Συνεχίζονται και το μήνα Νοέμβρη οι προβολές ελληνικού ντοκιμαντέρ τα βράδια της Πέμπτης. To Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και ο Ιανός, σε συνεργασία με την Ένωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ προβάλλουν κάθε Πέμπτη στις 22:30 στον Ιανό (Σταδίου 24), ταινίες ντοκιμαντέρ, καλύπτοντας συνολικά ένα ευρύ φάσμα θεματολογίας, από αφιερώματα σε πρόσωπα, έως κοινωνικά, ιστορικά, επιστημονικά και οικολογικά ζητήματα.

Σκοπός της πρωτοβουλίας αυτής είναι η ανάδειξη της σημασίας του ντοκιμαντέρ, αφού  αποτελεί σημαντικό κομμάτι της σύγχρονης κινηματογραφίας και ένα μέσο αποτύπωσης του πραγματικού κόσμου. Ο κάθε δημιουργός χρησιμοποίει την  πραγματικότητα ως πρώτη ύλη, καταγράφοντάς τη χωρίς  υπερβολές, δίνοντας τη δυνατότητα στο θεατή να ενημερωθεί για ζητήματα που τον ενδιαφέρουν, να προβληματιστεί και να διδαχθεί από το παρελθόν, χρησιμοποιώντας τη γνώση που αποκτά, για να βελτιώσει το μέλλον του.

Ο κάθε μήνας περιλαμβάνει ντοκιμαντέρ όχι μόνο πρόσφατης αλλά και παλιότερης παραγωγής καλύπτοντας μια ξεχωριστή θεματική ενότητα.

Ο δεύτερος κύκλος είναι αφιερωμένος στην ευάλωτη δημοκρατία, το φασισμό, την κακοποίηση της γυναίκας και τη βία γενικότερα.
 
Η είσοδος σε όλες τις προβολές θα είναι ελεύθερη.

Αναλυτικά το πρόγραμμα του Νοέμβρη:

Πέμπτη 14/11 στις 22:30

Προβολή του Ντοκιμαντέρ "Δημοκρατία, ο δρόμος του σταυρού". Διάρκεια:85’
Σκηνοθεσία: Μάρκος Γκαστιν

Οι εκλογές της 6ης Μαΐου 2012. Παρακολουθώντας βήμα βήμα το «δρόμο του σταυρού» τεσσάρων υποψηφίων, η ταινία εξερευνά τα πολιτικά ήθη που ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τη δραματική κατάσταση του τόπου.

Πέμπτη 21/11 στις 22:30

Προβολή του Ντοκιμαντέρ "ΕΡΕΙΠΙΑ: Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μιας διαπόμπευσης", Διάρκεια:53'
Σκηνοθεσία: Ζωή Μαυρουδή.

Η εξιστόρηση της δίωξης των οροθετικών γυναικών, οι οποίες προσήχθησαν από την Ελληνική Αστυνομία, υπέστησαν εξαναγκαστικούς ελέγχους για ΗΙV, προφυλακίστηκαν για κακούργημα, και τελικά διαπομπεύτηκαν, όταν οι φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δημοσιοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.

Πέμπτη 28/11 στις 22:30

Προβολή του Ντοκιμαντέρ "THE CLEANERS", Διάρκεια:36’
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Γεωργούσης

Προβολή του Ντοκιμαντέρ "Η αγέλη των λευκών λύκων". Διάρκεια:63’
Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος.

THE CLEANERS
Κινηματογράφηση των μελών της Χρυσής Αυγής και υποψήφιων βουλευτών της, στο κέντρο της Αθήνας, στην διάρκεια της προεκλογικής περιόδου των εκλογών του 2012.

Η αγέλη των λευκών λύκων
Η άνοδος του φασισμού στη Ρωσία. Η χώρα που σταμάτησε τη ναζιστική πολεμική μηχανή με το αίμα 20.000.000 ανθρώπων, σήμερα συγκεντρώνει στο έδαφός της τους περισσότερους νεοναζί του κόσμου.

 

CINE IANOS
Σταδίου 24, τηλ. 210 3217810
www.ianos.gr

 

Ένα απόγευμα του 1975 σ’ ένα  γκαράζ του Καράκας της Βενεζουέλας, ο 36χρονος τότε καθηγητής μουσικής και οικονομολόγος José  Antonio Abreu ξεκίνησε μια σταυροφορία που φαινόταν απολύτως ουτοπική. Να σώσει όσα περισσότερα παιδιά μπορεί από τη φτώχεια, τους δρόμους και την εγκληματικότητα, μαθαίνοντάς τους, δωρεάν, κλασσική μουσική και κάνοντάς τα μέλη μιας κλασσικής συμφωνικής ορχήστρας.
“Τίποτα σαν την πρώτη πρόβα", αναπολεί ο μαέστρος José Antonio Abreu, 74 ετών σήμερα. "Είναι η στιγμή που θυμάμαι με μεγαλύτερο πάθος. Τα υπόλοιπα ήταν μια μεγάλη καθημερινή συγκίνηση".  “Tο Σύστημα” είναι ένα πρόγραμμα μουσικής εκπαίδευσης αλλά και ταυτόχρονα ένα όπλο κατά της φτώχειας στη Βενεζουέλα, που άλλαξε τη ζωή δεκάδων χιλιάδων παιδιών που ζουν στις φαβέλες. Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά την ίδρυσή του το 1975, «Το Σύστημα» έχει εξαπλωθεί σε όλη την Βενεζουέλα, ακόμη και στις απομονωμένες τροπικές περιοχές. Όλες οι κυβερνήσεις που πέρασαν από τη χώρα στήριξαν το πρόγραμμα κατανοώντας την κοινωνική συνεισφορά του.

Την ταινία θα παρουσιάσει ο σκηνοθέτης Γιώργος Αυγερόπουλος, o οποίος πέρσι ταξίδεψε στη Βενεζουέλα για να γνωρίσει τον Abreu και να καταγράψει το El Sistema.  Μέρος των εσόδων θα διατεθούν στην διαπολιτισμική παιδική χορωδία Polyphonicα. Τιμή εισ. 6€ H POLYPHONICA απευθύνεται σε παιδιά και νέους που ανήκουν σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Η χορωδία ιδρύθηκε με σκοπό να συνεισφέρει στην μουσική παιδεία των παιδιών και εφήβων που ζουν μόνιμα στην Ελλάδα, ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους.        

Η ταινία θα προβληθεί και την Κυριακή 17 Νοεμβρίου στον Κινηματογράφο ΔΑΝΑΟΣ στις 17.00

Φτώχεια δεν είναι μόνο η έλλειψη τροφής και στέγης. Φτώχεια είναι το να αισθάνεσαι Κανένας, το να στερείσαι ταυτότητας. Η μουσική, το να είσαι πρωταγωνιστής σε μια ορχήστρα, το να παίζεις, να τραγουδάς, δημιουργεί στο παιδί μια αυτοεκτίμηση, μια υγιή και ωραία περηφάνια που το βγάζει από τη φτώχεια. Γιατί το παιδί με το που παίρνει το μουσικό του όργανο, παύει αμέσως να είναι φτωχό. Ένα παιδί με ένα βιολί δεν είναι φτωχό! Γιατί το βιολί το οδηγεί σε ένα δρόμο αυξανόμενου πνευματικού πλούτου.  
Jose Antonio Abreu
Ιδρυτής του EL SISTEMA

