστας Περούλης
Executive Producer: Χρήστος Β. Κωνσταντακόπουλος
Παραγωγός: Βασίλης Χρυσανθόπουλος
Παραγωγή: Faliro House Productions, Plays2place Productions
Παίζουν: Θέμης Πάνου, Ρένη Πιττακή, Ελένη Ρουσσινου, Σίσσυ Τουμάση, Καλλιόπη Ζωντανού, Κωνσταντίνος Αθανασιάδης, Χλόη Μπολώτα, Μαρία Σκουλά, Νίκος Χατζόπουλος, Μηνας Χατζησάββας, Κώστας Ανταλόπουλος, Μαρία Καλλιμάνη, Βάσω Ιατροπούλου, Στέφανος Κοσμίδης, Χρήστος Λούλης, Αννα Κουτσαφτίκη, Γιώργος Συμεωνίδης, Bασίλης Kουκαλάνι, Γιώτα Φέστα, Μάρθα Μπουζιούρη
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Ολυμπία Μυτιληναίου 
Ηχοληψία: Νίκος Μπουγιούκος
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη, Θανάσης Δεμίρης
Κοστουμια: Δέσποινα Χειμωνά
Μακιγιαζ: Ιωάννα Συμεωνίδη, Μαιρη Σταυρακάκη, Apollonia B.
Μονταζ: Νίκος Χελιδονίδης
Μιξάζ: Κώστας Βαρυμποπιώτης
Post Production 2|35
Διάρκεια: 99’

 

Με την προβολή του έργου της Λουκίας Ρικάκη Τα λόγια της σιωπής ολοκληρώνεται την 31η  Οκτώβρη ο πρώτος κύκλος προβολής ντοκιμαντέρ στον Ιανό, ο οποίος είναι αφιερωμένος στην παράδοση, τη σημασία και τη δύναμη του ντοκιμαντέρ στην Ελλάδα του σήμερα. Οι μέχρι σήμερα προβολές του μήνα Οκτώβρη, στέφθηκαν με μεγάλη επιτυχία, αφού η αίθουσα του Ιανού ήταν κατάμεστη από κόσμο, ο οποίος μετά το τέλος κάθε προβολής έθεσε ερωτήσεις στους παρευρισκόμενους σκηνοθέτες- συντελεστές.  Αυτή την Πέμπτη θα είναι παρόντες για  να απαντήσουν σε ερωτήσεις του κοινού η μητέρα της πρόωρα χαμένης σκηνοθέτιδας, Αθηνά Ρικάκη κα ο στενός συνεργάτης της Νίκος Νικολαϊδης.

Οι προβολές πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη στις 22:30 στον Ιανό (Σταδίου 24), σε μία πρωτοβουλία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του Ιανού, με τη συνεργασία της  Ένωσης Ελληνικού Ντοκιμαντέρ, με σκοπό να καλυφθεί ένα ευρύ φάσμα θεματολογίας, από αφιερώματα σε πρόσωπα, έως κοινωνικά, ιστορικά, επιστημονικά και οικολογικά ζητήματα.

Η πρωτοβουλία αυτή στοχεύει στην ανάδειξη της σημασίας του ντοκιμαντέρ, αφού  αποτελεί σημαντικό κομμάτι της σύγχρονης κινηματογραφίας και ένα μέσο αποτύπωσης του πραγματικού κόσμου. Ο κάθε δημιουργός χρησιμοποιεί την πραγματικότητα ως πρώτη ύλη, καταγράφοντάς τη χωρίς  υπερβολές, δίνοντας τη δυνατότητα στο θεατή να ενημερωθεί για ζητήματα που τον ενδιαφέρουν, να προβληματιστεί και να διδαχθεί από το παρελθόν, χρησιμοποιώντας τη γνώση που αποκτά για να βελτιώσει το μέλλον του.

O κύκλος ντοκιμαντέρ του μήνα Νοέμβρη θα είναι αφιερωμένος στη βία.
Η είσοδος σε όλες τις προβολές είναι ελεύθερη.

•Πέμπτη 31/10 στις 22:30:
Προβολή του ντοκιμαντέρ Τα λόγια της σιωπής, 2002, Διάρκ. 74'
Σκηνοθεσία: Λουκία Ρικάκη
Ένα ντοκιμαντέρ για την ελληνική νοηματική γλώσσα, την εγχώρια κοινότητα των κωφών, τις σχέσεις τους με τους ακούοντες, καθώς και για τον τρόπο με τον οποίο τους αντιμετωπίζει πολύς κόσμος.

CINE IANOS
Σταδίου 24, τηλ. 210 3217810
www.ianos.gr

Χρώμα ελληνικό είχε χθες το 26ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τόκιο.  Στην κατάμεστη αίθουσα του Roppongi Hills έγινε η ειδική προβολή της τελευταίας ολοκληρωμένης ταινίας του αείμνηστου σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου «Η Σκόνη του Χρόνου», παρουσία της γυναίκας και της κόρης του, Φοίβης Οικονομοπούλου και Άννας Αγγελοπούλου αντίστοιχα. Μαζί τους ήταν ο Νατσούκι Ικεζάουα, ένας από τους σπουδαιότερους σύγχρονους Ιάπωνες συγγραφείς, στενός φίλος του Έλληνα σκηνοθέτη, o οποίος έχει υποτιτλήσει στα ιαπωνικά τις 13 ταινίες του.

Η «Σκόνη του Χρόνου» θα αρχίσει να προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες της Ιαπωνίας στις 25 Ιανουαρίου 2014.  Στις 24 Ιανουαρίου του 2012, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έχανε τη ζωή του σε τροχαίο ατύχημα στη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «Η άλλη θάλασσα».

Αναδημοσίευση από Greecejapan.com

Το Φεστιβάλ  Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, μετά την πετυχημένη 36η διοργάνωση του στην όμορφη βορειοελλαδίτισσα πόλη,  ταξιδεύει στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας (“Λαΐς, Ιερά Οδός) στις 31/10-6/11. Η Αθήνα είναι ο πρώτος σταθμός ενός μεγάλου ταξιδιού σε 65 πόλεις της Ελλάδας και 10 του εξωτερικού, που το Φεστιβάλ θα πραγματοποιήσει από τον Οκτώβριο του 2013 έως τον Σεπτέμβριο του 2014.

Απο την Πέμπτη 31 Οκτωβρίου έως την Τετάρτη 6 Νοεμβρίου, η Ταινιοθήκη της Ελλάδας θα προβάλλει τις βραβευμένες ταινίες του φετινού Ελληνικού και  Διεθνούς Φεστιβάλ Δράμας, το σύνολο των ελληνικών φετινών διαγωνιζόμενων ταινιών και μαζί, ένα μοναδικό αφιέρωμα σε γερμανικές ταινίες μικρού μήκους για παιδιά και ενήλικες.
Θυμίζουμε πως φέτος, στην Δράμα, προβλήθηκαν 39 ελληνικές ταινίες μικρού μήκους από τις συνολικά 184 που υποβλήθηκαν στο Εθνικό Διαγωνιστικό Τμήμα. σε πείσμα της οικονομικής δυσπραγίας...

Πρόκειται για ανεξάρτητες στην πλειονότητά τους παραγωγές: μόνο τέσσερις αποτελούν παραγωγή του προγράμματος ΜΙΚΡΟΦΙΛΜ της ΕΡΤ και μόλις μία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

H μεγάλη πρωταγωνίστρια φέτος είναι η οικονομική κρίση που μοιάζει να μονοπωλεί την θεματική μιας μεγάλης μερίδας των δημιουργών -είτε ως κεντρικός πυρήνας των ιστοριών τους, είτε ως φόντο σε μια Ελλάδα που δοκιμάζεται: ανεργία, φτώχια, έξαρση του εθνικισμού, ρατσιστικά εγκλήματα, χρέη και κατασχέσεις, αυτοκτονίες, διαδηλώσεις, ΜΑΤ, μετανάστευση, εργασιακή εκμετάλλευση. Σταθερή θεματική οι διαπροσωπικές σχέσεις (οικογένεια, έρωτας, φιλία, ομοφυλοφιλία), χωρίς να λείπουν και κάποιες εκπλήξεις, όπως η ταινία με ηρωίδα μια μεταγλωσσική κωφή.

Ενδεικτικό της τάσης των νέων δημιουργών να καταπιάνονται με τα καυτά ζητήματα που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία είναι το γεγονός που φέτος, στη  Δράμα, μεγάλη νικήτρια αναδείχθηκε η Ασημίνα Προέδρου. Με την άκρως επίκαιρη ταινία της “Red Hulk” προσεγγίζει σε βάθος το θέμα του νεοναζισμού και της διείσδυσης του στους νέους.

Φέτος άλλωστε είναι η χρονιά των γυναικών, αφού υπογράφουν (ή συνυπογράφουν) ταινίες 19 σκηνοθέτριες -ανάμεσά τους και παλιές γνώριμες του φεστιβάλ. Πολλοί είναι και οι δημοφιλείς ηθοποιοί που πρωταγωνιστούν στις ταινίες του διαγωνιστικού. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους: Νικήτα Τσακίρογλου, Μανώλη Μαυροματάκη, Θεοδώρα Τζήμου, Ιερώνυμο Καλετσάνο, Ερρίκο Λίτση, Γιώργο Πυρπασόπουλο, Άκη Σακελλαρίου, Κόρα Καρβούνη, Ορφέα Αυγουστίδη, Χρήστο Χατζηπαναγιώτη.
 

Μεγάλο ενδιαφέρον έχει και το αφιέρωμα στη Γερμανία, με επιλεγμένες ταινίες μικρού μήκους από τα Διεθνή Φεστιβάλ Δρέσδης και Ρέγκενσμπουργκ. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει και μερικές πολύ αξιόλογες γερμανικές παιδικές ταινίες που θα προβληθούν την Κυριακή 3/11 (7 μ.μ.).

Σημειώστε πως οι βραβευμένες ταινίες του ελληνικού προγράμματος θα προβληθούν την πρώτη και την τελευταία μέρα της εκδήλωσης.

 

Την Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2013, πραγματοποιήθηκε η τακτική Γενική Συνέλευση και οι Εκλογές της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Το απερχόμενο Διοικητικό Συμβούλιο, ολοκληρώνοντας επιτυχώς τη θητεία του, παρέδωσε τη σκυτάλη σε ένα ανανεωμένο και πιο ευέλικτο επταμελές σχήμα.

Η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, όντας ο μόνος φορέας στη χώρα που αποτελείται από καταξιωμένους επαγγελματίες όλων των ειδικοτήτων του σινεμά, οδεύει αισίως προς τον 5ο χρόνο λειτουργία της. Τα μέλη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, ήδη από την πρώτη συνεδρίαση, αποφάσισαν ομόφωνα, με ενθουσιασμό και όρεξη για δουλειά, ν’ αναλάβουν όλες τις απαιτούμενες πρωτοβουλίες ώστε η ΕΑΚ να συνεχίσει με τον βέλτιστο δυνατό τρόπο το έργο της, προασπίζοντας την ανάπτυξη του Ελληνικού Κινηματογράφου ως μέσο πολιτισμού, παιδείας και καλλιτεχνικής έκφρασης.

Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, συγκροτήθηκε σε σώμα ως εξής:

Πρόεδρος: Κατσούφης Βασίλης
Αντιπρόεδροι: Καρδαράς Αλέξης και Φρέντζος Γιώργος 
Γ.Γραμματέας: Πυρπασόπουλος Γιώργος
Ταμίας: Λυκιαρδόπουλος Γιώργος
Μέλη: Γεωργίου Χρίστος  και Λιβανού Αμάντα

Με την αντίστροφη μέτρηση για το 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης να έχει ήδη ξεκινήσει, σας παρουσιάζουμε την ταινία λήξης της διοργάνωσης, καθώς και τις ταινίες που είναι υποψήφιες για το φετινό βραβείο LUX.

• Την αυλαία του 54ου ΦΚΘ θα κλείσει η πολυαναμενόμενη ταινία Nebraska του Αλεξάντερ Πέιν / Alexander Payne, το Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2013, στο Ολύμπιον, παρουσία του ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτη. Η ταινία -ένας ασπρόμαυρος φόρος τιμής στη γενέτειρα του Πέιν, τη Νεμπράσκα- είναι ένα βαθιά ανθρώπινο road movie που εστιάζει στη γλυκόπικρη σχέση ενός πατέρα με το γιο του, οι οποίοι ταξιδεύουν εκεί για να εισπράξουν τα κέρδη ενός αμφιβόλου γνησιότητας λαχείου. Στο ρόλο του πατέρα συναντάμε τον Μπρους Ντερν, σε μια έξοχη ερμηνεία που βραβεύτηκε στο φεστιβάλ των Καννών. Η ταινία αποτυπώνει εικόνες μιας άγνωστης Αμερικής, αναμνήσεις και αλήθειες, μέσα από τη συναισθηματικά φορτισμένη προσωπική διαδρομή του κεντρικού ήρωα.