Οι  παραγκουπόλεις του Καράκας θεωρούνται και όχι άδικα ως ένα από τα πιο επικίνδυνα μέρη του κόσμου. Οι δείκτες εγκληματικότητας έχουν εκτοξευθεί, ξεπερνώντας κατά πολύ τα θύματα από τον πόλεμο των καρτέλ στο Μεξικό, ακόμα και τους θανάτους αμάχων στο Ιράκ. Στην Βενεζουέλα των 27 εκατομμυρίων κατοίκων δολοφονήθηκαν το 2012, 21.692 άνθρωποι, δηλαδή ένας άνθρωπος κάθε μισή ώρα, κάτι που αναγάγει το φαινόμενο ως το σημαντικότερο πρόβλημα που θα πρέπει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση Τσάβες.
Σε αυτό το δύσκολο και εχθρικό περιβάλλον, όπου πρόχειρα σπίτια από τούβλα και  ελενίτ λαμπιρίζουν στο ήλιο, σε μια τεράστια έκταση όσο φτάνει το μάτι περικυκλώνοντας το Καράκας από άκρη σε άκρη, ζουν περίπου 3,8 εκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή σχεδόν ο μισός πληθυσμός της πρωτεύουσας. Και παρόλο που η φτώχεια από το 1999 που ανέλαβε ο Τσάβες μειώθηκε σημαντικά, υπάρχουν ακόμα πολλοί που προσπαθούν να επιβιώσουν εδώ, με δύο δολάρια τη μέρα. Είναι λοιπόν αναπάντεχο αν όχι  αντιφατικό, να ακούς μέσα απ' τα δαιδαλώδη στενά να αντηχούν, μελωδίες του Τσαικόφσκι, του Μάλερ και του Μπετόβεν, παιγμένες με πάθος από παιδιά δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου. Καθισμένα το ένα δίπλα στο άλλο σε πολυμελείς συμφωνικές ορχήστρες εκφράζουν με νότες αυτό που οι λέξεις απέτυχαν να πουν.
"Όταν παίζω, ξεχνώ τα πάντα και βρίσκομαι σε άλλο κόσμο", λέει η 13χρονη Κίσμπερ που σπουδάζει βιολί και ζει στην Πετάρε, μια από τις μεγαλύτερες παραγκουπόλεις της Λατινικής Αμερικής, με πληθυσμό 1,5 εκατομμύριο κατοίκους. Οι γονείς της τρέμουν κάθε φορά που βγαίνει από το σπίτι. Οι πυροβολισμοί είναι συχνοί και στην γωνία του σπιτιού τους σκοτώθηκε ένας άνθρωπος. "Ξεκαθάρισμα λογαριασμών", είπαν οι αστυνομικοί. "Τα ξεχνώ όλα αυτά. Το μόνο που με νοιάζει είναι να γίνω μια πολύ καλή βιολίστρια και να καταφέρω να κάνω τ’ άλλα παιδιά να καταλάβουν ότι ναι, είναι εφικτό! Όχι δηλαδή ότι, επειδή είμαι από μια φτωχογειτονιά, θα πρέπει να’ μια για πάντα φτωχή! Εγώ ξέρω ότι με τη μουσική και το βιολί μου θα προχωρήσω μπροστά".
Του Άνχελ, του έκλεψαν την τρομπέτα καθώς επέστρεφε σπίτι του στην Πετάρε. 16 χρόνων, προσπάθησε να αντισταθεί σε δύο οπλισμένους κακοποιούς που θα μπορούσαν να τον είχαν σκοτώσει. "Με άρχισαν στις μπουνιές και μου πήραν το όργανο. Πηγαίνουν και τα πουλάνε για λίγα μπολίβαρες. Φοβάμαι πως θα μου το ξανακάνουν, αλλά εγώ πρέπει να συγκεντρωθώ στη μελέτη μου και την ορχήστρα". Ο Άνχελ τα απογεύματα βγαίνει και παίζει στη γειτονιά κομμάτια του Τσαικόφσκι. "Όλοι εδώ τον εκτιμούν και τον προσέχουν πολύ", λέει η μάνα του η Άνχελα, μετανάστης από την Κολομβία που ήρθε στην Βενεζουέλα για μια καλύτερη ζωή. "Λένε πως βγάζει ασπροπρόσωπη τη γειτονιά. Και μακάρι να τα καταφέρει, να φύγει από δω γιατί ζούμε άσχημα".
Λίγο πιο μακριά στο ίδιο "μπάριο" ζει η Μαγιέλα, 16 ετών, που παίζει βιολοντσέλο. "Πηγαίνουμε με μια βιόλα, ένα βιολοντσέλο και ένα βιολί στα σχολεία της γειτονιάς και κάνουμε ένα μικρό κονσέρτο. Και προσελκύουμε περισσότερα παιδιά στο El Sistema, που θα μπορούσαν να είναι στους δρόμους και να κάνουν διάφορα. Και αυτό είναι καλό για την κοινωνία μας". Η μητέρα της κάθεται και την ακούει όταν παίζει. Δακρύζει. "Μας δόθηκε κάτι στο οποίο φαινόταν πως δεν είχαμε δικαίωμα!", λέει.
Οι ιστορίες παιδιών που σώθηκαν χάρις στην μουσική είναι αμέτρητες. Ο Λενάρ Ακόστα στα 12 του χρόνια είχε ήδη εγκαταλείψει το σπίτι του. Έκλεβε και έπαιρνε ναρκωτικά, μέχρι την στιγμή που συνελήφθη και οδηγήθηκε στο αναμορφωτήριο. "Εκεί ήρθαν κάποιοι του El Sistema και μου πρότειναν να παίξω μουσική. Εγώ νόμιζα πως με κορόιδευαν", θυμάται ο Λενάρ. "Ήθελα να παίξω τρομπέτα, αλλά δεν υπήρχε τρομπέτα. Το μόνο που είχε απομείνει ήταν ένα κλαρινέτο. Και το πήρα". Σήμερα, στα 36 του, ο Λενάρ είναι κλαρινετίστας με διεθνή καριέρα, έχει σπουδάσει οργανοποιία πνευστών με υποτροφία στη Γερμανία και είναι διευθυντής του μουσικού σχολείου Los Choros του El Sistema, το οποίο λειτουργεί στον ίδιο χώρο, εκεί όπου βρισκόταν κάποτε το αναμορφωτήριο στο οποίο ήταν κρατούμενος. 
"Το Σύστημα δεν θέλει να φτιάξει μουσικούς, όπως πολλοί νομίζουν, αλλά να σώσει παιδιά και να φτιάξει νέους πολίτες για την χώρα, καλύτερους πολίτες  για τη χώρα", επισημαίνει ο Εδουάρδο Μέντεζ, διευθυντής του Ελ Σιστέμα. "Το Σύστημα ψάχνει να μετατρέψει τον άνθρωπο, να του δώσει αξίες, εργαλεία, να κρατήσει τα παιδιά και τους νέους μακριά από τους δρόμους,  να τους απασχολήσει γεμίζοντάς τους με γνώση. Και φυσικά αυτό μεταφράζεται σε όφελος για τους γύρω του, για τις κοινότητες. Γιατί, με το που θα μετατρέψεις ένα παιδί, αυτό το μήνυμα επίσης φτάνει και στην οικογένεια. Και η οικογένεια ενσωματώνεται στο πρόγραμμα, έρχονται στις συναυλίες. Καλούν τους γείτονες, καλούν το ξάδελφο, το θείο, είναι περήφανοι που βλέπουν το παιδί τους να παίζει".
"Η μουσική, επειδή είναι αόρατη, έχει την δυνατότητα να εισχωρεί στην ψυχή", λέει ο μαέστρος Abreu, θυμίζοντάς μου τη ρήση του Πλάτωνα. "Αλλά όχι μόνο στην ψυχή του ατόμου, αλλά και στην συλλογική ψυχή", προσθέτει. Θυμάται πόσο δύσκολο ήταν να μετατρέψεις την κλασσική μουσική σε κάτι δημοφιλές για μαζική κατανάλωση. "Σήμερα, οι συναυλίες στη Βενεζουέλα είναι παντού γεμάτες, και όσο πιο ταπεινή η γειτονιά, τόσο μεγαλύτερος ο σεβασμός όσων παραβρίσκονται στη συναυλία. Πάντα έλεγα και εξακολουθώ να το λέω ότι η κουλτούρα για τους φτωχούς δεν μπορεί να είναι μια φτωχή κουλτούρα. Γι’ αυτό τα παιδιά και οι νέοι στο Σύστημά μας, αξίζουν τα καλύτερα μουσικά όργανα, τους καλύτερους δασκάλους και τις καλύτερες υποδομές. Ενώ όσο πιο φτωχοί είναι, τόσο πιο αντάξιοι σε αυτά τα μεγάλα, τα υψηλά επίπεδα ποιότητας".
Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά την ίδρυσή του το 1975, το Σύστημα του Χοσέ Αντόνιο Αμπρέου έχει εξαπλωθεί σε όλη την Βενεζουέλα, ακόμη και στις απομονωμένες τροπικές περιοχές. Όλες οι κυβερνήσεις που πέρασαν από τη χώρα στήριξαν το πρόγραμμα κατανοώντας την κοινωνική συνεισφορά του. Επί Τσάβες, η υποστήριξη απογειώθηκε, φτάνοντας τα 65 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο.
Τα 11 παιδιά που εμφανίστηκαν στην πρώτη πρόβα έχουν γίνει 370.000 και προέρχονται κυρίως από τα φτωχά στρώματα του λαού. Φοιτούν σε 285 μουσικά σχολεία, τα οποία ονομάζονται "Πυρήνες". Στους Πυρήνες λειτουργούν 285 παιδικές και νεανικές συμφωνικές ορχήστρες, ενώ έχουν σχηματιστεί επίσης και 30 επαγγελματικές. Έχουν δημιουργηθεί 5.620 θέσεις εργασίας.
Τα παιδιά εγγράφονται στους πυρήνες και δηλώνουν τι όργανο θα ήθελαν να παίξουν. Το όργανο τους δίδεται δωρεάν. Οι γονείς έχουν την υποχρέωση να πληρώνουν μόλις €5 τον χρόνο ως συμμετοχή. Και εδώ αρχίζουν οι διαφορές με το κλασσικό σύστημα μουσικής εκπαίδευσης που έχουμε συνηθίσει. Ο μαθητής δεν διδάσκεται μόνος του. Βρίσκεται ενταγμένος μέσα σε μια μεγάλη συμφωνική ορχήστρα. Μαθαίνει παίζοντας. "Αυτό επιτρέπει", όπως εξηγεί ο διευθυντής του Συστήματος κ. Μέντεζ "να δημιουργηθεί, πρώτον ένα αίσθημα ευθύνης, ότι αν δεν παίξω καλά, θα πάρω στο λαιμό μου και όλους τους άλλους. Και δεύτερον, ένας υγιής ανταγωνισμός, ότι αφού ο διπλανός μου μπορεί να το κάνει, μπορώ να το κάνω και ‘γω. Με την παραδοσιακή μέθοδο, για να φτάσεις να παίξεις ένα έργο του Μάλερ με μια ορχήστρα, πρέπει να μελετήσεις πάρα πολλά χρόνια, πριν να έχεις την ευκαιρία να καθίσεις να παίξεις. Εδώ όχι. Εδώ 3 - 4 ετών παίζεις την πρώτη του Μπετόβεν, την τέταρτη και τη πέμπτη του Τσαικόφσκι, οποιοδήποτε έργο υψηλού επιπέδου και σπουδαιότητας, στα εφτά, οκτώ ή δέκα σου χρόνια το κάνεις".
 Το El Sistema έχει αναδείξει μουσικούς παγκόσμιας κλάσης, ενώ μαέστροι διεθνούς κύρους από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ ταξιδεύουν στην Βενεζουέλα για να διευθύνουν 17χρονα και 18χρονα ταλέντα. Η Συμφωνική Ορχήστρα Σιμόν Μπολίβαρ, η ναυαρχίδα του El Sistema, θεωρείται μια από τις 10 καλύτερες συμφωνικές στον κόσμο, κατατάσσοντας τη χώρα ανάμεσα στις μεγάλες μουσικές δυνάμεις του πλανήτη. Έχει εξαχθεί σχεδόν σε όλη τη Λατινική Αμερική, την Αυστραλία, την Ευρώπη (Γερμανία, Ιταλία, Μεγ. Βρετανία (Σκοτία), Σουηδία, Νορβηγία, Τουρκία, Φιλανδία, Δανία), και την Ασία (Νότια Κορέα, Ιαπωνία, Κίνα). Αλλά το σημαντικότερο είναι πως έχει σώσει δεκάδες παιδιά από την μιζέρια.  Ρωτώ τον μαέστρο Abreu αν πιστεύει πως έχει πετύχει τους αρχικούς του στόχους. "Όχι" μου απαντά. "Είμαστε στο δρόμο για να τους πετύχουμε. Μας λείπει ακόμη πολύς δρόμος... Για μένα, μόλις αρχίζουμε..."

 


Η Πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, διοργανώνει αφιέρωμα στον Ισραηλινό Κινηματογράφο, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Το αφιέρωμα «Ιστορίες Πόλεων του Ισραήλ – 2η Εβδομάδα Ισραηλινού Κινηματογράφου» στο οποίο θα προβληθούν επτά βραβευμένες ταινίες μυθοπλασίας, μεγάλου μήκους, παραγωγής 2010-2011, θα λάβει χώρα στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, από την Τετάρτη 13 Νοεμβρίου έως την Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, διοργανώνεται στην Αθήνα Εβδομάδα Ισραηλινού Κινηματογράφου. Τα τελευταία χρόνια, Ισραηλινές ταινίες όχι μόνο συμμετέχουν και διακρίνονται σε διάφορα φεστιβάλ κινηματογράφου στην Ελλάδα, και διεθνώς, αλλά επίσης προβάλλονται με επιτυχία σε κινηματογραφικές αίθουσες.

Στο αφιέρωμα με τίτλο «Ιστορίες Πόλεων του Ισραήλ» πρωταγωνιστούν και οι πόλεις του Ισραήλ. Μέσα από δραματικές ιστορίες, κωμικές καταστάσεις, εικόνες ανεμελιάς ή στιγμές αγωνίες, ο Έλληνας θεατής έχει την ευκαιρία να γνωρίσει όψεις της καθημερινής ζωής στην Ιερουσαλήμ (Ψέματα τέλος, Ο Υπεύθυνος Ανθρώπινου Δυναμικού), στο Τελ Αβίβ (Δύο τη νύχτα, Αντίκες Φίντελμαν), τη Μπατ Γιαμ (Τα φιλαράκια του Θεού,) και τη Χάιφα (Ο Προξενητής, Αναζητήσεις αγνοουμένων), πέρα από τα στερεότυπα της επικαιρότητας.

13/11 [21:00] Τα Φιλαράκια του Θεού (God’s Neighbors)
14/11 [22:00] Ο Προξενητής (The Matchmaker)
15/11 [20:00] Ο Υπεύθυνος Ανθρώπινου Δυναμικού (The Human Resources)
          [22:00] Αναζητήσεις Αγνοουμένων (Whereabouts Unknown)
          [23:00] Δύο τη Νύχτα (2night)
15/11 [20:00] Ο Υπεύθυνος Ανθρώπινου Δυναμικού (The Human Resources)
16/11 [20:00] Αντίκες Φίντελμαν (Restoration)
          [22:00] Δύο τη Νύχτα (2night)
17/11 [21:00] Τα Φιλαράκια του Θεού (God’s Neighbors)
          [23:00] Ψέματα Τέλος (Off White Lies)
18/11 [21:00] Ο Υπεύθυνος Ανθρώπινου Δυναμικού (The Human Resources)
          [23:00] Ψέματα Τέλος (Off White Lies)
19/11 [20:00] Αντίκες Φίντελμαν (Restoration)
          [22:00] Τα Φιλαράκια του Θεού (God’s Neighbors)

Η είσοδος κάθε προβολής είναι 3 ευρώ.

Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ και η ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ, σας καλούν να δημιουργήσετε ταινίες μικρού μήκους με έμπνευση από τον ανεξάντλητο πλούτο της ελληνικής μουσικής δημιουργίας! Ο Διαγωνισμός ξεκίνησε και η ημερομηνία τελικής υποβολής ταινιών είναι μέχρι τις 20 Ιανουαρίου 2014.  Θέμα:«Οπτικοακουστικά Έργα εμπνευσμένα από την Ελληνική Μουσική Δημιουργία». Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ, πιστό στην προσπάθειά του για τη στήριξη και ενίσχυση της πρωτογενούς δημιουργία νέων ή μεγαλύτερων νεοεμφανιζόμενων δημιουργών, ή γηραιότερων με νέα διάθεση για δημιουργία, ενώνει δύο μορφές τέχνης που είχαν πάντοτε σχέση αγάπης, τη μουσική και τον κινηματογράφο. Παραδοσιακά η μουσική ακολουθούσε και πλαισίωνε την κινηματογραφική δημιουργία. Αυτή τη φορά, ωστόσο, η αφετηρία είναι η μουσική που επιδιώκει να αποτελέσει έναυσμα και ραχοκοκαλιά για κινηματογραφικές ιδέες και όχι το αντίθετο.

Βραβεία: 10.000 Ευρώ το Βραβείο Κριτικής Επιτροπής
6.000 Ευρώ το Βραβείο Κοινού

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
1. ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
Οι ταινίες μπορούν να συμμετέχουν στον διαγωνισμό πρέπει να πληρούν τις εξής προϋποθέσεις:
• Πρεμιέρα: να μην έχει γίνει δημόσια προβολή της ταινίας ή μέρους της ταινίας, πριν ή κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού.
• Είδος: δεν υπάρχει περιορισμός όσον αφορά στο είδος του Έργου (Μυθοπλασία, Τεκμηρίωσης, Κινούμενο Σχέδιο Σχέδιο, Πειραματικές, Clip, κ.λπ.)
• Γλώσσα: εφόσον η πρωτότυπη γλώσσα της ταινίας δεν είναι στα ελληνικά, ο υποψήφιος οφείλει να παραδώσει την ταινία υποτιτλισμένη.
• Αριθμός: δεν υπάρχει περιορισμός στον αριθμό συμμετοχών από τον ίδιο δημιουργό.


2. ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ:
Καταληκτική ημερομηνία υποβολής της αίτησης συμμετοχής και της κατάθεσης της κόπιας
ορίζεται η Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2014.
Ο σκηνοθέτης ή παραγωγός οφείλει να αποστείλει στα γραφεία του Διαγωνισμού τα ακόλουθα δικαιολογητικά:
• Την αίτηση συμπληρωμένη σε όλα τα υποχρεωτικά πεδία και υπογεγραμμένη από το σκηνοθέτη/παραγωγό.
• Επτά (7) αντίτυπα της ταινίας σε DVD.
• Μία (1) τουλάχιστον φωτογραφία της ταινίας και μία (1) του σκηνοθέτη.

3. ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ:
Η επιτροπή θα προκρίνει ταινίες συνολικής διάρκειας 90-120 λεπτών. Η επιτροπή διατηρεί
το δικαίωμα να μετατρέπει τη διάρκεια αυτή ανάλογα με τον χρόνο των συμμετεχουσών ταινιών.

4. ΒΡΑΒΕΙΑ:
• Βραβείο Καλύτερου Έργου
• Βραβείο Κοινού Καλύτερου Έργου
Τα Βραβεία απονέμονται σε μία ταινία και δεν είναι δυνατόν να απονεμηθούν εξ ημισείας.

Για περισσότερες πληροφορίες:
Δευτέρα –Παρασκευή , ώρες 11.00- 16.00
Τηλ.. 2130178286 begin_of_the_skype_highlighting 2130178286 ΔΩΡΕΑΝ  end_of_the_skype_highlighting

Καλλιτεχνική επιμέλεια-εκτέλεση παραγωγής: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ
Αναζητήστε τον πλήρη ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ και το ΠΡΟΤΥΠΟ ΑΙΤΗΣΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ στην ιστοσελίδα της ΣΤΕΓΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ:
www.sgt.gr

Η Κριτική Επιτροπή για το Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του 54ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αποτελείται από τους: 
Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής:
• Αλεξάντερ Πέιν / Alexander Payne, σκηνοθέτης (ΗΠΑ)
Μέλη της Κριτικής Επιτροπής:
• Σκοτ Φούντας /Scott Foundas, κριτικός κινηματογράφου του περιοδικού Variety (ΗΠΑ)
• Άντα Σόλομον / Ada Solomon, παραγωγός (Ρουμανία)
• Εντουάρ Ουαϊντρόπ / Edouard Waintrop, καλλιτεχνικός διευθυντής στο «Δεκαπενθήμερο των σκηνοθετών» του Φεστιβάλ Καννών (Γαλλία)
• Κ. Βήτα, μουσικός (Ελλάδα)
ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
****ΜΕ ΕΜΠΑΡΓΚΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 9/11/13, 22.00 ****
ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΟΥ 54ου ΦΚΘ
Η Κριτική Επιτροπή για το Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του 54ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αποτελείται από τους:

Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής:
• Αλεξάντερ Πέιν / Alexander Payne, σκηνοθέτης (ΗΠΑ)
Μέλη της Κριτικής Επιτροπής:
• Σκοτ Φούντας /Scott Foundas, κριτικός κινηματογράφου του περιοδικού Variety (ΗΠΑ)
• Άντα Σόλομον / Ada Solomon, παραγωγός (Ρουμανία)
• Εντουάρ Ουαϊντρόπ / Edouard Waintrop, καλλιτεχνικός διευθυντής στο «Δεκαπενθήμερο των σκηνοθετών» του Φεστιβάλ Καννών (Γαλλία)
• Κ. Βήτα, μουσικός (Ελλάδα)
ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Βραβείο Καλύτερης ταινίας Χρυσός Αλέξανδρος -  Θόδωρος Αγγελόπουλος
απονέμεται στην ταινία:
ΚΕΛΙ ΑΠΟ ΧΡΥΣΑΦΙ/LA JAULA DE ORO/THE GOLDEN CAGE του Διέγο Κεμάδα – Δίες  / Diego Quemada- Diez, Μεξικό, Ισπανία, 2013
Ειδικό βραβείο Κριτικής Επιτροπής – Αργυρός Αλέξανδρος απονέμεται στην ταινία:
SUZANNE της Κατέλ Κιγιεβερέ / Katell Quillévéré, Γαλλία, 2013
Ειδικό βραβείο Κριτικής Επιτροπής για πρωτοτυπία και καινοτομία – Χάλκινος Αλέξανδρος απονέμεται στην ταινία:
ΧΑΛΙΑ ΜΑΛΛΙ/PELO MALO/BAD HAIR της Μαριάνα Ρονδόν / Mariana Rondon, Βενεζουέλα, 2013
Βραβείο Σκηνοθεσίας στον:
Διέγο Κεμάδα – Δίες  / Diego Quemada- Diez (Ισπανία)
Για την ταινία:
ΚΕΛΙ ΑΠΟ ΧΡΥΣΑΦΙ/LA JAULA DE ORO/THE GOLDEN CAGE, Μεξικό, Ισπανία, 2013
Βραβείο Σεναρίου στον:
Τάε – γκον Κιμ / Tae-gon Kim, Νότια Κορέα, 2012
για το σενάριο της ταινίας:
ΟΙ ΑΙΣΙOΔΟΞΟΙ/1999, MYEON-HUE/SUNSHINE BOYS, Νότια Κορέα, 2012
Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας στην:
Σάρα Φορεστιέ / Sara Forestier
για την ερμηνεία της στην ταινία:
SUZANNE, της Κατέλ Κιγιεβερέ / Katell Quillévéré, Γαλλία, 2013
Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας εξ ημισείας στους:
Χρήστο Στέργιογλου (Ελλάδα)
για την ερμηνεία του στην ταινία:
Η ΑΙΩΝΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ /THE ETERNAL RETURN OF ANTONIS PARASKEVAS της Ελίνας Ψύκου, Ελλάδα, Τσεχία, 2013
Και
Χάιμε Βαδέλ / Jaime Vadell (Χιλή)
για την ερμηνεία του στην ταινία:
ΤΟ ΠΟΤΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ/LA CHUPILCA DEL DIABLO/THE DEVIL'S LIQUOR, του Ιγνάσιο Ροδρίγες / Ignacio Rodriguez, Χιλή, 2012
Βραβείο Καλλιτεχνικής Επίτευξης:
στον ηθοποιό Φρανσουά Νταμιέν / François Damiens
για την ερμηνεία του στην ταινία
SUZANNE, της Κατέλ Κιγιεβερέ / Katell Quillévéré, Γαλλία, 2013
Ειδική μνεία:
στον Μαχμούντ Λότφι / Mahmoud Lotfy (Αίγυπτος)
Για τη φωτογραφία του στην ταινία
ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ/AL-KHOROUG LEL-NAHAR/COMING FORTH BY DAY, της Χάλα Λότφι, Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, 2012
ΒΡΑΒΕΙΑ FIPRESCI (The International Federation of Film Critics)  

Η Κριτική Επιτροπή της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Κριτικών Kινηματογράφου (FIPRESCI) αποτελούμενη από τους: Μάγκντα Μιχαϊλέσκου, Πρόεδρος, (Ρουμανία), Μποζιντάρ Μάνοφ (Βουλγαρία), Ντουμπράβκα Λάκιτς (Σερβία), Μπόιντ φαν Χουέι (Λουξεμβούργο), Ντένις Ουέστ (ΗΠΑ)
Απονέμει τα εξής βραβεία:

Για το Διαγωνιστικό Τμήμα στην ταινία:
ΧΑΛΙΑ ΜΑΛΛΙ/PELO MALO/BAD HAIR, της Μαριάνα Ρονδόν / Mariana Rondon, Βενεζουέλα, 2013
Για Ελληνική Ταινία στην ταινία:
Η ΑΙΩΝΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ /THE ETERNAL RETURN OF ANTONIS PARASKEVAS της Ελίνας Ψύκου, Ελλάδα, Τσεχία, 2013
ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ «ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΞΙΕΣ»
Ο τηλεοπτικός σταθμός της Βουλής των Ελλήνων (Βουλή-Τηλεόραση) απονέμει το καθιερωμένο βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» στην ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού τμήματος:
ΚΕΛΙ ΑΠΟ ΧΡΥΣΑΦΙ/LA JAULA DE ORO/THE GOLDEN CAGE του Διέγο Κεμάδα – Δίες  / Diego Quemada- Diez, Μεξικό, Ισπανία, 2013
BΡΑΒΕΙΑ ΚΟΙΝΟΥ FISCHER