• Η Βαλέρια Γκολίνο θα παρευρεθεί στο 54ο ΦΚΘ για να παρουσιάσει τη νέα ταινία της με τίτλο Μέλι/Honey (Ιταλία, Γαλλία), η οποία είναι υποψήφια φέτος για το βραβείο LUX, που απονέμει κάθε χρόνο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι άλλες δύο ταινίες που διαγωνίζονται είναι το Ραγισμένα όνειρα / The Broken Circle Breakdown του Φέλιξ φαν Γρούνινγεν / Felix van Groeningen (Βέλγιο) και Ο εγωιστής γίγαντας / The Selfish Giant της Κλίο Μπάρναρντ / Clio Barnard (Μεγ. Βρετανία). Μέσα από το κινηματογραφικό βραβείο LUX, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στηρίζει την πολιτιστική πολυμορφία και βοηθά στην οικοδόμηση γεφυρών μεταξύ των Ευρωπαίων. Φέτος η βράβευση θα πραγματοποιηθεί στις 11 Δεκεμβρίου. Το κοινό έχει την δυνατότητα να ψηφίσει την ταινία της προτίμησής του στην ιστοσελίδα luxprize.eu ή στην αντίστοιχη σελίδα στο facebook.

Οι συμμετοχές της ταινίας λήξης και των υποψήφιων ταινιών για το βραβείο LUX, εντάσσονται στην ενότητα «Ανοιχτοί Ορίζοντες», που χρηματοδοτείται, μεταξύ άλλων δράσεων του 54ου ΦΚΘ, από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013.

   


To Κινηματογραφικό Δίκτυο Νοτιανατολικής Ευρώπης – SEE Cinema Network προσκαλεί σε συμμετοχές όσους ενδιαφέρονται να λάβουν χρηματοδότηση για: α) την ανάπτυξη σχεδίων κινηματογραφικών ταινιών μεγάλου μήκους διεθνούς συμπαραγωγής και β) την παραγωγή ταινιών μικρού μήκους με προτεραιότητα στις διεθνείς συμπαραγωγές. Γίνονται δεκτές προς εξέταση προτάσεις των οποίων ο σεναριογραφος, ο σκηνοθέτης και ο παραγωγός προέρχονται από χώρες-μέλη του Δικτύου. Το περιεχόμενο του φακέλου της πρότασης πρέπει να είναι στην αγγλική γλώσσα και να περιλαμβάνει: αίτηση, βιογραφικά, σενάριο, σύνοψη σεναρίου, προυπολογισμό και ότι άλλο κρίνουν οι υποψήφιοι ως απαραίτητο.

Οι υποβολές πρέπει να γίνουν έως την Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2013 στα γραφεία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου υπόψη του κ. Γιάννη Ηλιόπουλου – Εκτελεστικού Γραμματέα του Δικτύου ή ηλεκτρονικά στη διεύθυνση Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Παρακάτω θα βρείτε τα σχετικά έντυπα υποβολής καθώς και πληροφοριακό υλικό:

aplication form 2en (2)

appl form for devel

rules and regulations for deve

rules for short-films.2011doc

Με εξαιρετικές συμμετοχές σε όλες τις κατηγορίες φιλμ και σεναρίων ολοκληρώθηκε το 6ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου. Πάντοτε προοδευτικό και ανεξάρτητο το φεστιβάλ έχει δημιουργήσει ένα σημείο συνάντησης για το ελληνικό φιλμ από όλο τον κόσμο. Φέτος συμμετείχαν 69 επιλεγμένες ταινίες κάθε είδους: μυθοπλασίας μεγάλου και μικρού μήκους, ντοκιμαντέρ, πειραματικές ταινίες, animation και ταινίες βιντεοτέχνης. Από αυτές οι 68 ήταν στο διαγωνιστικό μέρος του φεστιβάλ. Οι 43 προβλήθηκαν για πρώτη φορά στη Μεγάλη Βρετανία. Οι 14 πραγματοποίησαν πρώτη παγκόσμια προβολή. Στο διαγωνισμό του σεναρίου μυθοπλασίας συμμετείχαν 19 επιλεγμένα σενάρια, εκ των οποίων 11 μεγάλου μήκους και 8 μικρού μήκους.

Η αντικειμενική, έγκυρη, ανεξάρτητη και προοδευτική ματιά του φεστιβάλ το έχει κάνει αγαπητό σε δημιουργούς και κοινό. Το φεστιβάλ υποστηρίζει τη δημιουργικότητα που συνδυάζει το παλιό καλό σινεμά, με τις δυνατότητες που προσφέρει η νέα εποχή της τεχνολογίας. Οι παράλληλες δράσεις του δημιουργούν δικτύωση και ευκαιρίες για μια συνεχή εξωστρεφή παρουσία του σύγχρονου Έλληνα δημιουργού στο χώρο του φιλμ. Είναι ακριβώς αυτό το θετικό πρόσωπο της Ελλάδας προς τα έξω που δηλώνει ότι ο Έλληνας καλλιτέχνης, και ειδικά αυτός στο χώρο του κινηματογράφου και του βίντεο, είναι ασταμάτητα δημιουργικός και υποστηρίζει το έργο του και το σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό. Τα Βραβεία Οδυσσέας που δίνει το φεστιβάλ κάθε χρόνο είναι αφιερωμένα στην Οδύσσεια των δημιουργών, προκειμένου να ολοκληρώσουν το έργο τους. Σε κάποιες κατηγορίες, λόγω του μεγάλου συναγωνισμού, τα Βραβεία μοιράστηκαν σε δύο ή τρεις νικητές. Τα Βραβευμένα έργα του φεστιβάλ, θα παρουσιαστούν στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, στην Αθήνα, από τις 4 μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου 2013. Ακολουθεί η λίστα με τα Βραβεία.

ΒΡΑΒΕΙΑ ΟΔΥΣΣΕΑΣ 2013

BEST FICTION FEATURE FILM
(ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ)
10η Μέρα. Σκην. Βασίλη Μαζωμένου. Ελλάδα, 2012. 
 
BEST CONCEPT FOR FICTION FEATURE
(ΚΑΛΥΤΕΡΟ CONCEPT ΓΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ)
Αίμα. Σκην. Διαμαντή Καραναστάση. Ελλάδα, 2012. 
 
BEST DOCUMENTARY (ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ)
Μίτσιγκαν – Ομορφιές και Δυσκολίες. Σκην. Κίμωνα Τσακίρη. Ελλάδα, 2013. 
 
BEST CREATIVE DOCUMENTARY (ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ)
Ξένη Χώρα. Σκην. Κυριακή Μάλαμα. Ελλάδα, 2013.
&
Δημήτρης Παπαδούλης – Το πολλαπλό δώρο. Σκην. Στέλλα Αλισανόγλου. Ελλάδα, 2013.
&
Welcome to the Show – Η μουσική κληρονομιά του Παύλου Σιδηρόπουλου. Σκην. Κώστα Πλιάκου και Alexis Ponce Psarros. Ελλάδα, 2013. 
 
BEST SHORT FILM (ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ)
Το Παντοπωλείον. Σκην. Άλκη Σδούγκου. Ελλάδα, 2013.
&
Joey. Σκην. John Evagora. Αυστραλία, 2012.
&
Ποιος Βασίλης; Σκην. Δημήτρη Μουτσιάκα. Ελλάδα, 2011. 
 
 BEST ANIMATION (ΚΑΛΥΤΕΡΟ ANIMATION)
Αποδημία. Σκην. Κατερίνα Αθανασοπούλου. Ελλάδα/Μεγάλη Βρετανία, 2012. 
 
BEST EXPERIMENTAL FILM (ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ)
Greek Crisis Lexicon. Σκην. Γιώργου Ναλπατίδη. Ελλάδα, 2012.
&
Οι φίλοι εκείνοι. Σκην. Άγγελου Σπαρτάλη. Ελλάδα, 2013. 
 
BEST VIDEO ART (ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΒΙΝΤΕΟΤΕΧΝΗΣ)
Self Exile. Σκην. Νίκου Γιαβρόπουλου, Ελλάδα, 2009. 
 
BEST FICTION FEATURE SCRIPT (script competition only)
(ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ)
Rhodes to Love. Του John Vasicek. ΗΠΑ, 2012.
&
Οι Σπαρτιάτιες Ασπίδες. Των “thesseven|” (Θεόδωρος Δαλιάνης, Max Serafim Efstratiadis, Αχιλλέας Γερομόσχος, Πάνος Καραδούκας,  Πάνος Κεχαγιόγλου,  Νίκος Σαπουτζής, Δέσποινα Θεοδοσιάδου, Σοφία Ζάχου). Ελλάδα, 2013.
 
BEST SHORT SCRIPT (script competition only)
(ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ)
Η Υπόσχεση. Της Αντριάνας Σαπρίκη. Ελλάδα, 2013.
 
BEST DIRECTING (fiction feature films only)
(ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ)
Βασίλης Μαζωμένος.
10η Μέρα. Σκην. Βασίλη Μαζωμένου. Ελλάδα, 2012. 
 
BEST ACTOR (fiction feature films only)
(ΠΡΩΤΟΥ ΑΝΤΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ)
Patrick Fryer, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης.
Τηλεμάχεια. Σκην. Alexander Nally. Ελλάδα/Μεγάλη Βρετανία, 2013. 
 
BEST ACTRESS (fiction feature films only)
(ΠΡΩΤΟΥ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ)
Lizz Njagah.
Η επιστροφή του Λαζάρου. Σκην. Αλέξανδρου Κωνσταντάρα. Ελλάδα, 2013.
&
Βίκυ Βολιώτη.
Αίμα. Σκην. Διαμαντή Καραναστάση. Ελλάδα, 2012. 
 
BEST PERFORMER (ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ PERFORMER)
Κλέων Γρηγοριάδης.
Μια νύχτα στην Αθήνα. Σκην. Δημήτρη Αρβανίτη. Ελλάδα, 2013. 
 
BEST SCREENPLAY (fiction feature films only)
(ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΣΕΝΑΡΙΟΥ)
Διαμαντής Καραναστάσης. (Διασκευή από θεατρικό έργο της Μαριάννας Κάλμπαρη).
Αίμα. Σκην. Διαμαντή Καραναστάση. Ελλάδα, 2012. 
  
BEST MUSIC (ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ)
Νάσος Σοπίλης.
Μίτσιγκαν – Ομορφιές και Δυσκολίες. Σκην. Κίμωνα Τσακίρη. Ελλάδα, 2013.
&
Σάκης Τσιλίκης & Γιάννης Λάσκαρης.
Έλληνες σε αβέβαιη πτήση. Σκην. Abdolreza Kohanrouz. Ελλάδα, 2012.
 
BEST PHOTOGRAPHY (ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ)
Γιώργος Παπανδρικόπουλος.
10η Μέρα. Σκην. Βασίλη Μαζωμένου. Ελλάδα, 2012. 
  
NEW DIRECTOR AWARD (ΒΡΑΒΕΙΟ ΝΕΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ)
Τάσος Γιαπουτζής.
It’s a good life. Σκην. Τάσος Γιαπουτζής. Μεγάλη Βρετανία, 2013.
&
Δανάη Παπαιωάννου.
Δάφνη (όχι νερό στα μάτια). Σκην. Δανάη Παπαιωάννου. Ελλάδα/Γαλλία, 2011. 
&
Ελεάνα Σαντοριναίου.
Θυμάσαι που πηγαίναμε στη θάλασσα; Σκην. Ελεάνα Σαντοριναίου. Ελλάδα, 2012. 
 
HONORARY AWARDS (ΤΙΜΗΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ)
Κώστας Καζάκος.
Προοπτικές. Σκην. Αλέξανδρου Παπαθανασίου. Ελλάδα/Μεγάλη Βρετανία, 2013.
&
Νικήτας Τσακίρογλου.
Γκρίζα Διαδρομή. Σκην. Άντυ Παπαδημητρίου. Ελλάδα, 2012.
 
GREEK FILM LOVERS CLUB AWARD
(ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΠΟ ΤΟ GREEK FILM LOVERS CLUB)
Rhodes to Love. Του John Vasicek. ΗΠΑ, 2012.
 