Το βραβείο Κοινού FISCHER του Διεθνούς Διαγωνιστικού του 54ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απονέμεται στην ταινία:
ΚΕΛΙ ΑΠΟ ΧΡΥΣΑΦΙ/LA JAULA DE ORO/THE GOLDEN CAGE του Διέγο Κεμάδα – Δίες  / Diego Quemada- Diez, Μεξικό, Ισπανία, 2013
Το βραβείο Κοινού FISCHER του Ελληνικού Προγράμματος – Μιχάλης Κακογιάννης, του 54ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απονέμεται στην ταινία:
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΑΡΣΑ/ ONE LAST JOKE του Βασίλη Ραΐση, Ελλάδα, 2013
Το βραβείο Κοινού FISCHER του τμήματος Ματιές στα Βαλκάνια του 54ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απονέμεται στην ταινία:
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΕΑ/SVECENIKOVA DJECA/THE PRIEST'S CHILDREN του Βίνκο Μπρέσαν, Κροατία, Croatia, 2013
Το βραβείο Κοινού FISCHER του τμήματος Ανοιχτοί Ορίζοντες του 54ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απονέμεται στην ταινία:
ΠΑΠΟΥΣΑ/PAPUSZA των Γιοάνα Κος – Κράουτσε / Joanna Kos – Krauze και Κρίστοφ Κράουτσε / Krysztof Krauze, Πολωνία, 2013
Η ενότητα «Ανοιχτοί Ορίζοντες», το αφιέρωμα στο Σύγχρονο Αργεντίνικο Κινηματογράφο, τα αφιερώματα στους Αλέν Γκιροντί και Κλερ Σιμόν, το επετειακό αφιέρωμα του τμήματος «Ματιές στα Βαλκάνια», το σύνολο του ελληνικού προγράμματος, καθώς και η Αγορά του 54ου ΦΚΘ χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013.  
Βραβείο Καλύτερης ταινίας Χρυσός Αλέξανδρος -  Θόδωρος Αγγελόπουλος
απονέμεται στην ταινία:
ΚΕΛΙ ΑΠΟ ΧΡΥΣΑΦΙ/LA JAULA DE ORO/THE GOLDEN CAGE του Διέγο Κεμάδα – Δίες  / Diego Quemada- Diez, Μεξικό, Ισπανία, 2013
Ειδικό βραβείο Κριτικής Επιτροπής – Αργυρός Αλέξανδρος απονέμεται στην ταινία:
SUZANNE της Κατέλ Κιγιεβερέ / Katell Quillévéré, Γαλλία, 2013
Ειδικό βραβείο Κριτικής Επιτροπής για πρωτοτυπία και καινοτομία – Χάλκινος Αλέξανδρος απονέμεται στην ταινία:
ΧΑΛΙΑ ΜΑΛΛΙ/PELO MALO/BAD HAIR της Μαριάνα Ρονδόν / Mariana Rondon, Βενεζουέλα, 2013
Βραβείο Σκηνοθεσίας στον:
Διέγο Κεμάδα – Δίες  / Diego Quemada- Diez (Ισπανία)
Για την ταινία:
ΚΕΛΙ ΑΠΟ ΧΡΥΣΑΦΙ/LA JAULA DE ORO/THE GOLDEN CAGE, Μεξικό, Ισπανία, 2013
Βραβείο Σεναρίου στον:
Τάε – γκον Κιμ / Tae-gon Kim, Νότια Κορέα, 2012
για το σενάριο της ταινίας:
ΟΙ ΑΙΣΙOΔΟΞΟΙ/1999, MYEON-HUE/SUNSHINE BOYS, Νότια Κορέα, 2012
Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας στην:
Σάρα Φορεστιέ / Sara Forestier
για την ερμηνεία της στην ταινία:
SUZANNE, της Κατέλ Κιγιεβερέ / Katell Quillévéré, Γαλλία, 2013
Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας εξ ημισείας στους:
Χρήστο Στέργιογλου (Ελλάδα)
για την ερμηνεία του στην ταινία:
Η ΑΙΩΝΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ /THE ETERNAL RETURN OF ANTONIS PARASKEVAS της Ελίνας Ψύκου, Ελλάδα, Τσεχία, 2013
Και
Χάιμε Βαδέλ / Jaime Vadell (Χιλή)
για την ερμηνεία του στην ταινία:
ΤΟ ΠΟΤΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ/LA CHUPILCA DEL DIABLO/THE DEVIL'S LIQUOR, του Ιγνάσιο Ροδρίγες / Ignacio Rodriguez, Χιλή, 2012
Βραβείο Καλλιτεχνικής Επίτευξης:
στον ηθοποιό Φρανσουά Νταμιέν / François Damiens
για την ερμηνεία του στην ταινία
SUZANNE, της Κατέλ Κιγιεβερέ / Katell Quillévéré, Γαλλία, 2013
Ειδική μνεία:
στον Μαχμούντ Λότφι / Mahmoud Lotfy (Αίγυπτος)
Για τη φωτογραφία του στην ταινία
ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ/AL-KHOROUG LEL-NAHAR/COMING FORTH BY DAY, της Χάλα Λότφι, Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, 2012
ΒΡΑΒΕΙΑ FIPRESCI (The International Federation of Film Critics)  

Η Κριτική Επιτροπή της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Κριτικών Kινηματογράφου (FIPRESCI) αποτελούμενη από τους: Μάγκντα Μιχαϊλέσκου, Πρόεδρος, (Ρουμανία), Μποζιντάρ Μάνοφ (Βουλγαρία), Ντουμπράβκα Λάκιτς (Σερβία), Μπόιντ φαν Χουέι (Λουξεμβούργο), Ντένις Ουέστ (ΗΠΑ)
Απονέμει τα εξής βραβεία:

Για το Διαγωνιστικό Τμήμα στην ταινία:
ΧΑΛΙΑ ΜΑΛΛΙ/PELO MALO/BAD HAIR, της Μαριάνα Ρονδόν / Mariana Rondon, Βενεζουέλα, 2013
Για Ελληνική Ταινία στην ταινία:
Η ΑΙΩΝΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ /THE ETERNAL RETURN OF ANTONIS PARASKEVAS της Ελίνας Ψύκου, Ελλάδα, Τσεχία, 2013
ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ «ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΞΙΕΣ»
Ο τηλεοπτικός σταθμός της Βουλής των Ελλήνων (Βουλή-Τηλεόραση) απονέμει το καθιερωμένο βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» στην ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού τμήματος:
ΚΕΛΙ ΑΠΟ ΧΡΥΣΑΦΙ/LA JAULA DE ORO/THE GOLDEN CAGE του Διέγο Κεμάδα – Δίες  / Diego Quemada- Diez, Μεξικό, Ισπανία, 2013
BΡΑΒΕΙΑ ΚΟΙΝΟΥ FISCHER

Το βραβείο Κοινού FISCHER του Διεθνούς Διαγωνιστικού του 54ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απονέμεται στην ταινία:
ΚΕΛΙ ΑΠΟ ΧΡΥΣΑΦΙ/LA JAULA DE ORO/THE GOLDEN CAGE του Διέγο Κεμάδα – Δίες  / Diego Quemada- Diez, Μεξικό, Ισπανία, 2013
Το βραβείο Κοινού FISCHER του Ελληνικού Προγράμματος – Μιχάλης Κακογιάννης, του 54ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απονέμεται στην ταινία:
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΑΡΣΑ/ ONE LAST JOKE του Βασίλη Ραΐση, Ελλάδα, 2013
Το βραβείο Κοινού FISCHER του τμήματος Ματιές στα Βαλκάνια του 54ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απονέμεται στην ταινία:
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΕΑ/SVECENIKOVA DJECA/THE PRIEST'S CHILDREN του Βίνκο Μπρέσαν, Κροατία, Croatia, 2013
Το βραβείο Κοινού FISCHER του τμήματος Ανοιχτοί Ορίζοντες του 54ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απονέμεται στην ταινία:
ΠΑΠΟΥΣΑ/PAPUSZA των Γιοάνα Κος – Κράουτσε / Joanna Kos – Krauze και Κρίστοφ Κράουτσε / Krysztof Krauze, Πολωνία, 2013
Η ενότητα «Ανοιχτοί Ορίζοντες», το αφιέρωμα στο Σύγχρονο Αργεντίνικο Κινηματογράφο, τα αφιερώματα στους Αλέν Γκιροντί και Κλερ Σιμόν, το επετειακό αφιέρωμα του τμήματος «Ματιές στα Βαλκάνια», το σύνολο του ελληνικού προγράμματος, καθώς και η Αγορά του 54ου ΦΚΘ χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013.  

Η πολυβραβευμένη ταινία Μiss Violence, δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία  του σκηνοθέτη Αλέξανδρου Αβρανά που ξεκίνησε την επιτυχημένη φεστιβαλική της πορεία από τη Βενετία και ετοιμάζεται για το 54ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 7 Νοεμβρίου.
Ο σκηνοθέτης με μία ιστορία που αποδομεί τη σύγχρονη οικογένεια και περιγράφει τις σχέσεις βίας και εξουσίας μεταξύ των μελών της,  απέσπασε  τον αργυρό λέοντα στο 70ο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας, ενώ o πρωταγωνιστής Θέμις Πάνου τιμήθηκε με το βραβείο Α’ Αντρικού Ρόλου για την ερμηνεία του. Η ταινία επίσης στο ίδιο φεστιβάλ απέσπασε  τα βραβεία Arca CinemaGiovani Καλύτερης ταινίας και  Fedeora από την Ομοσπονδία Κριτικών Κινηματογράφου της Ευρώπης και της Μεσογείου. Παράλληλα, στην Ολυμπία Μυτιληναίου, διευθύντρια φωτογραφίας απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο στο τμήμα ξενόγλωσσων ταινιών, για την εξαιρετική δουλειά της στα 18α διεθνή βραβεία κινηματογράφου Gianni di Venanzo.
Η επιτυχημένη πορεία της Μiss Violence  συνεχίστηκε με τη συμμετοχή της στα διαγωνιστικά τμήματα των φεστιβάλ του Ρέικιαβικ, όπου τιμήθηκε με ειδική μνεία από την κριτική επιτροπή, του Ζάγκρεμπ, του Σάο Πάολο και του Μόντρεαλ όπου και απέσπασε το βραβείο καινοτομίας Daniel Langlois, ενώ ήταν μία από τις δέκα ταινίες που προβλήθηκαν στο Τορόντο στο  πλαίσιο του προγράμματος City to City, όπου Αθήνα ήταν η τιμώμενη πόλη για τη φετινή διοργάνωση.
Η επιτυχημένη πορεία δε σταματάει εδώ, αφού στις 6 Νοεμβρίου θα διαγωνιστεί στο  24ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Στοκχόλμης.
Το σενάριο ανήκει στους Αλέξανδρο Αβρανά και Κώστα Περούλη και η παραγωγή στις εταιρίες Faliro House Productions και Plays2place Productions, με παραγωγούς τους Βασίλη Χρυσανθόπουλο, Αλέξανδρο Αβρανά, executive producer τον Χρήστο Β. Κωνσταντακόπουλο, με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

 

 


Τρεις ελληνικές ταινίες συμμετέχουν στο 24ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Στοκχόλμης που θα πραγματοποιηθεί από τις 6 έως τις 17 Νοεμβρίου. Στο διαγωνιστικό τμήμα συμμετέχουν οι ταινίες Miss Violence του Αλέξανδρου Αβρανά και  Luton του Μιχάλη Κωνσταντάτου και στο τμήμα twilight zone η ταινία  Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά της Ελίνας Ψύκου.