Στις ιστοσελίδες του φεστιβάλ, θα βρείτε πλήρη περιγραφή των ταινιών και των σεναρίων – συμπεριλαμβανομένου  φωτογραφικού υλικού και trailers.
Οι ιστοσελίδες είναι οι ακόλουθες: 
www.greekfilmfestival.com  και   www.londongreekfilmfestival.com

Το Φιλιά εις τα παιδιά δεν είναι μια ακόμα ταινία για το Ολοκαύτωμα,είναι μια ταινία για την παιδική ηλικία στη σκιά του Ολοκαυτώματος.Aπό τη Πέμπτη 24 Οκτωβρίου μέχρι Κυριακή 27, ώρα 20:00 θα επαναπροβληθεί στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Κάθε βράδυ μετά την προβολή θα υπάρχει δυνατότητα ανοικτής συζήτησης με τον σκηνοθέτη.Το ντοκιμαντέρ γυρίστηκε στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Χανιά και στο Άουσβιτς της Πολωνίας. Προβλήθηκε επί πολλές εβδομάδες σε κινηματογράφους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, σε ειδικές προβολές σε άλλες πόλεις, σε πολλά σχολεία, τιμήθηκε με 8 βραβεία σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ και είχε πολλές δημοσιεύσεις και κριτικές.

Η ταινία προβάλλεται τώρα σε Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας και συνεχίζει την διεθνή της πορεία σε φεστιβάλ και εκδηλώσεις στις ΗΠΑ, Γερμανία, Βέλγιο, κ.α.

Πληροφορίες για τις προβολές:
http://www.mcf.gr/el/whats_on/1123/?ev=tin_polibrabeimeni_tainia_ntokimanter_toi_basili_loile_filia_eis_ta_paidia

8 Βραβεία σε Ελληνικά και Διεθνή Φεστιβάλ Κινηματογράφου

Greek Film Festival Chicago, USA, 2012
-ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΟΙΝΟΥ

“Αγών”-Διεθνής Συνάντηση Αρχαιολογικής Ταινίας 2012, Αθήνα
-ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ της Διεθνούς Κριτικής Επιτροπής
-ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΟΙΝΟΥ

Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για παιδιά και νέους 2011
-ΒΡΑΒΕΙΟ της Διεθνούς Κριτικής Επιτροπής για το
ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
-ΒΡΑΒΕΙΟ της Κριτικής Επιτροπής των παιδιών για το
ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ

Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας 2011
-Β’ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
-ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ
-ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ


Σύνοψη ταινίας

Πέντε μικρά Εβραιόπουλα στην Ελλάδα της Γερμανικής Κατοχής που σώθηκαν από το θάνατο χάρις σε οικογένειες Χριστιανών, πέντε ‘‘κρυμμένα παιδιά’’ που έζησαν μέσα στην απόλυτη σιωπή, αφηγούνται τις ιστορίες τους. Ιστορίες τρόμου κι αγωνίας αλλά και στιγμές παιδικής ανεμελιάς μέσα στην αγκαλιά των ξένων. Στοργικές φωλιές, κρυφοί παράδεισοι μακριά από τη φρίκη του Ολοκαυτώματος.
Πέντε παιδιά που μεγάλωσαν απότομα.
Η Ροζίνα, ο Σήφης, η Ευτυχία, η Σέλλυ και ο Μάριος πέρασαν τη ζωή τους κουβαλώντας πάντα μαζί τη μνήμη χιλιάδων παιδιών: εκείνων που δεν πρόλαβαν ποτέ να μεγαλώσουν.
Η ταινία παρακολουθεί αυτά τα πρόσωπα από την παιδική ηλικία μέχρι σήμερα, φέρνοντας στο φως πολύτιμα προσωπικά τους ντοκουμέντα –ένα παιδικό ημερολόγιο, μια σχολική έκθεση, φωτογραφίες και οικογενειακά φιλμάκια– τεκμήρια μιας ολόκληρης εποχής.

Παράλληλα, σκιαγραφείται η ζωή των Εβραϊκών κοινοτήτων της Ελλάδας πριν τον Πόλεμο και αποκαλύπτονται σπάνιες εικόνες της κατεχόμενης Αθήνας και Θεσσαλονίκης, μέσα από κινηματογραφικά αρχεία, ερασιτεχνικές ταινίες Γερμανών στρατιωτών και παράνομες λήψεις Ελλήνων πατριωτών.

Διάρκεια ταινίας: 115 λεπτά

Βιογραφικό σημείωμα σκηνοθέτη
Ο Βασίλης Λουλές είναι σκηνοθέτης ταινιών μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ. Γεννήθηκε στα Τρίκαλα.
Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και Κινηματογράφο στη Σχολή Χατζίκου.
Συνεργάστηκε για χρόνια με την ΕΡΤ ως Συντονιστής στο πρόγραμμα ταινιών μικρού μήκους μικροφίλμ και με το Κινηματογραφικό Αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών στην ταξινόμηση παλαιών κινηματογραφικών επικαίρων.
Οι ταινίες του τιμήθηκαν με βραβεία, έλαβαν μέρος σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού, μεταδόθηκαν από ξένα και ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια, συμπεριλήφθηκαν σε ελληνικά και διεθνή αφιερώματα και χρησιμοποιούνται ως εκπαιδευτικό υλικό σε σχολές και Πανεπιστήμια.
Τα έργα του πραγματεύονται μικρές, προσωπικές ιστορίες που σκιαγραφούνται μέσα στη δίνη της Ιστορίας ή στον απόηχό της.

Φιλμογραφία (επιλογή)
2012 Φιλιά εις τα παιδιά  ντοκιμαντέρ 115’
2005 Συναντήσεις με τη μητέρα μου Λέλα Καραγιάννη  ντοκιμαντέρ 29’’
2000 Ένας λαμπερός ήλιος  μυθοπλασία 36’’
1999 Ελευσίνα, ιστορίες στον απόηχο των μηχανών  ντοκιμαντέρ 30’’
1996 Μετέωρα-Πίνδος, οδοιπορικό  ντοκιμαντέρ 93’’
1993 Ο Αμερικάνος  μυθοπλασία 39’’
1990 Απών  μυθοπλασία 15’’

Επισκεφτείτε στο facebook τις σελίδες:

“Vassilis Loules”
http://www.facebook.com/vassilis.loules

“Φιλιά εις τα παιδιά”
http://www.facebook.com/pages/Φιλιά-εις-τα-παιδιά/298619743592734?sk=info

“Φιλιά εις τα παιδιά στη Θεσσαλονίκη”
http://www.facebook.com/pages/Φιλιά-εις-τα-παιδιά-στη-Θεσσαλονίκη/111275145720770


Δείτε το TRAILER

http://www.youtube.com/watch?v=QfRWVjtQMGs

 

                                    


Το ελληνικό σινεμά, διαγράφοντας σταθερά ανοδική πορεία σε διεθνές επίπεδο, δίνει δυναμικό παρόν στο 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Φέτος πρεμιέρα θα πραγματοποιήσουν στη διοργάνωση ορισμένες από τις πιο αναμενόμενες ελληνικές ταινίες πρόσφατης παραγωγής, που εντάσσονται στο Διεθνές Διαγωνιστικό, στο Ελληνικό Πρόγραμμα και στις Ειδικές Προβολές. Επίσης, σημαντική είναι η ελληνική παρουσία στην Αγορά, με συμμετοχές στα τμήματα Crossroads και Works in Progress, αλλά και στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη. 