Η βραβευμένη στο Φεστιβάλ Βενετίας Miss Violence του Αλέξανδρου Αβρανά, η οποία  διαγωνίστηκε πρόσφατα στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Ρέικιαβικ, είναι η μία από τις δύο ελληνικές συμμετοχές ανάμεσα στις είκοσι που συμπληρώνουν το διαγωνιστικό τμήμα. Η ιστορία της ταινίας αποτελεί ένα σύγχρονο σχόλιο στη δομή και λειτουργία της οικογένειας. Το σενάριο της ταινίας ανήκει στους Αλέξανδρο Αβρανά και Κώστα Περούλη και η παραγωγή στις εταιρίες Faliro House Productions και Plays2place Productions, με παραγωγούς τους Βασίλη Χρυσανθόπουλο, Αλέξανδρο Αβρανά, executive producer τον Χρήστο Β. Κωνσταντακόπουλο, με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Η ταινία θα προβληθεί και στο 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Η δεύτερη ελληνική συμμετοχή είναι το  Luton του Μιχάλη Κωνσταντάτου. Η ταινία έκανε πρεμιέρα  το Σεπτέμβρη στο  Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν και συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου BFI του Λονδίνου. Πρωταγωνιστές είναι τρεις πολύ διαφορετικοί άνθρωποι μεταξύ τους και η καθημερινότητα τους. Μέσα στο πλαίσιο μιας συμβατικής ζωής που τους πιέζει όταν όλα γι’ αυτούς μοιάζουν ακίνητα και αναμενόμενα, τα τρία αυτά πρόσωπα βρίσκουν το δικό τους τρόπο διαφυγής. Η παραγωγή ανήκει  στη Ηorsefly Productions και είναι  σε συμπαραγωγή με τη Faliro House Productions, το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, την ΕΡΤ, την ARCTOS Broadcast Facilities, τη 2|35, την Endorphine Production, τους Κώστα Βαρυμποπιώτη και Γιάννη Φώτο.    Στην κατηγορία twilight zone συμμετέχει η ταινία της Ελίνας Ψύκου Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά. Η ταινία, σε παραγωγή Γιώργου Καρναβά, Guanaco και σε συμπαραγωγή με  ΕΡΤ Α.Ε., Stefi Α.Ε., 2/35 και Barranov studios, σχολιάζει την τρέχουσα κατάσταση της χώρας, έχοντας πρωταγωνιστή έναν τηλεοπτικό παρουσιαστή, ο οποίος αισθανόμενος  ότι η καριέρα του βρίσκεται σε κάμψη, επινοεί την απαγωγή του και τρυπώνει σε ένα εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο πολυτελείας. Η ταινία που θα προβληθεί και στο 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης συμπεριλαμβάνεται στην αρχική λίστα των ταινιών που προτείνονται για υποψηφιότητα για τα βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου για το έτος 2013.

Κατά τη διάρκεια των δώδεκα ημερών που διαρκεί το φεστιβάλ της Στοκχόλμης  θα προβληθούν 170  ταινίες  από περισσότερες από 40 χώρες ενώ το Φεστιβάλ διοργανώνει σεμινάρια, κατ’ ιδίαν συναντήσεις καθώς και προβολές έργων σε εξέλιξη.

Την Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013 στις 20.00 στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών προβάλλεται το ντοκιμαντέρ On the Trail of Sigmund Freud.

Όλα όσα θα θέλατε να μάθετε για τον Φρόυντ, τις επιστημονικές του θεωρίες αλλά και τις τεχνικές θεραπείας που ανέπτυξε!  Το ντοκιμαντέρ για τον πατέρα της Ψυχανάλυσης και έναν από τους σημαντικότερους στοχαστές του 20ού αιώνα που μελέτησε και προσδιόρισε έννοιες όπως το ασυνείδητο, την απώθηση και την παιδική σεξουαλικότητα βαδίζει στα χνάρια του μέσα από συναρπαστικές συνεντεύξεις μεταξύ άλλων με την κόρη του Άννα, τον εγγονό του, Anton, τον Woody Allen, τον Bernardo Bertolucci και τη σεξολόγο Ruth Westheimer. 

Την ταινία θα προλογίσει ο Νικόλαος Τζαβάρας, δισάσκων αναλυτής και μέλος της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Εταιρείας. Μετά την προβολή ο Νικόλαος Τζαβάρας θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού.
Η ταινία θα προβληθεί και την Κυριακή  10 Νοεμβρίου στο Κινηματογράφο ΔΑΝΑΟΣ.
Σε συνεργασία με τo Goethe Institut. 
Η ταινία προβάλλεται με ελληνικούς υπότιτλους και η τιμή εισιτηρίου ανέρχεται στα 6 ευρώ.

Μετά την προβολή, τρεις τυχεροί Θα κερδίσουν το βιβλίο «Sigmund Freud – Μια σύγχρονη προσωπογραφία» του Peter Gay σε μετάφραση: Ιάκωβος Κοπερτί από τις εκδόσεις «Οδυσσέας». 

 

Παραμένοντας πιστό στο ετήσιο φθινοπωρινό ραντεβού του με τους Έλληνες σινεφίλ, το 26ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, θα διεξαχθεί από τις 14 έως και τις 27 Νοεμβρίου 2013.

Στις 14 ημέρες της διάρκειας του φεστιβάλ, περισσότερες από 70 ταινίες από την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια κινηματογραφία. θα παρουσιαστούν από τις 14 έως και τις 20 Νοεμβρίου στους κινηματογράφους ΛΑΪΣ - Ταινιοθήκη της Ελλάδος και Capitol 3D Cinema, και από τις 21 έως και τις 27 Νοεμβρίου στον κινηματογράφο Ιντεάλ.

Όπως κάθε χρόνο, στο Διαγωνιστικό Τμήμα του φεστιβάλ, πρόσφατες ευρωπαϊκές παραγωγές που δεν έχουν αγοραστεί από Έλληνα διανομέα θα διαγωνιστούν για το βραβείο του Πανοράματος. Tο βραβείο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κινηματογράφου (FIPRESCI) θα απονείμουν τρία μέλη της:  Από τη Ρουμανία, η Giulia Dobre (κριτικός κινηματογράφου στο Romanian National Radio και τα περιοδικά Omagiu και Cultura ), από τη Νορβηγία ο Aleksander Huser (κριτικός κινηματογράφου στο περιοδικό Cinema και τη διαδικτυακή εφημερίδα Side 3 Nettavisen) και από την Ελλάδα, ο Ρόμπι Εκσιέλ (κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ). Τέλος, τα τελευταία χρόνια το Πανόραμα έχει θεσπίσει και το βραβείο κοινού που απονέμει 5μελής επιτροπή αναγνωστών του περιοδικού Αθηνόραμα.

Ανάμεσα στις ταινίες του Διαγωνιστικού ξεχωρίζουν το Viva la liberta (καλύτερο σενάριο και πρώτος ανδρικός ρόλος στα Βραβεία της Ένωσης Ιταλών Κριτικών Κινηματογράφου), μια ευρηματική σάτιρα για την ιταλική πολιτική σκηνή και όχι μόνο, το Class enemy (υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, και για Luigi De Laurentiis Award στο Φεστιβάλ της Βενετίας), ένα συγκλονιστικό δράμα που εκτυλίσσεται σε ένα γυμνάσιο με φόντο μια αυτοκτονία, το The priest's children (υποψήφιο για Crystal Globe στο φεστιβάλ του Karlovy Vary), μία ευφυέστατη κωμωδία για τη θρησκεία και το ταμπού της αντισύλληψης, και το In bloom (υποψήφιο για καλύτερη ταινία στην Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου), ένα κινηματογραφικό δοκίμιο για την αντρική βία και την αναζήτηση της γυναικείας ταυτότητας.

Tο τμήμα «H Διεθνής Εικόνα Σε Πρώτη Προβολή», φιλοξενεί όπως κάθε χρόνο άπαικτες ταινίες στο αθηναϊκό κοινό, από την παγκόσμια κινηματογραφία. Ανάμεσά τους, η πολυαναμενόμενη ταινία του Alejandro Jodorowsky, La danza de la realidad, ένα φίλμ το οποίο απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές κατά την προβολή του στο Φεστιβάλ των Καννών, το Post tenebras lux (Βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών το 2012) μια ακροβασία μεταξύ ονείρων και πραγματικότητας από τον αμφιλεγόμενο Carlos Reygadas, η αγγλική The invisible woman με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή  τον Ρέιφ Φάινς, γύρω από τον κρυφό έρωτα του διάσημου Βρετανού συγγραφέα Καρόλου Ντίκενς για μια πολύ νεότερη του γυναίκα, και το Wild duck, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη Γιάννη Σακαρίδη, ένα φιλμ για τις επιλογές που κάνουμε όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ηθικά διλήμματα και οικονομικά συμφέροντα.

Το φετινό πρόγραμμα του Πανοράματος περιλαμβάνει επίσης τα αφιερώματα:

Alejandro Jodorowsky – Ο σουρεαλισμός της ακρότητας: Με αφορμή την πρώτη προβολή της νέας ταινίας του Χιλιανού δημιουργού, La danza de la realidad, θα φιλοξενηθούν στο πλαίσιο του αφιερώματος στο Χιλιανό δημιουργό, τα Fando y Lis (1968), η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, το El Topo (1970) ένα γκροτέσκο, βίαιο παραληρηματικό ταξίδι, το οποίο απέκτησε με το πέρασμα του χρόνου μυθικές διαστάσεις, το προκλητικό, σουρεαλιστικό έπος The Holy Mountain (1973), το Santa Sagre (1989) την πιο “εμπορική” και βατή αλληγορική ταινία του, και για πρώτη φορά το άπαικτο στην Ελλάδα, μικρού μήκους φιλμ του, La Cravate (1957).

American Indie Go!:  Από το Girl Walk: All Day που με crowdfunding συγκέντρωσε περισσότερα από 20.000 δολάρια και παρέδωσε ένα νέο είδος μιούζικαλ για τη γενιά των hipsters (και όχι μόνο), και το Tiny Furniture της Lena Dunham, που έβαλε την δημιουργό του στον χάρτη και έκανε κοινό και κριτικούς να παραμιλούν με το τηλεοπτικό Girls (HBO), μέχρι το Marfa Girl του Larry Clark, την πρώτη ταινία του που ενώ διακρίθηκε σε φεστιβάλ, ο σκηνοθέτης της επέλεξε να μην κάνει συμβατική διανομή, το αφιέρωμα παρουσιάζει ταινίες ενός σύγχρονου, πραγματικά ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου που βασίζεται στη λογική του DIY. 

Έλληνες Συγγραφείς Προτείνουν 8 Ευρωπαϊκές Ταινίες: Οι εκλεκτικές συγγένειες της λογοτεχνίας και της ποίησης με την κινηματογραφική τέχνη, επιβεβαιώνονται στο παρόν αφιέρωμα με νέους, αλλά και καταξιωμένους συγγραφείς όπως η Στέργια Κάββαλου, ο Βασίλης Καλαμαράς, ο Θοδωρής Ρακόπουλος, ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος,  η Βάσια Τζανακάρη, ο Θωμάς Τσαλαπάτης, ο Νίκος Χρυσός και η Μαρία Φακίνου, να προτείνουν και να προλογίζουν αγαπημένες τους ευρωπαϊκές ταινίες, από το Η Αλίκη στις πόλεις του Wim Wenders, και το Οι αρμονίες του Βερκμάιστερ του Bela Tarr, μέχρι το Ο καθρέφτης του Andrei Tarkovsky, μέχρι το Συγχαρητήρια στους Αισιόδοξους της Κωνσταντίνας Βούλγαρη.