Στο 54ο Φεστιβάλ οκτώ ταινίες θα παρουσιαστούν σε πρώτη προβολή. Το πολυσυζητημένο Miss Violence του Αλέξανδρου Αβρανά, έχοντας ήδη αποσπάσει δύο σημαντικές διακρίσεις στο πρόσφατο φεστιβάλ Βενετίας -Αργυρό Λέοντα καλύτερης σκηνοθεσίας και Κύπελλο Βόλπι ανδρικής ερμηνείας για τον Θέμη Πάνου- συνθέτει μια ρεαλιστική σπουδή για τη βία, δομημένη επάνω στα σκοτεινά μυστικά μιας οικογένειας. Με φόντο την επιφανειακή γαλήνη της ελληνικής επαρχίας η ταινία Να κάθεσαι και να κοιτάς του Γιώργου Σερβετά εστιάζει στις αδιόρατες εκφάνσεις της βίας. Από την άλλη, Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά της Ελίνας Ψύκου διατυπώνει ένα επίκαιρο κοινωνικό σχόλιο για τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, με επίκεντρο την υπαρξιακή κρίση ενός τηλεοπτικού αστέρα, τον οποίο υποδύεται ο Χρήστος Στέργιογλου. Στην ταινία Wild Duck ο Γιάννης Σακαρίδης μιλά για την ηθική κρίση της ελληνικής κοινωνίας, με άξονα έναν ήρωα που καλείται να επιλύσει ένα αδυσώπητο δίλημμα. Στους κεντρικούς ρόλους, η Θέμις Μπαζάκα, ο Αλέξανδρος Λογοθέτης και ο Γιώργος Πυρπασόπουλος.

Αντιμέτωπος με τον εαυτό του αλλά και τα φαντάσματα του παρελθόντος βρίσκεται και ο κεντρικός χαρακτήρας της ταινίας Ο χειμώνας του Κωνσταντίνου Κουτσολιώτα, όταν επιστρέφει από το εξωτερικό στον τόπο καταγωγής του. Σε βασικό ρόλο συναντάμε τον Βαγγέλη Μουρίκη, ενώ τη μουσική της ταινίας υπογράφουν οι Active Member. Σε μια μοναχική οδύσσεια καταδύεται και ο ήρωας της ταινίας Ο προφήτης του Δημήτρη Πούλου, προς αναζήτηση του πατέρα του, με φόντο ένα εμπόλεμο τοπίο. Στο μέλλον, λίγα χρόνια μετά την επίσημη χρεοκοπία της Ελλάδας, εκτυλίσσεται η ταινία Goldfish του Θάνου Τσαβλή, όπου ένα πλήθος ετερόκλητων χαρακτήρων συναντιούνται με απρόσμενες εξελίξεις. Από την άλλη, στην ταινία Η τελευταία φάρσα του Βασίλη Ραΐση, με τη Μαρίνα Καλογήρου στο καστ, ένας νεαρός επιστήμονας διχάζεται ανάμεσα στη λογική και το συναίσθημα, βιώνοντας πρωτόγνωρες εμπειρίες.

Εκτός από τις ταινίες που θα πραγματοποιήσουν πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη, στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αγοράς του 54ου ΦΚΘ θα ενταχθούν 22 ελληνικές ταινίες, δίνοντας την ευκαιρία στους δημιουργούς να προωθήσουν το έργο τους και να έρθουν σε επαφή με επαγγελματίες του διεθνούς κινηματογραφικού χώρου.

Παράλληλα, στο 9ο Φόρουμ Συμπαραγωγών Crossroads της Αγοράς συμμετέχουν τα εξής κινηματογραφικά σχέδια από την Ελλάδα:

• FAIR PLAY - Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Βούλγαρη, Παραγωγή: Ελένη Αφεντάκη, MITOS, Ελλάδα
• FRANKENSTEIN (A DEATH ODYSSEY) - Σκηνοθεσία: Κώστας Ζάπας, Παραγωγή: Γρηγόρης Αθανασίου, Minus Pictures, Oticons, Rappasfilms, Ελλάδα /Γερμανία
• FELLINI -Σκηνοθεσία: Κάρολος Ζωναράς, Παραγωγή: Λευτέρης Δανίκας, Zonaras Productions, Ελλάδα
• THE GIRL NEXT DOOR - Σκηνοθεσία: Ρηνιώ Δραγασάκη, Παραγωγή: Φένια Κοσσοβίτσα - Κωνσταντίνος Κοντοβράκης, Blonde Productions, Ελλάδα
• THE VETERAN (Ο ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΣ) - Σκηνοθεσία: Ζαχαρίας Μαυροειδής, Παραγωγή: Φαίδρα Βόκαλη, Marni Films, Ελλάδα

Επιπλέον, στο τμήμα Agora Works in Progress της Αγοράς συμμετέχουν οι εξής ελληνικές ταινίες:
• HOME WORK - Σκηνοθεσία: Αθανάσιος Καρανικόλας, Παραγωγή: Αργύρης Παπαδημητρόπουλος, Lasse Sharpen, Oxymoron Films, Ελλάδα/ Γερμανία
• IMPRESSIONS OF A DROWNED MAN (Οι εντυπώσεις ενός πνιγμένου) - Σκηνοθεσία-Παραγωγή: Κύρος Παπαβασιλείου, dryTree Films, Συμπαραγωγή: Μόνικα Νικολαΐδου, Filmblades, Κύπρος
• ForEver (Για πάντα) – Εκτός συναγωνισμού - Σκηνοθεσία: Μαργαρίτα Μαντά, Παραγωγή: Χρήστος Κωνσταντακόπουλος, Κώστας Κεφάλας, Faliro House, Κωνσταντίνος Κοντοβράκης, Heretic, Κώστας Λαμπρόπουλος, Μαργαρίτα Μαντά, CL Productions, Ελλάδα
• STRATOS (Μικρό ψάρι) – Εκτός συναγωνισμού -Σκηνοθεσία: Γιάννης Οικονομίδης, Παραγωγή: Χρήστος Κωνσταντακόπουλος, Faliro House, Πάνος Παπαχατζής, Argonauts Productions, Michael Weber, Τhe Match Factory, Ελλάδα /Γερμανία/ Κύπρος

Η συμμετοχή του συνόλου του ελληνικού προγράμματος και η Αγορά χρηματοδοτούνται, μεταξύ άλλων δράσεων του 54ου ΦΚΘ, από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013. 