Ο “Άλλος” Ελληνικός Κινηματογράφος των 60s: Αν και η δεκαετία του '60 χαρακτηρίστηκε ως η χρυσή εποχή του εμπορικού εγχώριου σινεμά, υπήρξαν ταινίες που όχι μόνο άφησαν ανεξίτηλο το δημιουργικό τους αποτύπωμα, αλλά και σημάδεψαν το ξεκίνημα μιας “ελληνικής άνοιξης”, για να μετατραπούν σε σημείο αναφοράς τόσο για την εγχώρια, όσο και την ευρωπαϊκή κινηματογραφία. Ταινίες όπως μεταξύ άλλων, η Αντιγόνη του Γιώργου Τζαβέλλα, η Ηλέκτρα του Μιχάλη Κακογιάννη, η Συνοικία το όνειρο του Αλέκου Αλεξανδράκη, η Φαίδρα του Jules Dassin, Το μπλόκο του Άδωνι Κύρου και Οι βοσκοί της συμφοράς του Νίκου Παπατάκη.

Giallo: H εκδοχή του ιταλικού τρόμου: Σκηνές φόνων με υπερβολική αιματοχυσία, στυλιζαρισμένα πλάνα, γυμνό και σεξ, με την τρέλα, την απομόνωση και την παράνοια, στον πυρήνα αυτού του κινηματογραφικού ιδιώματος, του οποίου αν και ελάχιστα δείγματα θυμόμαστε μέχρι σήμερα, πολλά από αυτά αξίζει να ανακαλύψουμε. Ανάμεσά τους, αριστουργήματα του Mario Bava όπως τα Lisa e il diavolo, La maschera del demonio (Η μάσκα του σατανά) και Sei donne per l' assassino, και του Riccardo Freda, με ταινίες όπως, L’ orribile segreto di Dr. Hichcock και Lo Spettro.

Ένα από τα πλέον γοητευτικά κινηματογραφικά ντεμπούτα, τόσο μισητό για τον τελειομανή σκηνοθέτη Stanley Kubrick που σύμφωνα με τις φήμες φρόντισε να εξαφανίσει κάθε κόπια της ταινίας, το μέχρι πρότινος αδιάθετο στο ευρύ κοινό, το Fear and Desire, παραμένει αδιάψευστη μαρτυρία του ταλέντου και της ιδιαιτερότητας του -νεαρού τότε- σκηνοθέτη και προβάλλεται για πρώτη φορά στη χώρα μας.

Παράλληλα το φετινό πρόγραμμα φιλοξενεί ένα 5λεπτο work in progress της πολυαναμενόμενης ταινίας του Γιάννη Οικονομίδη, Το μικρό ψάρι.

Μικρού Μήκους: 14 ταινίες, μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ και animation, φιναλίστ των βραβείων (2012) της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου (European Film Academy).

Το πλήρες πρόγραμμα του φεστιβάλ θα ανακοινωθεί σύντομα στην επίσημη ιστοσελίδα του, www.panoramafest.org.

Το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου δίνει φέτος τη δυνατότητα σε ανέργους να παρακολουθήσουν δωρεάν τις ταινίες του προγράμματός του. Συγκεκριμένα, θα διατίθενται για κάθε προβολή 10 δωρεάν εισιτήρια, τα οποία οι ενδιαφερόμενοι θα προμηθεύονται από τα ταμεία των κινηματογράφων, 45 λεπτά πριν την έναρξη της προβολής, με σειρά προσέλευσης, μέχρι και εξαντλήσεώς τους. Για την ελεύθερη είσοδο, είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία του ενδιαφερομένου (και όχι δι’ αντιπροσώπου), η επίδειξη της επικυρωμένης και σε ισχύ κάρτα ανεργίας, καθώς και η αστυνομική ταυτότητά του. 


ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

- Ανοιχτή συζήτηση με θέμα Ευρωπαϊκό Σινεμά - Νότος vs. Βορράς, με αφορμή την προβολή στο διαγωνιστικό τμήμα, της βραβευμένης ταινίας του Roberto Ando, "Viva la liberta!” (Βραβείο καλύτερου Σεναρίου, πρώτου αντρικού ρόλου από την Ιταλική Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου, και υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα Ιταλίας και Καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ Karlovy Vary). Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου. Συντονιστής: Νίνος Φένεκ Μικελίδης.
Πέμπτη 21 Νοεμβρίου, 12.30 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟS.

- Μουσική  και  τραγούδια  του  Μίκη  Θεοδωράκη  από  τον κινηματογράφο και  το θέατρο. Η Ανεξάρτητη Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης», παρουσιάζει ένα πρόγραμμα με τα πιο αγαπημένα κινηματογραφικά και θεατρικά θέματα του κορυφαίου μουσικοσυνθέτη, ενώ παράλληλα θα προβάλλονται σε οθόνη σκηνές από τις εν λόγω ταινίες.
Κυριακή 24 Νοεμβρίου, 8 μ.μ. στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος).


BRAND YOUR FESTIVAL – Διαγωνισμός Δημιουργικού

Φέτος για πρώτη φορά, το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου απηύθυνε κάλεσμα σε σπουδαστές και απόφοιτους σχολών γραφιστικής και οπτικής επικοινωνίας, να συμμετάσχουν σε διαγωνισμό για τη δημιουργία αφίσας, το δημιουργικό της οποίας θα αποτελέσει τη βάση για το σύνολο του προωθητικού υλικού της φετινής διοργάνωσης.

Κριτήρια επιλογής του έργου που ξεχώρισε, ήταν η πρωτοτυπία, η τεχνική, οι χρωματικοί συνδυασμοί και η ικανότητα μετάδοσης του μηνύματος. Νικητής του διαγωνισμού αναδείχθηκε ο graphic designer, Κωνσταντίνος Καραθανάσης από την Κοζάνη.

Επιλεγμένα έργα συμμετεχόντων θα παρουσιαστούν στον κατάλογο της φετινής διοργάνωσης.

 

 

26o ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
www.panoramafest.org

14 – 27 Νοεμβρίου 2013

Στους κινηματογράφους  ΛΑΪΣ - Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Ιντεάλ και Capitol 3D

Γενική Είσοδος: 5 ευρώ
Διαρκείας 10 προβολών: 30 ευρώ

Η νέα ταινία του Βασίλη Μαζωμένου με τίτλο «10η μέρα» θα αρχίσει να προβάλεται από τις 7 Νοεμβρίου 2013 αποκλειστικά στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Στην ταινία παρακολουθούμε τον Αλί. Εναν Αφγανό μουσουλμάνο που ζει στην Αθήνα μαζεύοντας παλιοσίδερα. Προσπαθεί να κατακτήσει το δυτικό όνειρο, ενώ περιβάλλεται από τις μνήμες της πατρίδας του, το ταξίδι του ως την Ευρώπη και τους «εφιάλτες» του.

Το βράδυ της 28ης Οκτωβρίου, 2013 στην τελετή λήξης του 8ου Διεθνούς Φεστιβάλ της Κύπρου, η “10η μέρα” τιμήθηκε με το “CYPRESS Veteran's Award”, το βραβείο έμπειρου σκηνοθέτη από επιτροπή διακριτών δημοσιογράφων. Πρόσφατα, η ταινία είχε διακριθεί στο London Greek Film Festival με τα βραβεία καλύτερης ταινίας, καλύτερης σκηνοθεσίας και καλύτερης φωτογραφίας, ενώ στο παλμαρέ της βρίσκονται ακόμα το ειδικό βραβείο του Ευρωπαϊκού Πανοραματος 2012, οι τρεις υποψηφιότητες στα Βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και οι συμμετοχές σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ όπως του Μόντρεαλ (παγκόσμια πρεμιέρα), Fantasporto  κ.α.

Μια σημαντική εκδήλωση με αφορμή την ταινία.
"Η 10η μέρα", μία συζήτηση για το μεταναστευτικό, την ξενοφοβία, τον ρατσισμό με αφορμή τη νέα ταινία του Βασίλη Μαζωμένου στο Free Thinking Zone.

Ομιλητές: Γρηγόρης Βαλλιανάτος (πολιτικός επιστήμων/δημ/φος), Γιάννης Ανδρουλιδάκης (δημ/φος /blogger), Στέλιος Ελληνιάδης (δημ/φος/στέλεχος ΣΥΡΙΖΑ), Θανάσης Κούρκουλας  (Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών), Βασίλης Σωτηρόπουλος (Συνήγορος του Δημότη & της Επιχείρησης στον Δήμο Αθηναίων), Νίκος Τσιμπίδας (δημ/φος της ΕΡΤ) Βασίλης Μαζωμένος (σκηνοθέτης)

Που: Σκουφά & Γριβαίων
Πότε: 4/11 & ώρα 19.00

Είπαν…
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ελληνικός κινηματογράφος μας παρουσιάζει τα προβλήματα των μεταναστών. Ο Σωτήρης Γκορίτσας παλιότερα (στην ταινία «Απ' το χιόνι», γύρω από μια ομάδα Αλβανών μεταναστών), ο Βασίλης Μαζωμένος πιο πρόσφατα (στη συγκλονιστική «10η Μέρα» του, γύρω από έναν Αφγανό). (Ελευθεροτυπία, Ν.Φ.Μικελίδης 04 /04/2013)
Επίκαιρο ή προφητικό; Η κυκλοφορία του τρέιλερ από το καινούργιο φιλμ του Βασίλη Μαζωμένου έρχεται σε μια περίοδο που το μεταναστευτικό βρίσκεται σε μια από τις περίοπτες θέσεις των προεκλογικών διαξιφισμών. (Αθηνόραμα, Γιάγκος Αντίοχος 04/05/2012)
Η 10η ημέρα είναι και η ματιά ενός δυτικού πάνω στο Ισλάμ. Το βλέμμα είναι «καθαρό», ειλικρινές, πρωτόγνωρο για ελληνική ταινία. Πέρα, λοιπόν, από το αγκάλιασμα του πρόσφυγα, υπάρχει και μια πολύ ενδιαφέρουσα διάσταση, να νιώσουμε τι συμβαίνει με το Ισλάμ και την κουλτούρα του. (Μακεδονία, Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου 21/10/2012)
Μπορεί η ταινία να είναι φιξιόν, αντλεί όμως το υλικό της από εκατοντάδες αληθινές ιστορίες που εκτυλίσσονται στην σημερινή Αθήνα. (flix.gr, Λήδα Γαλανού 17 ΙΟΥΛ 2012 )

Although this is fiction and not a documentary, the experiences of Ali, an Afghan Muslim migrant in Athens, do reflect the experiences–and the feelings of loss and disconnectedness migrants feels. (odyssey.gr, Elektra Venaki SEPT/OCT 2012)

Μια ελληνική ταινία που αναδεικνύει το θέμα των μεταναστών στην Ελλάδα, υιοθετώντας την οπτική ενός Αφγανού, η «10η μέρα» του Βασίλη Μαζωμένου (Αυγή, Κώστας Τερζής 20/07/2012)