  
 

 

Το ost - original soundtrack είναι μια ταινία για την μουσική στον κινηματογράφο, χωρίς όμως να απευθύνεται σε εξειδικευμένο κοινό.  Μια ταινία που έχει ως σκοπό να μας εισαγάγει στον κόσμο των συνθετών, σκηνοθετών και των soundtrack,ένα ταξίδι στη μουσική για το σινεμά. Οι 'πρωταγωνιστές' του είναι άνθρωποι οι όποιοι επιθυμουν να μεταφέρουν το κοινό στον κόσμο της κινηματογραφικής μουσικής με τρόπο συναρπαστικά μοναδικό και ιδιαίτερο.

Μιλούν οι:
Νicola Piovanni, Trevor Jones, Παντελης Βούλγαρης, Νικος Κηπουργος, Νικος Πλατυραχος, Παναγιωτης Καλατζοπουλος, Περικλης Χουρσογλου,Γιωργος Χατζηνασιος, Νικος Γκροσδανης, Δημητρης Παπαδημητριου, Θανος Φουριωτης, Simon Bloom (Νικολαιδης),Βαγγελιω Ανδρεαδακη, Ελλη Γριβα, Γιωργος Βαρσαμακης.

ΑΠ0 24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΒΟΛΗ

«OST-ORIGINAL SOUNDTRACK»
Ελλάδα - 2012- 60’

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Φάνης Λογοθέτης
Έρευνα/σενάριο: Σπύρος Ανδρεάδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Νίκος Κορμαρής
Μοντάζ: Aλίκη Παναγή
Μιξάζ: Βάλια Τσέρου
Make up artist: Άννα Δημαρά
Artworks: Δήμητρα Τσιλιγκίρη
Μουσική: Γιώργος Βαρσαμάκης
Post production: 235
Στούντιο μιξάζ: Κ. Βαριπομπιώτη
Υποτιτλισμοί  Videopress

Μπάντα Γ.Βαρσαμάκη

Τσέλλο: Δημήτρης Κοτταρίδης
Βιολί: Βασίλης Δήμος
Μπάσο: Λάκης Χαλκιόπουλος
Σολίστ κιθάρας: Γίωργος Τοσσικιάν
Μίξη ήχου: studio new location

Σύνοψη
To OST- Original SoundTrack είναι μια ταινία τεκμηρίωσης, ένα ταξίδι που ως σκοπό έχει να μας γνωρίσει και να μας παρουσιάσει τον κόσμο της μουσικής για τον κινηματόγραφο. Χωρίς να είναι ένα ντοκιμαντέρ για εξειδικευμένο κοινό,  μοιάζει περισσότερο με περιπέτεια σε ένα χώρο όπου δεν υπάρχουν προβολείς, αλλά είναι γεμάτος δημιουργία και έμπνευση. Μια συλλογική προσπάθεια που παρουσιάζει συνεντεύξεις από επαγγελματίες του σινεμά, της μουσικής και των τεχνών, δίνοντάς μας μια αίσθηση μαγείας.

Βιογραφίες
Φάνης Λογοθέτης
 Ο Φάνης Λογοθέτης είναι φωτογράφος και εικαστικός με συμμετοχές σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, καθώς και σε φεστιβάλ με βίντεο άρτ. Έχει δουλέψει σε παραγωγές ντοκιμαντέρ Ελλήνων αλλά και ξένων σκηνοθετών. Το «ost-original soundtrack» είναι η πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα.
 
Σπύρος Ανδρεάδης
 Ο Σπύρος Ανδρεάδης είναι σινεφίλ, μουσικόφιλος και συλλέκτης σάουντρακ . Έχει κάνει μουσική επιμέλεια για εικαστικά πρότζεκτ και ραδιοφωνικές εκπομπές. Συνεργάστηκε με καλλιτέχνες διαλέγοντας μουσικές με σκοπό την παρουσίαση ολοκληρωμένων εικαστικών δρώμενων. Έκανε την έρευνα για το ντοκιμαντερ “ost-original soundtrack” που βασίζεται σε μια δικιά του ιδέα, με σκοπό να παρουσιάσει τον κόσμο της μουσικής του σινεμά!


Πρωταγωνιστές

Nicola Piovani
 Από τους πλέον καταξιωμένους συνθέτες, βραβευμένος με Όσκαρ για τη σπουδαία ταινία του
 Roberto Benini, La Vita E Bella ( Η Ζωή Είναι Ωραία), γνωστός και για την εξαιρετική μουσική
επένδυση στην ταινία του Περικλή Χούρσογλου «Ο κύριος με τα γκρι».

Trevor Jones
 Πολυδιάστατος, με αρκετές χολιγουντιανές ταινίες στο ενεργητικό του: «O Μισισιπής καίγεται», «Το
 τραίνο της μεγάλης φυγής», «Νότινγκ Χιλ», «Εις το όνομα του πατρός», κ.α., με πιο γνωστή στο ευρύ
 κοινό το «Ο τελευταίος των Μοικανών», ένα από τα πιο όμορφα soundtrack όλων των εποχών και
βραβευμένο με Χρυσή Σφαίρα το 1992.

 

Παναγιώτης Καλαντζόπουλος
 Έχει γράψει μουσικές για τον ελληνικό αλλά και για τον ξένο κινηματογράφο, για τις ταινίες «Peppermint», «Άδης», «Uranya», «Νicostratos» κ.α. Αποτελεί έναν από τους σπουδαίους συνθέτες του είδους, με συχνή συναυλιακή παρουσία των έργων του.