Συντελεστές: ALI HAIDARI, MAHDI GORBANI, HOSIN AHMADI
και ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΟΥΚΑΛΑΝΙ, ΙΟΛΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΝΤΙΝΑ ΑΒΑΓΙΑΝΟΥ,
ΝΙΚΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ,
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΔΟΥΡΑΜΑΝΗΣ

φωνή: ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΟΥΚΑΛΑΝΙ

Σκηνογράφος ΕΜΥ ΤΖΑΒΡΑ BULLOCH
Συνεργάτης διαλόγων ΝΙΚΟΣ ΑΠΕΙΡΑΝΘΙΤΗΣ
Cameramen (Ashura) ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΑΣ
Ειδικός σύμβουλος ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΑΝΕΖΗΣ
Διεύθυνση φωτογραφίας (Afghanistan) ΣΤΑΜΟΣ ΠΡΟΥΣΑΛΗΣ
Special effects ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΑΚΗΣ Sound design DNA LAB
Μουσική DNA  Μοντάζ  ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΒΑΡΑΣ
Διεύθυνση φωτογραφίας ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ
Εκτελεστής παραγωγός ΠΟΛΥ ΤΡΑΝΙΔΟΥ
Παραγωγοί ΤΑΚΗΣ ΖΕΡΒΟΥΛΑΚΟΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΖΩΜΕΝΟΣ
Σχεδιασμός, Σενάριο, Σκηνοθεσία ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΖΩΜΕΝΟΣ

Έτος παραγωγής: 2012
Γλώσσα: ΑΓΓΛΙΚΑ, ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΦΑΡΣΙ
Διάρκεια: 83΄ / Χρώμα: ΕΓΧΡΩΜΟ
Blog: http://10thday.wordpress.com/


Συνέντευξη Τύπου παραχώρησε ο σκηνοθέτης Τζιμ Τζάρμους το Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013, στο πλαίσιο του 54ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ο δημιουργός επισκέπτεται για πρώτη φορά την Ελλάδα, με αφορμή την προβολή της νέας ταινίας του Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί, η οποία άνοιξε την Παρασκευή 1/11,  την αυλαία της φετινής διοργάνωσης. 

Καλωσορίζοντας τον αμερικανό δημιουργό, ο διευθυντής του ΦΚΘ Δημήτρης Εϊπίδης τόνισε χαρακτηριστικά: «Είναι ιδιαίτερη τιμή και ευτυχία για μένα να βρίσκεται εδώ μαζί μας ένας εκλεκτός καλεσμένος, σκηνοθέτης και φίλος εδώ και πολλά χρόνια. Όπως σημείωσε και ο ίδιος χθες πριν την προβολή της ταινίας του, γνωριζόμαστε εδώ και 30 χρόνια. Νομίζω ότι είναι περισσότερα... Είμαι πολύ χαρούμενος που ο Τζιμ Τζάρμους είναι εδώ μαζί μας με τη νέα του ταινία, η οποία νομίζω ότι -όπως και όλο του το έργο-, καταπλήσσει, είναι σαγηνευτική και ελκυστική, ιδιαίτερα για ένα νεανικό κοινό, το οποίο ήταν πάντα αφοσιωμένο και αφιερωμένο στο έργο του». 

Παίρνοντας το λόγο, ο Τζιμ Τζάρμους ευχαρίστησε αρχικά το Φεστιβάλ για την πρόσκληση. Έπειτα, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την επιλογή του να καταπιαστεί στη νέα ταινία του με το είδος ταινιών που έχουν ως πρωταγωνιστές βρικόλακες, υπογράμμισε: «Δεν τρομοκρατήθηκα από την υπάρχουσα παράδοση σε αυτό το είδος ταινιών. Υπάρχουν εκατοντάδες φιλμ με βρικόλακες, όμως η δική μου ταινία δεν είναι ταινία τρόμου, αλλά μια διαφορετική ταινία με βαμπίρ. Μια από τις πιο παλιές και όμορφες τέτοιες ταινίες είναι το Βαμπίρ του Καρλ Ντράγιερ, αλλά και άλλες πολλές, πιο πρόσφατες, όπως το Άσε το κακό να μπει, που μου αρέσει πολύ, το Τrouble Every Day της Κλερ Ντενί, το Addiction του Έιμπελ Φεράρα. Υπάρχουν πολλές ταινίες με βρικόλακες που δεν είναι ταινίες τρόμου».

Μιλώντας για τη δημοσιότητα και το mainstream, ο αμερικανός σκηνοθέτης σχολίασε: «Πάντα έβρισκα τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα εκτός του mainstream, συχνά στο περιθώριο. Σε όλη την ιστορία της Τέχνης διαμορφώνεται το πολιτιστικό κατεστημένο και το πολιτιστικό περιθώριο. Όχι πάντα, αλλά συχνά, τα πιο πρωτοποριακά πράγματα βρίσκονται στο περιθώριο. Όσον αφορά τον εαυτό μου, βρίσκομαι σίγουρα κάπου στα περιθώρια, δε με βλέπω στο φάσμα του mainstream. Σίγουρα όμως υπάρχουν άνθρωποι που εκτιμώ πολύ και είναι πιο θαρραλέοι, οι οποίοι παραβιάζουν πολλούς περισσότερους κανόνες του σινεμά από ό,τι εγώ και βρίσκονται περισσότερο στο περιθώριο».

Για το ρόλο της μουσικής στις ταινίες του, αλλά και το νέο ψυχεδελικό κίνημα ο Τζιμ Τζάρμους εξήγησε: «Μου αρέσουν πολλά διαφορετικά είδη μουσικής. Η μουσική είναι το ισχυρότερο εκφραστικό μέσο των ανθρώπων. Δεν ξέρω πώς ακριβώς να εκφράσω το νέο ψυχεδελικό μουσικό κίνημα, υπάρχουν πολλά συγκροτήματα που αγαπώ και ανήκουν σε αυτό, αλλά μου αρέσουν επίσης η τρανς μουσική, διαφορετικές κατηγορίες του μέταλ όπως το στόουνερ και το ντουμ, η underground hip hop, το βαρύ ροκ εν ρολ και πολλά άλλα. Ωστόσο, με ενθουσιάζει η αναβίωση της ψυχεδελικής μουσικής η οποία σε αφήνει να περιπλανάσαι». Ο Τζιμ Τζάρμους αναφέρθηκε επίσης και στην εμπειρία του να έχει μουσικό συγκρότημα: «Όταν φτιάχνω μια ταινία συνήθως μου παίρνει δύο χρόνια περίπου, ενώ η μουσική βγαίνει πιο άμεσα και σε γεμίζει ευτυχία. Στην ταινία Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί o συνθέτης Josef van Wissem είναι ένας ολλανδός λαουτάρης με τον οποίο πέρυσι κάναμε μερικούς δίσκους μαζί με το συγκρότημά μου SQÜRL με διασκευές της μουσικής του. Επίσης, στην ταινία όλες οι κιθάρες είναι δικές μου, καθόλου βιρτουόζικες».

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με μια παλιότερη δήλωσή του που έλεγε: «Τίποτα δεν είναι αυθεντικό. Κλέψτε από οπουδήποτε μπορείτε να αντλήσετε έμπνευση ή που τροφοδοτεί τη φαντασία σας», ο Τζιμ Τζάρμους εξήγησε: «Μάλλον “έκλεψα” πράγματα, μέρη και ιδέες από παντού, αλλά χωρίς αυτό να είναι συνειδητό. Ωστόσο, δε θεωρώ ότι ο όρος “κλέβω” είναι ο σωστότερος. Αυτό που εννοώ είναι ότι δεν υπάρχουν πρωτότυπες ιδέες, αλλά η ομορφιά τους είναι ότι είναι σαν τα κύματα του ωκεανού: το καθένα συνδέεται με το επόμενο και το προηγούμενο. Είναι πολύ σημαντικό να δεχόμαστε τα πράγματα που μας εκφράζουν, μας επηρεάζουν και να τα ενσωματώνουμε σε αυτό που κάνουμε, όπως κάνουν όλοι οι καλλιτέχνες. Όσοι δεν παραδέχονται κάτι τέτοιο, είτε λένε ψέματα είτε φοβούνται ότι δε θα θεωρηθούν πρωτοποριακοί».

Στη συνέχεια, ο Τζιμ Τζάρμους τοποθετήθηκε σχετικά με το αμερικάνικο ανεξάρτητο σινεμά και την ελληνική τάση του να γίνονται ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού. «Εξαρτάται από το πώς ορίζει κανείς το ανεξάρτητο αμερικάνικο σινεμά. Συνήθως πρόκειται για έναν όρο που χρησιμοποιείται -κυρίως στην Αμερική- για θέματα μάρκετινγκ. Η κατάσταση έχει αλλάξει, όπως και η διανομή. Έχουν γίνει ριζικές αλλαγές στη χρηματοδότηση και πραγματικά δεν ξέρω τι θα φέρει το μέλλον. Ίσως αυτό το νέο κύμα κινηματογράφου που υπάρχει στην Ελλάδα, δηλαδή το να κάνουν οι δημιουργοί ταινίες με χαμηλό προϋπολογισμό να είναι πράγματι το μέλλον και η καλύτερη κατεύθυνση. Στην ιστορία κάθε μορφής Τέχνης, και για παράδειγμα στο ροκ εν ρολ, βλέπουμε ότι υπάρχει μια κυκλική πορεία. Όταν ήμουν νεότερος, είχαμε μπουχτίσει το στουντιακό και εμπορικό ρον εν ρολ. Όταν εμφανίστηκαν οι Stooges, oι Sex Pistols και οι Ramones, η ιδέα ήταν πλέον να μη σε νοιάζει το ότι δεν είσαι επαγγελματίας. Με κάποιο τρόπο πιστεύω ότι αυτό είναι το μέλλον και στο σινεμά. Εγώ προτιμώ να δω μια ελληνική ανεξάρτητη ταινία που έγινε με προϋπολογισμό 200.000 δολάρια παρά το Μεγάλο Γκάτσμπι του Μπαζ Λούρμαν, αλλά αυτό είναι θέμα γούστου». Σχετικά με το ίδιο θέμα, ο σκηνοθέτης τόνισε: «Το σημαντικό είναι να αναχθεί το σινεμά στην ουσιώδη του ποιητικότητα. Ήδη σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Ρουμανία και το Ιράν, ανθίζουν υπέροχοι κήποι του κινηματογράφου που σε κάνουν να αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατό να κάνουν ταινίες εν μέσω μιας τόσο σκληρής κρίσης. Ωστόσο, αυτό είναι γεγονός και ασπάζομαι το ότι οι άνθρωποι βρίσκουν το δικό τους τρόπο έκφρασης. Έχω πίστη σε αυτό. Η όμορφη φόρμα δεν επιτυγχάνεται πάντα με ένα πακτωλό χρημάτων».

Αναφερόμενος στην επιλογή του Ντιτρόιτ και της Ταγγέρης ως σκηνικό της νέας ταινίας του, ο κ. Τζάρμους σχολίασε: «Δε μου αρέσει να αναλύω και να αναφέρω το συμβολισμό των πόλεων, αυτά υπάρχουν μέσα στην ταινία. Το κάθε μέρος φαίνεται στην ταινία. Εγώ θεώρησα ότι είναι οι κατάλληλοι τόποι για να οριστούν οι χαρακτήρες. Αγαπώ το Ντιτρόιτ και την Ταγγέρη για πάρα πολλούς λόγους τους οποίους θα μπορούσα να εξηγώ για ώρες, και εν μέρει ίσως ήθελα να επιστρέψω για λίγο εκεί». Αναφορικά με τη Θεσσαλονίκη και το ενδεχόμενο να αποτελούσε κάποτε σκηνικό μιας επόμενης ταινίας του, ο Τζιμ Τζάρμους σημείωσε: «Παρόλο που βρίσκομαι μόνο λίγες μέρες εδώ, μου αρέσει πάρα πολύ. Πριν έρθω διάβασα για την ιστορία της πόλης, η οποία είναι απίστευτη. Δεν έχω κάποιο σενάριο έτοιμο τώρα. Ποτέ δεν ξέρεις όμως. Απορροφώ τα ερεθίσματα με το δικό μου τρόπο».