Γιώργος Χατζηνάσιος
 Το γεγονός ότι υπέγραψε ένα από τα πιο διαχρονικά soundtrack για την ταινία «Γλυκιά
 Συμμορία» του Νίκου Νικολαΐδη από μόνο του πιστοποιεί την αξία του και ως κινηματογραφικού
 συνθέτη εκτός όλων των άλλων. Έχει βραβευτεί για τις συνθέσεις του αλλά και τις
 ενορχηστρώσεις του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και κοντσέρτα του έχουν
 παρουσιαστεί στην Νέα Υόρκη, Βιέννη, Λονδίνο, Σόφια κ.α. Έχει τιμηθεί για την προσφορά του
στην Ελληνική μουσική.

Νίκος Κυπουργός
 Στενός συνεργάτης του Μάνου Χατζιδάκι και ενορχηστρωτής σημαντικών έργων του.
 Πολυβραβευμένος και γνωστός για ταινίες όπως «Υπογραφή», «Aenigmα est», «Ο Δραπέτης». «Το
 Πεθαμένο Λικέρ», «Μεταίχμιο» και «Ύποπτος Πολίτης». Από τους πιο σημαντικούς Έλληνες
Συνθέτες, με αναγνωρισμένη δισκογραφία και εκτός συνόρων.

Νίκος Πλατύραχος
 Ανήκει στην ελίτ των δημιουργών κινηματογραφικής μουσικής. Έχει γράψει μουσικές για τον
 ευρωπαϊκό κινηματογράφο αλλά και για Ελληνικές ταινίες («Η χορωδία του Χαρίτωνα» κ.α).
 Συνεργάστηκε με το Μάνο Χατζιδάκι τα τελευταία 4 χρόνια της ζωής του σε επεξεργασίες και
ενορχηστρώσεις για την Ορχήστρα των Χρωμάτων.

Παντελής Βούλγαρης
 Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για τον κορυφαίο ίσως σκηνοθέτη που διαθέτει αυτή η
 χώρα, τα έργα του Προξενιό της Άννας , Πέτρινα χρόνια, Ήσυχες μέρες του Αύγουστου, Όλα
 είναι δρόμος, Νύφες κ. α. πολυβραβευμένα στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αλλά και σε μερικά
 από τα πιο σπουδαία στον υπόλοιπο κόσμο. Ο Ελία Καζάν είχε πάθος με τις ταινίες του
Βούλγαρη και θεωρούσε το Προξενιό της Άννας μια από τις κορυφαίες που είχε δει ποτέ στη
ζωή του.

Περικλής Χούρσογλου
 Επί χρόνια συνεργάτης του Παντελή Βούλγαρη. Από τους συναισθηματικούς σκηνοθέτες, με
 ταινίες όπως ο βραβευμένος στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης Λευτέρης Δημακόπουλος, αλλά και ο
κύριος με τα γκρι, ταινίες σταθμοί για το νεότερο Ελληνικό κινηματογράφο.

Έλλη Γρίβα
 Από τις πιο σημαντικές Ελληνίδες εικαστικούς της γενιάς της, ζωγραφίζει, γράφει, κάνει
 performances, έχει δουλέψει για το σινεμά κάνοντας κοστούμια και σκηνικά, η μουσική την
 συντροφεύει σε όλες τις δημιουργικές της δραστηριότητες και το σινεμά είναι από τις τέχνες
 που λατρεύει και από τις οποίες εμπνέεται.


Simon Bloom (Συμεών Νικολαΐδης)
 Μουσικοσυνθέτης, μηχανικός ήχου, ηθοποιός στη ταινία «Ο χαμένος τα παίρνει όλα» του Νίκου
 Νικολαΐδη, προσυπογράφοντας δυο κομμάτια για το soundtrack  της ταινίας, το οποίο επιμελήθηκε
 ο Γιάννης Αγγελάκας. Ο πατέρας του (Νίκος Νικολαΐδης) γυρίζοντας την τελευταία του ταινία
 “The zero years” του πρότεινε να γράψει μουσική για το φιλμ και ο Simon μάς παραδίδει μια
εξαιρετικά ατμοσφαιρική μουσική.

Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη
 Θεατρική ηθοποιός με επιλεγμένες εμφανίσεις στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, με
 εξαιρετικές ερμηνείες σε ταινίες μεγάλου μήκους (Mατιά από νύχτα, Διαχειριστής, Μαύρο λιβάδι
 κ.α) αλλά και μικρού μήκους (Πυραμίδα, Die young). Βραβευμένη στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
και γνωστή για το συναισθηματικό τρόπο που προσεγγίζει τους χαρακτήρες που υποδύεται.

Θάνος Φουργιώτης
 Παραγωγός, στιχουργός και ιδιοκτήτης της Ankh Productions με γνώσεις πάνω στο σινεμά και
 τη μουσική, σε ένα φάσμα τόσο ευρύ που πραγματικά εντυπωσιάζει. Η κινηματογραφική
 μουσική είναι είδος που κατέχει εκ των έσω και αρθρογραφεί κατά καιρούς σε διάφορα
περιοδικά.

Νίκος Γκροσδάνης
 Ο θεματοφύλακας της μνήμης, ο συγγραφέας, ο συλλέκτης χιλιάδων δίσκων κινηματογραφικής
 μουσικής, μερικοί από τους οποίους θεωρούνται εξαιρετικά σπάνιοι. Λάτρης του σινεμά και των μεγάλων μας σκηνοθετών (Αγγελόπουλος, Βούλγαρης κ.α.) αλλά και των ξένων, με μερικούς εκ των οποίων συνδέθηκε και με προσωπική φιλία (Ελία Καζάν, Ζυλ Ντασέν)

Γιώργος Βαρσαμάκης
 The next best thing στο χώρο της ορχηστρικής μουσικής με δισκογραφία από το 2004 (Born
 Reborn) και στη συνέχεια με τρεις ακόμη δίσκους, το 2006 (10 πτήσεις με αερόστατο), το 2009
 (μυστικά παραμύθια) και το 2012 (Λίγο Πριν - Λίγο Μετά) δημιουργεί και μένει πιστός σε ένα
 ιδιαίτερα λυρικό είδος. Η μουσική του παράγει εικόνες συνεχώς και ουσιαστικά γράφτηκε για
φιλμ που ακόμη δεν έχουν γυριστεί.