Ερωτώμενος για το πρόσφατο θάνατο του Λου Ριντ, o Τζιμ Τζάρμους σχολίασε: «Έχω μείνει στη Νέα Υόρκη πολλά χρόνια κι εκεί ο Λου Ριντ θεωρείται σαν νονός του ροκ εν ρολ. Μαζί με το συγκρότημα των Velvet Underground έχει υπάρξει πρωτοποριακός. Όταν ξεκίνησαν ως μπάντα τους μίσησαν, δεν τους θεώρησαν καν μουσική και τώρα δείτε πώς έχουν διαποτίσει την τέχνη. Αποτελεί μεγάλη πηγή έμπνευσης και η απώλειά του είναι μεγάλη. Δεν τον χάνουμε ωστόσο, γιατί μας έχει δώσει πάρα πολλά. Δεν μου αρέσουν όλα όσα έχει κάνει, εξάλλου δεν μπορεί να μας αρέσει οτιδήποτε κάνει κάποιος καλλιτέχνης, αλλά αγαπώ πολλή από τη μουσική του και είναι σημαντική για μένα. Δεν είμαστε στενοί φίλοι, αλλά είχαμε περάσει χρόνο μαζί. Αιωνία η μνήμη του».

Απαντώντας σε ερώτηση για το εάν έρχεται πρώτα ο ήχος ή η εικόνα όταν κάνει μια ταινία, ο Τζιμ Τζάρμους είπε: «Κανένα από τα δύο. Πρώτα έρχονται κάποιοι χαρακτήρες και κάποια μέρη όπου φαντάζομαι ένα κόσμο που δημιουργείται εκεί. Η εικόνα και ο ήχος είναι σχεδόν το ίδιο πράγμα για μένα, γιατί δημιουργούν την ατμόσφαιρα. Άλλωστε, ο κινηματογράφος είναι η τέχνη που συνδέεται πιο στενά με τη μουσική, γιατί διαθέτει κίνηση στο χρόνο και εσωτερικό ρυθμό. Νομίζω ότι προσπαθώ να μάθω για την κινηματογράφηση από τη μουσική, ενώ άλλες φορές σκέφτομαι τη μουσική με κινηματογραφικούς όρους. Είμαι ευτυχής για αυτό το ‘’μπέρδεμα’’».

Σχολιάζοντας τον χαρακτηρισμό των ταινιών του ως «χρονοκάψουλα», ο σκηνοθέτης εξήγησε: «Θα ήταν μεγαλεπήβολο να το σκεφτώ έτσι. Υπάρχουν πολλές αναφορές σε επιστήμονες και καλλιτέχνες σημαντικούς για μένα στην τελευταία μου ταινία. Όμως θεωρώ ότι εάν μπορώ να κάνω μια αναφορά σε κάποιον, για παράδειγμα στον Ουίλιαμ Μπλέικ και κάποιος στο Κάνσας ή στη Λιθουανία δει την ταινία μου, δεν τον γνωρίζει και ενδιαφερθεί τελικά γι’ αυτόν, αισθάνομαι ότι έχω πετύχει κάτι. Ακόμα και ένας άνθρωπος να αντλήσει έμπνευση, το θεωρώ ελπιδοφόρο και σημαντικό».

Ο Τζιμ Τζάρμους ερωτήθηκε από το κοινό και για το εάν θα έκανε μια τηλεοπτική παραγωγή. «Δεν αποκλείεται. Έχω κάποιες ιδέες. Το μόνο που με απασχολεί είναι ότι είμαι πολύ ανεξάρτητος. Επιλέγω πάντα τους συνεργάτες μου και έχουμε τον απόλυτο δημιουργικό έλεγχο στη δουλειά μας, γι’ αυτό και με ανησυχεί το εάν θα είχα την απόλυτη ελευθερία στην τηλεόραση. Εάν μου δινόταν η ευκαιρία και είχα μια καλή ιδέα, θα το σκεφτόμουν. Η τηλεόραση τώρα παρουσιάζει ενδιαφέρον. Συχνά μάλιστα δίνει τη δυνατότητα για κινηματογραφικές δουλειές που δε θα μπορούσαν να γίνουν στο σινεμά, λόγω των δυσκολιών χρηματοδότησης. Πριν από πέντε χρόνια, ο Τοντ Χέινς είχε κάνει μια τηλεοπτική εκδοχή του Mildred Pierce που ήταν πολύ κινηματογραφική και ποιητική», υπογράμμισε ο Τζιμ Τζάρμους. Ο ίδιος πρόσθεσε σχετικά με τις τηλεοπτικές σειρές: «Η αλήθεια είναι ότι δεν βλέπω πολύ, γιατί δε θέλω να εθιστώ, ωστόσο παίρνω μια γεύση. Έχω δει το πρώτο επεισόδιο της σειράς Breaking Bad, το πρώτο του Mad Men, ενώ πριν καιρό είχα εθιστεί στο The Wire και δεν μπορούσα να σταματήσω. Όμως επειδή είμαι φανατικός κινηματογραφόφιλος, προτιμώ να βλέπω ταινίες, όπως είναι φυσικό. Επιμένω ωστόσο ότι η τηλεόραση έχει ενδιαφέρον».

Για τη συνεργασία του με τον έλληνα παραγωγό Χρήστο Κωσταντακόπουλο ο Τζιμ Τζάρμους είπε χαρακτηριστικά: «Είναι ένας άγγελος για την ταινία μας, ήρθε σαν από μηχανής θεός. Πήραμε χρηματοδότηση από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Αγγλία και μας έλειπε ένα μικρό μέρος για να ξεκινήσουμε. Ερχόμενος ο Χρήστος μας επέτρεψε να την πραγματοποιήσουμε. Όταν γνωριστήκαμε, μιλούσαμε όλο το βράδυ για μουσική, για την αγάπη μας για τη Νέα Ορλεάνη, το Μαρκ Τουέιν και για την κοινή μας πεποίθηση ότι ο Σαίξπηρ είναι μια πλεκτάνη. Είναι ένας εκπληκτικός άνθρωπος. Οι γνώσεις και τα ενδιαφέροντά του είναι ένα υπέροχο δώρο. Σ’ αυτό το σημείο οφείλω να αναφερθώ και στο Δημήτρη Εϊπίδη, ο οποίος είναι ένας πλοηγός, νονός, οδηγός του ενδιαφέροντος κινηματογράφου. Αυτός ο άνθρωπος επίσης είναι ένα δωρό για εμάς. Ξέρω ότι πολλοί σκηνοθέτες συμμερίζονται αυτή την άποψη, δεν το λέω για να κάνω φιλοφρόνηση».

Με αφορμή τις ταινίες του Ο Νεκρός και Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί ο Τζιμ Τζάρμους ερωτήθηκε για το θέμα της ζωής και του θανάτου και το πως τα διαχειρίζεται στο σινεμά του. «Στην ταινία Ο Νεκρός, η ζωή και ο θάνατος για μένα είναι κάτι κυκλικό. Ελπίζω ότι εν μέρει η τελευταία μου ταινία είναι μία γιορτή για το δώρο της συνειδητότητας. Αν αναλογιστούμε το σύμπαν, η ζωή στον πλανήτη είναι ένα μικρό μόνο κομμάτι και εμείς έχουμε τη συνειδητότητα να είμαστε ζωντανοί. Αυτή η ιδέα νομίζω υπάρχει στην ταινία, η συνειδητότητα της ύπαρξης και εκφράζεται περισσότερο από την Εύα»

Σε ερώτηση σχετικά με την αθανασία της τέχνης, ο σκηνοθέτης είπε: «Όταν ρώτησαν στο Φεστιβάλ των Καννών το φίλο μου, το φινλανδό σκηνοθέτη Άκι Καουρισμάκι για το πως αντιλαμβάνεται τη θέση του στην ιστορία του σινεμά εκείνος απάντησε, «μην ανησυχείτε, η ιστορία θα τα καλύψει όλα με ένα πέπλο». Έτσι θέλω να το βλέπω και εγώ»

Ποια είναι τα στοιχεία της ζωής που λειτουργούν ως διανοητική διέγερση για τον Τζιμ Τζάρμους; «Αυτή η συνείδηση του υπάρχειν. Η ανθρώπινη φαντασία είναι από τα ωραιότερα πράγματα που έχουμε. Η φυσική παρουσία, της γης, του ουρανού, του σύμπαντος. Δεν έχω κάποιο ναρκωτικό που προτιμώ, τα δοκίμασα όλα στο παρελθόν».

 

Με μια λιτή τελετή ανοίγει αυλαία το 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης την Παρασκευή 1η Νοεμβρίου 2013, στις 20.30 στην ιστορική έδρα του θεσμού, το Ολύμπιον. Μετά την επίσημη έναρξη της διοργάνωσης, θα προβληθεί η πολυαναμενόμενη ταινία Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί / Only Lovers Left Alive του Τζιμ Τζάρμους, παρουσία του δημιουργού, ο οποίος επισκέπτεται για πρώτη φορά την Ελλάδα. 

Την τελετή έναρξης του 54ου ΦΚΘ θα παρουσιάσει η Ελένη Ρουσσινού, μία εκ των πρωταγωνιστών της ταινίας Miss Violence του Αλέξανδρου Αβρανά, η οποία προβάλλεται στη φετινή διοργάνωση.

Πάντοτε ασυμβίβαστος ως προς στο καλλιτεχνικό του όραμα, ο Τζιμ Τζάρμους χτίζει στην ταινία Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί το ιδιόρρυθμο κινηματογραφικό σύμπαν του με άξονα το βαμπιρικό μύθο. Πρωταγωνιστές του φιλμ είναι δύο σοφιστικέ βρικόλακες, η Ιβ και ο Άνταμ  - τους υποδύονται οι Τίλντα Σουίντον και Τομ Χίντλεστον – οι οποίοι περιπλανώνται ανά τους αιώνες στο περιθώριο της κοινωνίας, σε έναν κόσμο που πλέον τους προκαλεί μόνο σύγχυση.

Η ταινία, η οποία απέσπασε εξαιρετικές κριτικές, είναι αντιπροσωπευτική της γραφής του αμερικανού δημιουργού, λειτουργώντας ως μια αλληγορία για τη συντροφικότητα, την τέχνη και την κατάσταση της ανθρωπότητας. Ο Τζάρμους  χρησιμοποιεί ως όχημα δύο ψυχές που δεν ανήκουν σε αυτό τον κόσμο για να μιλήσει για αυτό που η άνθρωποι αποκαλούν «παντοτινή αγάπη».

Η συμμετοχή της ταινίας έναρξης, η οποία εντάσσεται στην ενότητα «Ανοιχτοί Ορίζοντες», χρηματοδοτείται, μεταξύ άλλων δράσεων του 54ου ΦΚΘ, από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013.